dawka doraźna
Dawka doraźna (ang. as-needed dose lub PRN dose – pro re nata) to ilość leku podawana pacjentowi w odpowiedzi na określone objawy lub sytuacje kliniczne, a nie według ustalonego schematu czasowego. Jest stosowana w celu szybkiego złagodzenia objawów, które pojawiają się niespodziewanie lub nasilają mimo stosowania standardowego leczenia.
W praktyce klinicznej dawki doraźne są najczęściej stosowane w leczeniu bólu przebijającego, napadów lękowych, bezsenności, nudności i wymiotów czy napadów duszności. Lekarz przepisując dawkę doraźną określa maksymalną pojedynczą dawkę leku, minimalny odstęp czasowy między kolejnymi dawkami oraz maksymalną dobową liczbę dawek, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Istotnym aspektem stosowania dawek doraźnych jest dokumentacja medyczna – każde podanie takiej dawki powinno być odnotowane wraz z przyczyną podania oraz uzyskanym efektem terapeutycznym. Informacje te pozwalają na ocenę skuteczności leczenia i ewentualną modyfikację schematu dawkowania leków podawanych regularnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Deksmedetomidyna, selektywny agonista receptorów alfa-2, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym sympatolityczne, sedacyjne, przeciwbólowe i znieczulające. Jej wpływ na układ krążenia jest dawkozależny: niskie dawki obniżają częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze, natomiast wyższe powodują obkurczenie naczyń obwodowych i wzrost oporu naczyniowego, przy utrzymaniu bradykardii. W monoterapii u zdrowych osób nie wywołuje istotnej depresji oddechowej. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów na OIOM, deksmedetomidyna skutecznie redukowała zapotrzebowanie na dodatkowe leki uspokajające (midazolam, propofol) oraz opioidy podczas sedacji do 24 godzin, umożliwiając często ekstubację bez przerwania infuzji. W porównaniu z midazolamem i propofolem, osiągała podobną skuteczność sedacji (współczynnik 1,07 i 1,00), skracała czas wentylacji mechanicznej i do ekstubacji, a także poprawiała współpracę pacjenta i ocenę bólu. Deksmedetomidyna wiązała się z wyższą częstością bradykardii i niedociśnienia (w porównaniu z midazolamem) oraz tachykardii (w porównaniu z propofolem), ale zmniejszała częstość majaczenia mierzonego skalą CAM-ICU.
agonista receptorów alfa-2, bradykardia, ciśnienie krwi, dawka doraźna, działanie przeciwbólowe, działanie sympatolityczne, ekstubacja, hipotermia, kortyzol, laryngoskop światłowodowy, leki uspokajające, mechaniczna wentylacja, midazolam, naczynia obwodowe, nadnercza, niedociśnienie, oddział intensywnej opieki medycznej, pacjent niezaintubowany, sedacja, skala CAM-ICU, skala Ramsay, wybudzanie pacjenta, znieczulenie regionalne - Leksykon substancji czynnych
Menton – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Rowachol zawiera menton i występuje w formie kropli doustnych oraz kapsułek miękkich, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta oraz postaci farmaceutycznej. U dorosłych zaleca się 3-5 kropli 4-5 razy na dobę lub 1 kapsułkę 3-4 razy na dobę, podawane 30 minut przed posiłkami. W przypadku kolki żółciowej stosuje się dawkę specjalną 20-30 kropli jednorazowo, z możliwością powtórzenia po 20 minutach. U dzieci w wieku 6-14 lat dawkowanie wynosi 1-2 krople 3-4 razy na dobę lub 1 kapsułka 1-2 razy na dobę, również 30 minut przed posiłkami. Podawanie doustne jest obligatoryjne, co zwiększa skuteczność terapeutyczną.