radioterapia powierzchniowa

Radioterapia powierzchniowa to technika leczenia wykorzystująca promieniowanie jonizujące o niskiej energii, skierowane na powierzchniowe warstwy skóry. Metoda ta stosowana jest głównie w leczeniu nowotworów skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy, a także niektórych łagodnych zmian skórnych.

Charakterystyczną cechą radioterapii powierzchniowej jest wykorzystanie promieniowania, które penetruje tkanki na głębokość nieprzekraczającą kilku milimetrów, co pozwala oszczędzić zdrowe tkanki położone głębiej. Zazwyczaj stosowane są wiązki promieniowania rentgenowskiego o energii 50-200 kV lub elektrony o energii 6-9 MeV.

Protokoły leczenia radioterapią powierzchniową obejmują najczęściej serię krótkich sesji napromieniania, rozłożonych w czasie, co pozwala na stopniowe niszczenie komórek nowotworowych przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych. Skuteczność tej metody w leczeniu nowotworów skóry jest wysoka, osiągając wskaźniki wyleczenia na poziomie 90-95% w przypadku odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl