dehydroaskorbinian

Dehydroaskorbinian (DHA) to utleniona forma kwasu askorbinowego (witaminy C), która powstaje w wyniku procesu oksydacji. W organizmie człowieka funkcjonuje system transportu i regeneracji, który pozwala na redukcję dehydroaskorbinianu z powrotem do kwasu askorbinowego, co jest kluczowe dla utrzymania odpowiedniego poziomu witaminy C w komórkach.

Z punktu widzenia klinicznego, dehydroaskorbinian ma istotne znaczenie w diagnostyce i leczeniu niedoborów witaminy C. Zaburzenia równowagi między kwasem askorbinowym a dehydroaskorbinianem mogą wskazywać na stres oksydacyjny w organizmie, który jest powiązany z wieloma schorzeniami, w tym chorobami sercowo-naczyniowymi, neurodegeneracyjnymi oraz nowotworowymi.

W badaniach naukowych wykazano, że dehydroaskorbinian, w przeciwieństwie do kwasu askorbinowego, może przenikać przez barierę krew-mózg za pośrednictwem transporterów glukozy (GLUT), co może mieć potencjalne zastosowanie w leczeniu zaburzeń neurologicznych związanych z niedoborem witaminy C w ośrodkowym układzie nerwowym.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – DropiCe 100 mg/ml

Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje nieliniową farmakokinetykę z zależnością biodostępności od dawki: przy dawce 1 g biodostępność wynosi 60-75%, przy 3 g spada do około 40%, a przy 12 g do około 16%. Wchłanianie zachodzi głównie w proksymalnym jelicie cienkim, a niewchłonięta część ulega bakteryjnemu rozkładowi w jelicie grubym. Maksymalne stężenia w osoczu u zdrowych dorosłych wynoszą 1,34 ± 0,21 mg/dl u mężczyzn i 1,46 ± 0,22 mg/dl u kobiet, z możliwością chwilowego wzrostu do 4,2 mg/dl po dużych dawkach doustnych (około 3 godziny po podaniu). Całkowity obrót metaboliczny wynosi około 1 mg/kg mc./dobę, a maksymalny obrót 40-50 mg/dobę przy stężeniach osoczowych 0,8-1,1 mg/dl. Witamina C kumuluje się w tkankach takich jak przysadka mózgowa, nadnercza, soczewka oka oraz leukocyty.
akomodacja oka, biodostępność leku, dehydroaskorbinian, dwutlenek węgla, dysfagia, dystrybucja w organizmie, flora bakteryjna jelita grubego, gruczoł wydzielania wewnętrznego, hormon steroidowy, kanalik bliższy, kłębuszek nerkowy, komórka układu odpornościowego, kwas askorbowy, kwas organiczny, leukocyt, nadnercza, nieaktywny metabolit, obrot metaboliczny, okres półtrwania, proksymalny odcinek jelita cienkiego, przesączanie kłębuszkowe, przysadka mózgowa, reabsorpcja, soczewka oka, stężenie kwasu askorbowego w osoczu, stężenie w osoczu, szczawian, wchłanianie kwasu askorbowego, wchłanianie zwrotne, witamina C
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cebion 0,1 g/ml

Kwas askorbinowy, będący składnikiem aktywnym leku Cebion (100 mg/ml, krople doustne), charakteryzuje się nieliniową farmakokinetyką z odwrotną zależnością między dawką a biodostępnością: przy dawce 1 g biodostępność wynosi 60-75%, przy 3 g około 40%, a przy 12 g spada do około 16%. Maksymalne stężenie w osoczu (do 4,2 mg/dl) osiągane jest około 3 godziny po podaniu dużej dawki. Metabolizm obejmuje odwracalne utlenianie do dehydroaskorbinianu w wątrobie oraz powstawanie nieaktywnych metabolitów (siarczan-2-askorbinian, szczawian), które są wydalane z moczem. Maksymalne stężenia w osoczu u zdrowych dorosłych wynoszą 1,34 ± 0,21 mg/dl u mężczyzn i 1,46 ± 0,22 mg/dl u kobiet, a całkowity obrót metaboliczny to około 1 mg/kg masy ciała na dobę.
biodostępność, biodostępność kwasu askorbowego, dehydroaskorbinian, farmakokinetyka kwasu askorbowego, flora bakteryjna jelita grubego, kwas askorbowy, leukocyty, nadnercza, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, przysadka mózgowa, soczewka oka, stężenie kwasu askorbowego w osoczu, szczawian, wchłanianie kwasu askorbowego, wchłanianie zwrotne, wydalanie kwasu askorbowego, wydalanie z moczem
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.

Produkt leczniczy Gripex Hot Max zawiera paracetamol (1000 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10-30% w dawkach terapeutycznych, a okres półtrwania wynosi 2-4 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie około 90% ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a niewielka część (ok. 5%) przekształcana jest do hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, neutralizowanego przez glutation. W przypadku przedawkowania dochodzi do wyczerpania glutationu i ryzyka ostrej niewydolności wątroby. Wydalanie paracetamolu w postaci niezmienionej przez nerki jest minimalne (2-4%).
biodostępność, chlorowodorek fenylefryny, dehydroaskorbinian, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, glutation wątrobowy, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, proksymalny odcinek jelita cienkiego, przedawkowanie paracetamolu, toksyczny metabolit, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg

Produkt APAP ból i gorączka C plus zawiera paracetamol (500 mg) oraz kwas askorbinowy (300 mg), które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a biologiczny okres półtrwania to 2-4 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe przez 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (90% u dorosłych) i kwasem siarkowym (u dzieci), z wydalaniem metabolitów przez nerki. Niewielka część (5%) ulega przemianie do hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który w warunkach prawidłowych jest neutralizowany przez glutation wątrobowy, jednak w przypadku przedawkowania może prowadzić do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby.
biotransformacja wątrobowa, dehydroaskorbinian, dwunastnica i jelito cienkie, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, eliminacja leku, glutation, hepatotoksyczny metabolit, kwas askorbowy, maksymalne stężenie leku, martwica hepatocytów, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania leku, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, powinowactwo do białek osocza, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, wchłanianie z przewodu pokarmowego, witamina C
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.

