farmakokinetyka eksemestanu
Farmakokinetyka eksemestanu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku z organizmu. Eksemestan jest nieodwracalnym inhibitorem aromatazy typu I, stosowanym w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie.
Po podaniu doustnym eksemestan szybko się wchłania, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1-2 godzinach. Biodostępność leku wynosi około 42% i zwiększa się przy podawaniu z posiłkiem. Eksemestan wiąże się z białkami osocza w około 90%, głównie z albuminami i kwaśną α1-glikoproteiną.
Metabolizm eksemestanu zachodzi głównie w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450 oraz reduktazy aldosteronowej. Główne metabolity to 17-hydroksy-eksemestan i formacje powstałe po utlenieniu grupy metylenowej w pozycji 6. Większość metabolitów jest nieaktywna lub wykazuje znacznie mniejszą aktywność inhibicyjną wobec aromatazy niż związek macierzysty.
Eksemestan i jego metabolity są wydalane głównie z moczem (około 40%) i kałem (około 40-50%). Okres półtrwania leku wynosi około 24 godzin, co umożliwia stosowanie raz na dobę. Stan stacjonarny osiągany jest po około 7 dniach stosowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Eksemestan, aktywny składnik leku Symex, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz aldoketoreduktazy, jednak sam nie wykazuje właściwości hamujących tych enzymów, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania farmakokinetyczne wykazały, że silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne eksemestanu. Natomiast silni induktorzy CYP3A4, w tym ryfampicyna (600 mg/dobę), znacząco obniżają ekspozycję na eksemestan – AUC zmniejsza się o 54%, a Cmax o 41%, co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej. Podobne efekty mogą wystąpić przy stosowaniu leków przeciwdrgawkowych (fenytoina, karbamazepina) oraz preparatów ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), które indukują CYP3A4 i przyspieszają metabolizm eksemestanu.
aldoketoreduktaza, AUC, choroba wątroby, Cmax, cytochrom P450 CYP3A4, dysfunkcja wątroby, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane leku, dziurawiec zwyczajny, eksemestan, ekspozycja na lek, farmakokinetyka eksemestanu, fenytoina i karbamazepina, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor aromatazy, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania leku, metabolizm wątrobowy, parametr farmakokinetyczny, preparat estrogenowy, przewlekłe spożywanie alkoholu, ryfampicyna, skuteczność terapeutyczna, wąski indeks terapeutyczny -
Leksykon leków
Eksemestan, substancja czynna leku Astexana, jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 oraz aldoketoreduktazy, jednak nie wykazuje hamowania aktywności głównych izoenzymów CYP, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania kliniczne wykazały, że inhibitor CYP3A4 ketokonazol nie wpływa istotnie na farmakokinetykę eksemestanu, natomiast induktor CYP3A4 ryfampicyna w dawce 600 mg/dobę znacząco obniża AUC o 54% i Cmax o 41% po podaniu pojedynczej dawki 25 mg eksemestanu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Podobne ryzyko zmniejszenia efektywności dotyczy leków indukujących CYP3A4, takich jak fenytoina, karbamazepina oraz preparaty z dziurawca (Hypericum perforatum). Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub rozważenie modyfikacji dawki eksemestanu, szczególnie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4.
aldoketoreduktaza, charakterystyka produktu leczniczego, cytochrom P450 3A4, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, dziurawiec, eksemestan, farmakokinetyka eksemestanu, fenytoina, indukcja CYP3A4, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwnowotworowy, maksymalne stężenie leku, metabolizm leku, modyfikacja dawkowania, pole pod krzywą stężenia leku, produkcja estrogenów, ryfampicyna, układ pokarmowy, wąski indeks terapeutyczny
