zaburzenie zasypiania

Zaburzenie zasypiania (insomnia inicjalna) to rodzaj bezsenności charakteryzujący się trudnościami w rozpoczęciu snu, mimo odpowiednich warunków i możliwości. Pacjenci doświadczają wydłużonego czasu zasypiania, często przekraczającego 30 minut, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego czasu snu i pogorszenia jego jakości.

Etiologia zaburzeń zasypiania jest złożona i obejmuje czynniki psychologiczne (stres, lęk, depresja), behawioralne (nieregularny rytm dobowy, niewłaściwa higiena snu), środowiskowe (hałas, niewłaściwa temperatura), a także schorzenia somatyczne i neurologiczne. Istotną rolę odgrywają również czynniki farmakologiczne oraz używki, takie jak kofeina, nikotyna czy alkohol.

Diagnostyka opiera się na dokładnym wywiadzie, kwestionariuszach oceny jakości snu (np. Ateńska Skala Bezsenności, Indeks Ciężkości Bezsenności), dziennikach snu oraz badaniach obiektywnych jak polisomnografia czy aktygrafii. Leczenie obejmuje terapię poznawczo-behawioralną, higienę snu oraz farmakoterapię (benzodiazepiny, leki Z, melatonina, trazodon) w przypadkach opornych na metody niefarmakologiczne.

Nieleczone zaburzenia zasypiania mogą prowadzić do przewlekłej bezsenności, która zwiększa ryzyko rozwoju zaburzeń nastroju, obniżenia funkcji poznawczych, zaburzeń metabolicznych oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Wczesna interwencja i kompleksowe podejście terapeutyczne znacząco poprawiają rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl