zaburzenie oddychania w czasie snu

Zaburzenia oddychania w czasie snu obejmują szerokie spektrum nieprawidłowości, od chrapania przez zespół zwiększonego oporu górnych dróg oddechowych po obturacyjny bezdech senny (OBS). Najpoważniejszą formą jest OBS, charakteryzujący się wielokrotnymi epizodami zatrzymania przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas snu, prowadzącymi do spadku saturacji krwi tętniczej i mikro wybudzeń.

Diagnostyka zaburzeń oddychania podczas snu opiera się na badaniu polisomnograficznym, które umożliwia ocenę struktury snu oraz monitorowanie oddychania. Ocenia się wskaźnik bezdechów i spłyceń oddychania (AHI), który określa ciężkość schorzenia: łagodne (AHI 5-15), umiarkowane (AHI 15-30) i ciężkie (AHI >30).

Konsekwencje nieleczonych zaburzeń oddychania w czasie snu są poważne i obejmują zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego, chorób sercowo-naczyniowych, udarów mózgu, cukrzycy typu 2 oraz depresji. Ponadto zaburzenia te prowadzą do nadmiernej senności dziennej, obniżenia funkcji poznawczych i zwiększenia ryzyka wypadków komunikacyjnych.

Leczenie zaburzeń oddychania w czasie snu zależy od ich nasilenia. Podstawowe metody obejmują modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, unikanie alkoholu przed snem), stosowanie urządzeń CPAP (Continuous Positive Airway Pressure), aparatów wewnątrzustnych oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne mające na celu poszerzenie górnych dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl