Dulsevia
Dulsevia to nazwa handlowa leku, którego substancją czynną jest duloksetyna – inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Preparat wykazuje podwójny mechanizm działania, wpływając na poziom obu neuroprzekaźników w układzie nerwowym.
Duloksetyna stosowana jest głównie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz wysiłkowego nietrzymania moczu. Jej skuteczność w terapii depresji wynika ze zdolności do normalizacji zaburzonych poziomów serotoniny i noradrenaliny w synapsach nerwowych.
Dawkowanie Dulsevii zależy od wskazania klinicznego i indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek najczęściej przyjmuje się doustnie raz dziennie, niezależnie od posiłków. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, suchość w ustach, zaparcia, bóle głowy, zawroty głowy oraz senność. W praktyce klinicznej należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami działającymi na układ serotoninergiczny ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulsevia 30 mg
Duloksetyna wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność w badaniach przedklinicznych – u samców nie stwierdzono negatywnego oddziaływania na parametry płodności, natomiast u samic obserwowano pogorszenie płodności przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną. W ciąży, pomimo toksycznego wpływu na reprodukcję w modelach zwierzęcych przy ekspozycji systemowej (AUC) niższej niż maksymalna u ludzi, duże badania obserwacyjne (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć wyniki dotyczące wad serca pozostają niejednoznaczne. Stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiąże się z mniej niż dwukrotnie zwiększonym ryzykiem porodu przedwczesnego (około 6 dodatkowych przypadków na 100 leczonych), głównie między 35. a 36. tygodniem, oraz podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego przy ekspozycji w ostatnim miesiącu ciąży. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) ze względu na mechanizm działania SNRI, podobny do SSRI, oraz możliwość wystąpienia zespołu odstawienia u noworodków manifestującego się m.in. hipotonią, drżeniem i zaburzeniami oddechowymi.
drżączka, duloksetyna, Dulsevia, ekspozycja systemowa, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, poród przedwczesny, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, toksyczność matczyna, wada wrodzona, wychwyt zwrotny serotoniny, zespół odstawienia