Gripex Hot to preparat złożony zawierający paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10-30% przy dawkach terapeutycznych, a okres półtrwania to 2-4 godziny, co przekłada się na działanie przeciwbólowe trwające 4-6 godzin i przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (około 90%) oraz sprzęganiem z kwasem siarkowym, szczególnie u dzieci. Toksyną pośrednią jest NAPQI (około 5%), który w warunkach fizjologicznych jest unieczynniany przez glutation, jednak w przypadku przedawkowania może dojść do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby. Chlorowodorek fenylefryny wykazuje biodostępność około 40% z maksymalnym stężeniem po 1-2 godzinach i okresem półtrwania 2-3 godziny; metabolizowany jest głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem siarkowym i glukuronowym oraz oksydacyjną deaminację. Kwas askorbinowy wchłania się w 70-80%, osiąga maksymalne stężenie po 2-3 godzinach, wiąże się z białkami osocza w 25%, a jego metabolizm obejmuje utlenianie do dehydroaskorbinianu z częściową regeneracją pod wpływem glutationu.
biodostępność, biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, dehydroaskorbinian, farmakokinetyka fenylefryny, farmakokinetyka kwasu askorbowego, farmakokinetyka paracetamolu, glutation wątrobowy, Gripex Hot, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, stężenie we krwi, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap przeziębienie junior 300 mg + 20 mg + 5 mg

Produkt APAP przeziębienie junior zawiera paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 30-60 minutach. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10-30% w dawkach terapeutycznych, a okres półtrwania to 2-4 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (90% u dorosłych) i kwasem siarkowym (u dzieci), z wytworzeniem hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy (ok. 5%), który jest inaktywowany przez glutation. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z 2-4% wydalanym przez nerki w postaci niezmienionej.
biodostępność, biotransformacja, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, cysteina, dehydroaskorbinian, dwunastnica, dystrybucja leku, glutation, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, proksymalny odcinek jelita cienkiego, ściana jelita, szlak metaboliczny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.

Produkt leczniczy Apap przeziębienie w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego zawiera paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10-30% przy dawkach terapeutycznych, a okres półtrwania to 2-4 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (ok. 90%), a eliminacja odbywa się głównie przez nerki w postaci metabolitów (96-98%). W przypadku przedawkowania istnieje ryzyko hepatotoksyczności z powodu nagromadzenia toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy.
absorpcja, białko osocza, biodostępność, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, dehydroaskorbinian, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, glutation wątrobowy, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolizm jelitowy, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, stężenie we krwi, wchłanianie z przewodu pokarmowego, witamina C, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z moczem
Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek fenylefryny – Właściwości farmakokinetyczne

Chlorowodorek fenylefryny, sympatykomimetyk stosowany głównie do zmniejszania przekrwienia błony śluzowej nosa, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jego biodostępność wynosi około 40% z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w jelicie i wątrobie, głównie przez enzymy monoaminooksydazy. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 1-2 godzinach, a okres półtrwania wynosi 2-3 godziny, co determinuje dawkowanie co 4-6 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie fenylefryna ulega sulfonacji, glukuronidacji oraz oksydacyjnej deaminacji, a metabolity są wydalane z moczem, głównie w formie sprzężonych siarczanów.
białka osocza, biotransformacja, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, dehydroaskorbinian, działanie sympatykomimetyczne, efekt pierwszego przejścia, enzymy metabolizujące, glukuronid, glukuronidacja, glutation wątrobowy, kwas askorbowy, leczenie objawowe przeziębienia, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, stężenie maksymalne w surowicy, sulfonacja, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z moczem, zmniejszenie przekrwienia błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ultrapiryna Fast C 500 mg + 250 mg

Ultrapiryna Fast C zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) oraz 250 mg kwasu askorbowego w formie tabletek musujących. Kwas acetylosalicylowy charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 10-20 minutach, natomiast jego metabolit – kwas salicylowy – po 0,3-2 godzinach. Obie substancje wykazują silne wiązanie z białkami osocza i szeroką dystrybucję w organizmie, z możliwością przenikania przez barierę łożyskową i do mleka kobiet karmiących. Metabolizm kwasu salicylowego zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają metabolity takie jak kwas salicylurowy, fenylosalicylan glukuronidu, acetylosalicylan glukuronidu oraz kwas gentyzynowy. Eliminacja kwasu salicylowego jest zależna od dawki, z okresem półtrwania wynoszącym 2-3 godziny przy dawkach do 325 mg/dobę oraz około 15 godzin przy dawkach powyżej 3 g/dobę lub w zatruciach, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki.
bariera łożyskowa, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, dehydroaskorbinian, dystrybucja w organizmie, eter i ester glukuronidowy, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, glutation, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas diketogulonowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, kwas szczawiowy, laktacja, metabolizm kwasu salicylowego, okres półtrwania, przewód pokarmowy, reabsorpcja w kanalikach nerkowych, stężenie w osoczu, tabletka musująca, wiązanie z białkami osocza