nabłonek płaski wielowarstwowy

Nabłonek płaski wielowarstwowy to wyspecjalizowana tkanka nabłonkowa złożona z kilku warstw komórek, która wyściela powierzchnie narażone na działanie sił mechanicznych. Charakteryzuje się obecnością komórek o różnym kształcie – od cylindrycznych w warstwie podstawnej, przylegającej do błony podstawnej, do spłaszczonych w warstwach powierzchniowych.

W organizmie człowieka nabłonek płaski wielowarstwowy występuje w trzech odmianach: nierogowaciejący (jama ustna, przełyk, pochwa), rogowaciejący (naskórek) oraz przejściowy (drogi moczowe). Każda z odmian pełni funkcje ochronne dostosowane do specyfiki danego narządu, zapewniając barierę przed urazami mechanicznymi, patogenami oraz utratą wody.

Regeneracja nabłonka płaskiego wielowarstwowego odbywa się dzięki podziałom komórek warstwy podstawnej, które stopniowo przemieszczają się ku powierzchni, dojrzewają i różnicują się. Ten proces zapewnia stałe odnawianie tkanki i utrzymanie jej integralności. Zaburzenia w funkcjonowaniu nabłonka mogą prowadzić do rozwoju różnych patologii, w tym stanów przedrakowych i nowotworów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl