okres okołourodzeniowy
Okres okołourodzeniowy (perinatalny) to czas obejmujący ostatnie tygodnie ciąży, poród oraz pierwsze dni życia noworodka. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) rozciąga się od ukończenia 22. tygodnia ciąży (154 dni) do 7. dnia po urodzeniu. Jest to kluczowy czas zarówno dla matki, jak i dziecka, podczas którego występuje szereg fizjologicznych zmian i adaptacji.
W tym okresie szczególną uwagę poświęca się monitorowaniu stanu zdrowia ciężarnej i płodu, prawidłowemu przebiegowi porodu oraz wczesnej adaptacji noworodka do życia pozamacicznego. Opieka perinatalna obejmuje działania profilaktyczne, diagnostyczne i terapeutyczne mające na celu zminimalizowanie ryzyka powikłań i zapewnienie optymalnych warunków rozwoju dziecka.
Okres okołourodzeniowy jest czasem podwyższonego ryzyka wystąpienia problemów zdrowotnych. Umieralność okołourodzeniowa to jeden z ważnych wskaźników jakości opieki zdrowotnej w danym kraju. Do głównych przyczyn zgonów okołourodzeniowych należą: wcześniactwo, hipoksja wewnątrzmaciczna, wady wrodzone oraz powikłania związane z porodem. Nowoczesna opieka perinatalna, oparta na współpracy interdyscyplinarnego zespołu specjalistów, znacząco przyczyniła się do obniżenia wskaźników umieralności i zachorowalności w tym okresie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Capparis spinosa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Capparis spinosa, obecny w produkcie leczniczym Liv.52 w postaci kory (65 mg na tabletkę), wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Brak jest dobrze kontrolowanych badań klinicznych w tej populacji, a dostępne obserwacje kliniczne dotyczące 119 kobiet z żółtaczką i zatruciem ciążowym są niewystarczające do pełnej oceny ryzyka. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani okres okołourodzeniowy, jednak wyniki te nie mogą być w pełni ekstrapolowane na ludzi. W odniesieniu do płodności, brak jest danych dotyczących wpływu Capparis spinosa na funkcje rozrodcze u kobiet i mężczyzn.
- Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cassia occidentalis, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Brak jest dobrze kontrolowanych badań klinicznych oceniających wpływ tej substancji na ciążę, laktację oraz płodność. Dane pochodzące z obserwacji u 119 kobiet z objawami żółtaczki i zatrucia ciążowego nie dostarczają wystarczających informacji o działaniach niepożądanych. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani okres okołourodzeniowy, jednak ich wyniki nie mogą być bezpośrednio ekstrapolowane na ludzi. Nie ustalono, czy składniki aktywne Cassia occidentalis przenikają do mleka matki, co dodatkowo komplikuje ocenę ryzyka u kobiet karmiących piersią.
- Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tamarix gallica, obecny w preparacie Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i okresie laktacji ze względu na ograniczone dane kliniczne. Dotychczasowe obserwacje kliniczne obejmujące 119 kobiet z objawami żółtaczki i zatrucia ciążowego nie dostarczają wystarczających dowodów na pełne bezpieczeństwo tego składnika. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani okres okołourodzeniowy, jednak brak jest danych dotyczących przenikania substancji czynnych Tamarix gallica do mleka kobiecego oraz wpływu na płodność u obu płci.
badania przedkliniczne, badanie kliniczne, działanie niepożądane, karmienie piersią, laktacja, Liv.52, Mandur Bhasma, mleko kobiece, model zwierzęcy, obserwacja kliniczna, okres okołourodzeniowy, płodność, stosunek korzyści do ryzyka, Tamarix gallica, tamaryszek francuski, zatrucie ciążowe, żelazo, żółtaczka ciążowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zidenac 1 mg/ml
Dimetyndenu maleinian, substancja czynna leku Zidenac (1 mg/ml, krople doustne), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz farmakologiczne oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co eliminuje ryzyko kancerogenezy przy stosowaniu dimetyndenu maleinianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, krople doustne, mutacja genowa, okres okołourodzeniowy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród