farmakokinetyka cetyryzyny

Farmakokinetyka cetyryzyny opisuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku przeciwhistaminowego drugiej generacji w organizmie. Cetyryzyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając szczytowe stężenie w osoczu po około 1 godzinie od podania doustnego, z biodostępnością przekraczającą 70%.

Lek w około 93% wiąże się z białkami osocza, a jego objętość dystrybucji wynosi 0,5 l/kg. Cetyryzyna w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew-mózg, co jest korzystne z punktu widzenia działań niepożądanych, gdyż minimalizuje sedację charakterystyczną dla starszych leków przeciwhistaminowych.

W przeciwieństwie do wielu innych leków, cetyryzyna podlega ograniczonemu metabolizmowi wątrobowemu – około 2/3 dawki jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki. Pozostała część ulega oksydacji z wytworzeniem metabolitu o minimalnej aktywności farmakologicznej. Lek nie jest istotnym substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych.

Okres półtrwania cetyryzyny wynosi około 8-10 godzin u osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek, co pozwala na dawkowanie raz dziennie. U pacjentów z niewydolnością nerek, osób starszych oraz u dzieci poniżej 6. roku życia okres półtrwania może być wydłużony, co wymaga dostosowania dawkowania. Klirens nerkowy leku jest skorelowany z klirensem kreatyniny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl