ból patologiczny
Ból patologiczny to szczególny rodzaj dolegliwości bólowej, która nie pełni fizjologicznej funkcji ostrzegawczej, a jest skutkiem nieprawidłowości w strukturze lub funkcji układu nerwowego. W przeciwieństwie do bólu fizjologicznego (nocyceptywnego), który chroni organizm przed uszkodzeniem, ból patologiczny jest objawem chorobowym, często o charakterze przewlekłym.
Mechanizmy powstawania bólu patologicznego obejmują sensytyzację obwodową i ośrodkową, czyli nadmierną wrażliwość na bodźce, a także zmiany neuroplastyczne w obrębie układu nerwowego. Może on występować w formie bólu neuropatycznego (wynikającego z uszkodzenia lub choroby układu nerwowego) lub bólu zapalnego (wywołanego przez mediatory stanu zapalnego oddziałujące na nocyceptory).
Diagnostyka bólu patologicznego wymaga szczegółowej oceny klinicznej, badań obrazowych oraz neurofizjologicznych. Leczenie jest złożone i często wymaga podejścia multimodalnego, obejmującego farmakoterapię (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, opioidy), metody interwencyjne, rehabilitację oraz psychoterapię. Ze względu na mechanizmy neuroplastyczności, wczesne rozpoczęcie leczenia bólu patologicznego jest kluczowe dla uniknięcia jego przewlekłych i opornych na terapię form.