faza wolnej eliminacji
Faza wolnej eliminacji (ang. slow elimination phase) to pojęcie używane w farmakologii i farmakokinetyce do opisu ostatniego etapu eliminacji leku z organizmu. Występuje ona po fazie szybkiej eliminacji i charakteryzuje się znacznie wolniejszym tempem usuwania substancji leczniczej.
Podczas fazy wolnej eliminacji stężenie leku w osoczu zmniejsza się stopniowo, co jest związane z uwalnianiem substancji czynnej z tkanek głębokich, w których lek uległ dystrybucji i kumulacji. Ten etap ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż determinuje całkowity czas działania leku w organizmie oraz wpływa na częstotliwość dawkowania.
Znajomość parametrów fazy wolnej eliminacji jest szczególnie ważna w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, gdyż pozwala na precyzyjne dostosowanie dawek i uniknięcie toksycznego działania. W praktyce klinicznej parametr ten jest wyrażany jako okres półtrwania w fazie eliminacji (t½β) i stanowi istotny wskaźnik przy planowaniu terapii długoterminowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dorzoma Mono 20 mg/ml
Chlorowodorek dorzolamidu, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (20 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które umożliwiają skuteczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Lek kumuluje się selektywnie w erytrocytach poprzez wiązanie z izoenzymem anhydrazy węglanowej II, podczas gdy stężenia wolnego dorzolamidu w osoczu pozostają bardzo niskie. Metabolit N-deetylo-dorzolamid, również aktywny, wykazuje większe powinowactwo do izoenzymu I, gromadząc się w erytrocytach, ale o mniejszej aktywności fizjologicznej. Dorzolamid i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, a eliminacja z erytrocytów przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania około 4 miesięcy w fazie wolnej eliminacji.
anhydraza węglanowa, białka osocza, chlorowodorek dorzolamidu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, erytrocyty, faza szybkiej eliminacji, faza wolnej eliminacji, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej I, izoenzym anhydrazy węglanowej II, klirens kreatyniny, miejscowe stosowanie leku, N-deetylo-dorzolamid, okres półtrwania, osocze krwi, profil bezpieczeństwa, równowaga dynamiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek