przyczyna idiopatyczna
Przyczyna idiopatyczna to termin medyczny używany do określenia schorzenia lub stanu, którego etiologia pozostaje nieznana pomimo przeprowadzenia pełnej diagnostyki. Oznacza to, że mimo zastosowania dostępnych metod diagnostycznych, nie udało się ustalić jednoznacznego czynnika wywołującego chorobę.
W praktyce klinicznej określenie „idiopatyczny” stosuje się po wykluczeniu wszystkich znanych możliwych przyczyn danego schorzenia. Jest to więc rozpoznanie z wykluczenia. Wiele chorób, zwłaszcza w początkowych etapach badań nad nimi, klasyfikowanych jest jako idiopatyczne, jednak wraz z postępem wiedzy medycznej niektóre z nich zyskują zidentyfikowane przyczyny.
Przykładami schorzeń o częstej przyczynie idiopatycznej są: nadciśnienie tętnicze pierwotne, padaczka idiopatyczna, idiopatyczne włóknienie płuc, idiopatyczna neuropatia obwodowa czy idiopatyczne bóle głowy. Warto podkreślić, że mimo braku identyfikacji przyczyny, możliwe jest skuteczne leczenie objawowe wielu schorzeń idiopatycznych, a badania nad mechanizmami tych chorób są istotnym obszarem współczesnej medycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Transwersalne zapalenie rdzenia – Patofizjologia i mechanizm
Transwersalne zapalenie rdzenia (TZR) to rzadkie, nabyte ogniskowe zapalenie rdzenia kręgowego o ostrym lub podostrym początku, charakteryzujące się deficytami ruchowymi, czuciowymi oraz dysfunkcją autonomiczną. Etiologia jest heterogenna, z dominującą przyczyną idiopatyczną, ale także związana z infekcjami (np. enterowirusy, wirus Zachodniego Nilu, herpeswirusy, HIV, HTLV-1, neuroborelioza), chorobami autoimmunologicznymi (stwardnienie rozsiane, zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy) oraz innymi stanami zapalnymi i naczyniowymi. Patofizjologia obejmuje okołonaczyniową infiltrację limfocytów i monocytów, demielinizację oraz uszkodzenie aksonów, z mechanizmami immunologicznymi takimi jak mimikra molekularna, efekt superantygenów i produkcja autoprzeciwciał (np. przeciw akwaporynie-4). W płynie mózgowo-rdzeniowym obserwuje się podwyższony poziom IL-6, co może nasilać demielinizację i uszkodzenie aksonów poprzez aktywację szlaku JAK/STAT i iNOS.
aktywacja mikrogleju, cyklofosfamid, deficyt ruchowy, demielinizacja, dysfunkcja autonomiczna, glikokortykosteroid, indeks IgG, indukowalna syntaza tlenku azotu, infiltracja limfocytów, interleukina-6, mimikra molekularna, mykofenolan, płyn mózgowo-rdzeniowy, prążki oligoklonalne, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało przeciwko akwaporynie 4, przyczyna idiopatyczna, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, rytuksymab, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, terapia immunomodulująca, toczeń rumieniowaty układowy, transwersalne zapalenie rdzenia, twardzina, uszkodzenie aksonu, uszkodzenie ekscytotoksyczne, uszkodzenie neuronu, wymiana osocza, zaburzenie autoimmunologiczne, zespół antyfosfolipidowy, zespół klinicznie izolowany, zespół Sjögrena, zmiana histopatologiczna