zaburzenie używania opioidów
Zaburzenie używania opioidów (ZUO) to chroniczne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się uporczywym używaniem opioidów pomimo znaczących negatywnych konsekwencji zdrowotnych, społecznych i zawodowych. Obejmuje szerokie spektrum zachowań – od niewłaściwego używania przepisanych leków przeciwbólowych po uzależnienie od nielegalnych opioidów, takich jak heroina.
Diagnostyka ZUO opiera się na kryteriach DSM-5, które uwzględniają między innymi: utratę kontroli nad używaniem substancji, rozwój tolerancji, objawy odstawienne, zaniedbywanie obowiązków oraz kontynuowanie używania pomimo świadomości szkód. Nasilenie zaburzenia określa się jako łagodne (2-3 objawy), umiarkowane (4-5 objawów) lub ciężkie (6 lub więcej objawów).
Patofizjologia ZUO wiąże się z neuroadaptacją układu nagrody i aktywacją receptorów opioidowych, głównie μ (mu), co prowadzi do uwalniania dopaminy w jądrze półleżącym. Długotrwałe używanie opioidów powoduje zmiany strukturalne i funkcjonalne w mózgu, skutkujące dysfunkcją układu nagrody i ośrodków odpowiedzialnych za kontrolę zachowań.
Leczenie ZUO wymaga podejścia wielokierunkowego. Farmakoterapia obejmuje stosowanie agonistów receptorów opioidowych (metadon, buprenorfina), antagonistów (naltrekson) oraz leków łagodzących objawy odstawienne. Równie istotne są interwencje psychospołeczne, w tym terapia poznawczo-behawioralna, wsparcie środowiskowe oraz programy redukcji szkód. Skuteczne leczenie wymaga długoterminowej opieki i monitorowania ze względu na wysokie ryzyko nawrotów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Submena
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl podawany podjęzykowo, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej i uzależnienia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest ustabilizowanie długotrwałej terapii opioidami, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów przedawkowania oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią zaburzeń używania substancji psychoaktywnych, chorobami psychicznymi, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, miastenią gravis, a także osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, gdyż mogą oni wykazywać zwiększoną wrażliwość na fentanyl. Ryzyko wystąpienia ośrodkowego bezdechu sennego (CSA) i hipoksemii podczas snu jest zależne od dawki i wymaga odpowiedniego dostosowania leczenia.
benzodiazepina, bradykardia, depresja oddechowa, fentanyl podjęzykowy, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipoksemia podczas snu, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy bezdech senny, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja psychoaktywna, tachykardia, terapia przeciwbólowa, toksyczność fentanylu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie używania opioidów, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xancodal
Oksykodon, stosowany w leku Xancodal, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zagrażającej życiu depresji oddechowej, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami). Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem objawów sedacji i zahamowania czynności oddechowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z ciężkimi zaburzeniami czynności płuc, wątroby, nerek, a także u osób z chorobami endokrynologicznymi, neurologicznymi i przewodu pokarmowego. Przeciwwskazane jest stosowanie oksykodonu w okresie przedoperacyjnym i w pierwszych 12-24 godzinach po operacji, zwłaszcza po zabiegach w obrębie jamy brzusznej, ze względu na ryzyko nasilenia pooperacyjnej niedrożności jelit. Tabletki Xancodal należy połykać w całości, aby uniknąć szybkiego uwalniania toksycznej dawki oksykodonu.
benzodiazepina, choroba Addisona, choroba alkoholowa, choroba dróg żółciowych, delirium tremens, depresja oddechowa, hiperalgezja, hipoksemia, hipowolemia, inhibitor MAO, majaczenie alkoholowe, mydriaza, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, obniżone stężenie testosteronu, obrzęk śluzowaty, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy bezdech senny, padaczka, podwyższone stężenie prolaktyny, porażenna niedrożność jelit, psychoza toksyczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, sedacja, skurcz zwieracza Oddiego, tolerancja lekowa, uraz głowy, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie używania opioidów, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zapalenie trzustki, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil Chiesi
Sufentanil Chiesi to silny opioidowy analgetyk o wysokim ryzyku depresji oddechowej, wymagający intubacji dotchawiczej i mechanicznej wentylacji podczas podania. Depresja oddechowa jest dawkozależna i może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonistów opioidowych, takich jak nalokson, co wymaga monitorowania i ewentualnego powtarzania dawek antagonisty. U pacjentów z ryzykiem bezdechu sennego (CSA) zaleca się redukcję dawki. Wstrzyknięcie dożylne powinno być powolne, a w celu zapobiegania wzmożonemu napięciu mięśni, w tym mięśni klatki piersiowej, wskazane jest podanie benzodiazepin lub leków zwiotczających mięśnie. Należy unikać szybkiego podania u pacjentów z upośledzoną kompensacją wewnątrzczaszkową ze względu na ryzyko spadku mózgowego ciśnienia perfuzyjnego. Dawkowanie wymaga ostrożności u osób starszych, wycieńczonych oraz z niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, upośledzoną funkcją wątroby lub nerek. Sufentanil może powodować spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego i skurcz zwieracza Oddiego, co jest istotne u pacjentów z chorobami dróg żółciowych.
antagonista opioidowy, benzodiazepina, bradykardia, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, gabapentynoid, hiperalgezja opioidowa, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, intubacja dotchawicza, itrakonazol, ketokonazol, mioklonia, nalokson, niedociśnienie, ośrodkowy bezdech senny, podtlenek azotu, przedawkowanie, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, silny opioid, sufentanyl, suksametonium, wekuronium, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil Kalceks
Sufentanil Kalceks, jako silny opioid, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zależnego od dawki zahamowania czynności oddechowej, które może utrzymywać się dłużej niż efekt antagonisty naloksonu, co wymaga wielokrotnego podawania antagonisty. Głębokie znieczulenie ogólne z sufentanylem wiąże się z istotnym ryzykiem depresji oddechowej, także w okresie pooperacyjnym, zwłaszcza po podaniu dożylnym. Zaleca się zapewnienie łatwego dostępu do aparatury resuscytacyjnej, dostępności naloksonu oraz ciągłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. Hiperwentylacja podczas znieczulenia może zmieniać odpowiedź na CO2, wpływając na czynność oddechową po operacji. Jednoczesne stosowanie sufentanylu z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego takie połączenie powinno być stosowane wyłącznie, gdy inne metody są niemożliwe, z zastosowaniem najmniejszych skutecznych dawek i skróconym czasem terapii oraz intensywnym monitorowaniem pacjenta.
antagonista opioidowy, benzodiazepina, depresja, depresja oddechowa, hiperwentylacja, nalokson, przedawkowanie, sedacja, śpiączka, sufentanyl, terapia uzależnień, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zaburzenie używania opioidów, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramal
Tramadol, będący agonistą receptorów opioidowych i metabolizowany przez enzym CYP2D6, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, zespół serotoninowy, drgawki oraz niewydolność nadnerczy. Maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg, a jej przekroczenie zwiększa ryzyko toksyczności i wystąpienia drgawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności ośrodka oddechowego, po urazach głowy, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, a także na osoby z historią padaczki lub uzależnienia od opioidów. Jednoczesne stosowanie tramadolu z lekami uspokajającymi, zwłaszcza benzodiazepinami, może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, śpiączki lub zgonu, dlatego konieczne jest ograniczenie takiej terapii do sytuacji bez alternatywy oraz ścisłe monitorowanie pacjenta.
benzodiazepina, centralny bezdech senny, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, enzym CYP2D6, glikokortykosteroid, lek serotoninergiczny, lek uspokajający, nadmierne uspokojenie, niestabilność autonomiczna, niewydolność nadnerczy, objaw odstawienny, obniżenie progu drgawkowego, obturacyjny bezdech senny, opioidowy lek przeciwbólowy, splątanie, terapia substytucyjna, toksyczność opioidowa, tolerancja na lek, tramadolu chlorowodorek, uraz głowy, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie od opioidów, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie oddychania w czasie snu, zaburzenie ośrodka oddechowego, zaburzenie używania opioidów, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sufentanyl, jako silny agonista receptorów opioidowych μ, jest stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz leczeniu bólu, jednak jego podawanie wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności oddechowej, które jest ściśle zależne od dawki i może wymagać podawania antagonistów opioidowych, takich jak nalokson. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia ośrodkowego bezdechu sennego (CSA) oraz hipoksemii związanej ze snem, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Jednoczesne stosowanie sufentanylu z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) zwiększa ryzyko depresji oddechowej i wymaga ograniczenia do przypadków, gdy inne metody leczenia są niemożliwe, z koniecznością ścisłego monitorowania pacjenta. Dodatkowo, sufentanyl może powodować wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie tętnicze oraz hiperalgezję opioidową, co wymaga odpowiedniego nadzoru i dostosowania terapii. Warto podkreślić, że preparaty zawierają 3,54 mg sodu na mililitr roztworu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
benzodiazepiny, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, lek przeciwcholinergiczny, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, opioid, ośrodkowy bezdech senny, ostre zapalenie trzustki, podanie zewnątrzoponowe, sufentanyl, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zespół odstawienia, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil hameln
Stosowanie sufentanylu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, zwłaszcza po podaniu dożylnym, co wymaga intubacji i wentylacji mechanicznej. Depresja oddechowa jest dawkozależna i może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty naloksonu, który może wymagać wielokrotnego podania. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas i po zabiegu, dostęp do sprzętu resuscytacyjnego oraz antagonistów opioidowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, a także u noworodków i niemowląt, gdzie dane kliniczne są ograniczone. Sufentanyl może powodować wzmożoną sztywność mięśni oddechowych, bradykardię (wymagającą leczenia atropiną) oraz niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z hipowolemią.
alkoholizm, antagonista opioidowy, benzodiazepina, bradykardia, choroba płuc, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hipoksemia, hipowolemia, intubacja dotchawicza, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie trzustki, podanie nadtwardówkowe, ruchy miokloniczne, skurcz zwieracza Oddiego, sufentanyl, sztywność mięśniowa, tolerancja lekowa, upośledzona czynność wątroby, uzależnienie, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil Kalceks
Sufentanil Kalceks, jako silny agonista receptorów opioidowych μ, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zależnego od dawki zahamowania czynności oddechowej, które może utrzymywać się dłużej niż efekt antagonisty naloksonu. Podawanie dożylne wiąże się z koniecznością intubacji i mechanicznej wentylacji, a także monitorowania pacjentów w okresie pooperacyjnym, zwłaszcza przy stosowaniu wielokrotnym lub u pacjentów z upośledzoną kompensacją wewnątrzczaszkową. Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i śpiączki, dlatego powinno być ograniczone do sytuacji, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i uważną obserwację pacjentów pod kątem objawów depresji oddechowej i sedacji.
antagonista opioidowy, benzodiazepiny, cytrynian, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, intubacja dotchawicza, lek uspokajający, motoryka przewodu pokarmowego, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nalokson, niedoczynność tarczycy, ośrodkowy bezdech senny, ostre zapalenie trzustki, receptor opioidowy μ, sufentanyl, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne, zwieracz Oddiego - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie związane z używaniem substancji (uzależnienie od substancji) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zaburzenia związane z używaniem substancji charakteryzują się dużą heterogenicznością kliniczną, co utrudnia przewidywanie wyników leczenia. Kluczowe czynniki prognostyczne niezależne od rodzaju substancji i środowiska terapeutycznego obejmują m.in. nasilenie uzależnienia, współwystępowanie zaburzeń psychicznych (zwłaszcza depresyjnych), motywację do leczenia, długość terapii, cechy osobowości, umiejętności radzenia sobie ze stresem, politoksykomanię, a także czynniki genetyczne i społeczne. Coraz większą rolę w prognozowaniu odgrywają markery biologiczne, takie jak architektura snu i odpowiedź neuroendokrynna. Wczesny początek alkoholizmu może predysponować do gorszej odpowiedzi na leczenie, ale jednocześnie wskazywać na potencjalną skuteczność farmakoterapii ondansetronem. Wprowadzenie klasyfikacji zaburzeń opartych na różnicach biologicznych może umożliwić identyfikację specyficznych predyktorów farmakoterapii.
architektura snu, czynnik genetyczny, farmakoterapia, głód narkotykowy, marker biologiczny, modelowanie predykcyjne, MOUD, myśli samobójcze, nadużywanie substancji psychoaktywnych, neuroobrazowanie, objawy odstawienne, ondansetron, podwójna diagnoza, sieć neuronalna, uczenie maszynowe, uzależnienie od substancji, walidacja krzyżowa, współwystępowanie zaburzeń psychicznych, zaburzenie depresyjne, zaburzenie osobowości, zaburzenie używania opioidów, zaburzenie używania substancji, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Metadon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metadon, silny opioid o długim okresie półtrwania, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko kumulacji i potencjalnego przedawkowania prowadzącego do śmierci. Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek (GFR 10-50 ml/min – odstępy między dawkami ≥32 h, poniżej 10 ml/min – ≥36 h), ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz w złym stanie ogólnym. Metadon może wywoływać depresję oddechową, szczególnie u chorych z astmą, POChP, hipoksją czy hiperkapnią, a także zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotonergicznych. W dawkach powyżej 100 mg/dobę obserwowano wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego. Przerwanie terapii powinno być stopniowe, aby uniknąć długotrwałych objawów odstawiennych.
buprenorfina, choroba Addisona, depresja oddechowa, guz chromochłonny, hiperkapnia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoksemia nocna, hipoksja, hipomagnezemia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, nadciśnienie śródczaszkowe, nalokson, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, oczopląs, okres półtrwania, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy bezdech senny, przerost gruczołu krokowego, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serce płucne, torsade de pointes, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, uzależnienie od opioidów, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie używania opioidów, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie używania alkoholu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zaburzenie używania alkoholu (ZUA) to przewlekła choroba mózgu charakteryzująca się utratą kontroli nad spożywaniem alkoholu pomimo negatywnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych. W USA dotyka około 14,5 miliona osób, z czego jedynie 7% otrzymuje leczenie, a 4% stosuje leki zatwierdzone przez FDA. Powikłania ZUA obejmują m.in. nadciśnienie tętnicze, marskość wątroby, zaburzenia poznawcze, depresję i zwiększone ryzyko samobójstwa. Diagnostyka powinna uwzględniać kompleksową ocenę wzorców picia, stanu zdrowia oraz funkcjonowania pacjenta, z wykorzystaniem narzędzi przesiewowych takich jak AUDIT, CAGE, CIWA-Ar i SMAST-G. Pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w identyfikacji i monitorowaniu pacjentów, stosując podejście oparte na ocenie objawów oraz edukacji, a także wspierając leczenie farmakologiczne i psychospołeczne.
akamprozat, Anonimowi Alkoholicy, AUDIT, baklofen, benzodiazepiny, CAGE, disulfiram, encefalopatia Wernickego, enzymy wątrobowe, gabapentyna, głód alkoholowy, majaczenie alkoholowe, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, naltrekson, neuropatia obwodowa, objawy odstawienia, odstawienie alkoholu, terapia wspomagana lekami, tiamina, topiramat, udar mózgu, uzależnienie od alkoholu, wrzód żołądka, zaburzenia poznawcze, zaburzenie używania alkoholu, zaburzenie używania opioidów, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zespół odstawienia alkoholu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil hameln
Sufentanil, jako silny agonista receptorów opioidowych μ, wiąże się z ryzykiem głębokiego zahamowania czynności oddechowej, które jest dawkozależne i może wymagać podania antagonistów opioidowych, takich jak nalokson. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami oddechowymi, niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, upośledzoną funkcją wątroby lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku i wycieńczonych. Sufentanil dożylny powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów zaintubowanych i wentylowanych mechanicznie. Jednoczesne podawanie z benzodiazepinami zwiększa ryzyko depresji oddechowej i wymaga ścisłego monitorowania oraz stosowania najmniejszych skutecznych dawek. Po podaniu nadtwardówkowym konieczna jest co najmniej godzinna obserwacja ze względu na możliwość wczesnego zahamowania oddechu. U noworodków i niemowląt poniżej 1 roku życia bezpieczeństwo i skuteczność sufentanylu nie zostały ustalone, a farmakokinetyka jest zmienna, co zwiększa ryzyko przedawkowania lub niedostatecznej dawki.
antagonista opioidowy, benzodiazepina, bezdech senny ośrodkowy, bradykardia, choroba płuc, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, hipoksemia nocna, intubacja dotchawicza, mioklonia, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nadużywanie leków, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, podanie nadtwardówkowe, sztywność mięśni, tolerancja na leki, zaburzenie oddychania podczas snu, zaburzenie używania opioidów, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne, zwieracz Oddiego