RAAS

Układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) to kompleksowy system hormonalny, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia tętniczego, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz funkcji sercowo-naczyniowej. RAAS działa poprzez kaskadę reakcji enzymatycznych i hormonalnych, rozpoczynającą się od uwolnienia reniny przez nerki w odpowiedzi na spadek ciśnienia tętniczego lub zmniejszenie perfuzji nerkowej.

Renina przekształca angiotensynogen produkowany w wątrobie w angiotensynę I, która następnie jest przekształcana przez enzym konwertujący angiotensynę (ACE) w biologicznie aktywną angiotensynę II. Angiotensyna II powoduje skurcz naczyń krwionośnych, zwiększa resorpcję sodu i wody w nerkach oraz stymuluje wydzielanie aldosteronu przez korę nadnerczy, co prowadzi do dalszej retencji sodu i wody oraz wydalania potasu.

Nadmierna aktywacja RAAS jest związana z patogenezą nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, przewlekłej choroby nerek i innych schorzeń sercowo-naczyniowych. Modulacja działania RAAS jest kluczowym celem terapeutycznym, osiąganym poprzez stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), antagonistów aldosteronu oraz bezpośrednich inhibitorów reniny, które stanowią podstawę farmakoterapii wielu chorób układu sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candepres 8 mg

Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Candepres (dostępnego w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kandesartan lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (66,09 mg w dawce 8 mg, 132,18 mg w 16 mg, 264,35 mg w 32 mg) oraz śladowe ilości sodu, co jest istotne u osób z nietolerancją galaktozy. Stosowanie Candepres jest zakazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, lek nie powinien być podawany pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, gdyż metabolizm kandesartanu jest wówczas zaburzony, co zwiększa ryzyko toksyczności. Przeciwwskazane jest także łączenie Candepres z lekami zawierającymi aliskiren, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub upośledzoną funkcją nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, Candepres, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetyl, metabolizm kandesartanu, nadwrażliwość na kandesartan, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, RAAS, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aramlessa 10 mg + 5 mg

Aramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i poprawę przepływu naczyniowego, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po 4-6 godzinach i utrzymuje przez co najmniej 24 godziny. W badaniu EUROPA u 12 218 pacjentów z chorobą wieńcową, peryndopryl w dawce 8 mg (równoważne 10 mg z argininą) zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001), a u pacjentów z przebytym zawałem lub rewaskularyzacją o 22,4%. Amlodypina działa poprzez blokadę napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz i obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, a także poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, zmniejszając objawy dławicy piersiowej bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i glukozy.
aktywność reninowa osocza, amlodypina bezylan, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ból dławicowy, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapniowych, inhibitor płytek krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl arginina, peryndoprylat, przepływ nerkowy, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, RAAS, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, sekrecja aldosteronu, skurcz tętnic wieńcowych, skurczowe ciśnienie tętnicze, stabilna choroba wieńcowa, tętniczka wieńcowa, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Loreblok 50 mg

Losartan potasowy, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARAII), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, baklofenem oraz amifostyną. Istotne jest także unikanie kojarzenia losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), heparyną, suplementami potasu oraz substytutami soli zawierającymi potas ze względu na wysokie ryzyko hiperkaliemii. Metabolizm losartanu odbywa się głównie przez CYP2C9, co powoduje, że inhibitory tego enzymu, takie jak flukonazol, mogą zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu o około 50%, natomiast induktory, jak ryfampicyna, o około 40%, co może obniżać efektywność terapeutyczną leku.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cytochrom P450, działanie diuretyczne, działanie hipotensyjne, efekt wazodylatacyjny, flukonazol, fluwastatyna, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, induktor enzymów metabolizujących, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, izoenzym CYP2C9, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, losartan potasowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, odwodnienie, omdlenie, ostra niewydolność nerek, RAAS, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, stężenie litu w surowicy, suplement potasu, toksyczność litu, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawrót głowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aramlessa 5 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Aramlessa jest preparatem złożonym zawierającym peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), które synergistycznie obniżają ciśnienie tętnicze. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, zmniejszając stężenie angiotensyny II, sekrecję aldosteronu oraz zwiększając aktywność układu kalikreina-kinina, co prowadzi do obniżenia oporów obwodowych i ciśnienia tętniczego bez wpływu na częstość akcji serca. Amlodypina, jako dihydropirydynowy antagonista kanału wapniowego, rozszerza mięśnie gładkie naczyń, zmniejszając afterload i poprawiając ukrwienie wieńcowe, co jest korzystne w leczeniu nadciśnienia i dławicy piersiowej. Działanie amlodypiny utrzymuje się przez 24 godziny, a lek nie wywołuje niekorzystnych efektów metabolicznych, co czyni go odpowiednim dla pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, amlodypina, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, ból wieńcowy, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, dysfagia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapniowych, inhibitor płytek krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, ostre nadciśnienie, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl z argininą, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, RAAS, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tętniczka wieńcowa, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego

RAAS

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Candepres 8 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Aramlessa 10 mg + 5 mg

Interakcje leku – Loreblok 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Aramlessa 5 mg + 10 mg