trądzik guzkowo-torbielowaty

Trądzik guzkowo-torbielowaty, znany również jako trądzik cystic acne, jest najcięższą postacią trądziku pospolitego (acne vulgaris). Charakteryzuje się on obecnością bolesnych, głęboko umiejscowionych, wypełnionych ropą zmian zapalnych, które mogą osiągać średnicę nawet kilku centymetrów. Zmiany te powstają w wyniku nasilonego procesu zapalnego wokół zablokowanych mieszków włosowych i gruczołów łojowych.

W patogenezie trądziku guzkowo-torbielowatego kluczową rolę odgrywają cztery czynniki: nadmierna produkcja łoju (sebum), nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych, kolonizacja przez bakterie Cutibacterium acnes (dawniej Propionibacterium acnes) oraz proces zapalny. W tej postaci trądziku dochodzi do pęknięcia ściany mieszka włosowego i wydostania się jego zawartości do skóry właściwej, co wywołuje nasilony stan zapalny i formowanie się głębokich torbieli.

Leczenie trądziku guzkowo-torbielowatego wymaga zwykle interwencji dermatologa i stosowania terapii systemowej. Podstawowym lekiem w ciężkich postaciach trądziku jest izotretynoina doustna, która działa na wszystkie elementy patogenezy choroby. W niektórych przypadkach stosuje się również antybiotyki doustne, doustne leki antyandrogenne (u kobiet) oraz terapie wspomagające, jak zabiegi dermatologiczne czy naświetlania. Ze względu na dużą skłonność do bliznowacenia, leczenie powinno być rozpoczęte jak najwcześniej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl