marskość nerki

Marskość nerki to stan charakteryzujący się postępującym, nieodwracalnym uszkodzeniem miąższu nerki, prowadzącym do jej kurczenia się i bliznowacenia. W przeciwieństwie do marskości wątroby, termin ten nie jest powszechnie używany w nowoczesnej nomenklaturze medycznej – obecnie częściej mówi się o przewlekłej chorobie nerek w stadium schyłkowym.

Proces ten wiąże się z utratą nefronów i zastępowaniem prawidłowej tkanki nerkowej tkanką włóknistą (zwłóknienie śródmiąższowe), co prowadzi do zmniejszenia wymiarów nerki i zaburzenia jej funkcji. Do głównych przyczyn należą: długotrwałe nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, nawracające zakażenia układu moczowego oraz choroby autoimmunologiczne.

Objawy kliniczne marskości nerki mogą obejmować nadciśnienie tętnicze, obrzęki, białkomocz, krwiomocz, anemię, zaburzenia elektrolitowe oraz postępującą niewydolność nerek. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa), badaniach laboratoryjnych oceniających funkcję nerek oraz w wybranych przypadkach biopsji nerki. Leczenie ukierunkowane jest na kontrolę choroby podstawowej, spowolnienie progresji do schyłkowej niewydolności nerek oraz zapobieganie powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl