cerebralna achromatopsja
Cerebralna achromatopsja (achromatopsja korowa) to rzadkie zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się całkowitą lub częściową utratą widzenia kolorów, spowodowaną uszkodzeniem kory mózgowej w obszarze odpowiedzialnym za przetwarzanie informacji o barwach, a nie defektem czopków siatkówki, jak ma to miejsce w achromatopsji wrodzonej.
W przeciwieństwie do achromatopsji wrodzonej, cerebralna achromatopsja jest nabyta i najczęściej powstaje w wyniku udaru, urazu mózgu, zatrucia tlenkiem węgla lub innych uszkodzeń w obszarze kory wzrokowej, szczególnie w regionie V4 oraz przyśrodkowej części płata potylicznego. Pacjenci z tym schorzeniem widzą świat w odcieniach szarości, mimo że ich receptory siatkówkowe pozostają nieuszkodzone.
Diagnostyka cerebralnej achromatopsji obejmuje badania neuroobrazowe (MRI, fMRI), elektrofizjologiczne oraz testy percepcji kolorów. Leczenie koncentruje się głównie na rehabilitacji neurologicznej, choć rokowanie dotyczące odzyskania percepcji kolorów jest zazwyczaj niepomyślne. Zaburzeniu temu często towarzyszą inne deficyty wzrokowe, jak prozopagnozja (niezdolność do rozpoznawania twarzy) czy aleksja (utrata zdolności czytania).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Prosopagnozja (ślepota twarzy) – Patofizjologia i mechanizm
Prosopagnozja to specyficzne zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się niezdolnością do rozpoznawania twarzy, w tym własnej, bez upośledzenia pamięci czy wzroku. Dotyka około 2,5% populacji i dzieli się na rozwojową (wrodzoną) oraz nabytą formę, z różnymi mechanizmami patofizjologicznymi. Kluczowe struktury mózgowe zaangażowane w rozpoznawanie twarzy to zakręt wrzecionowaty (FFA), potyliczny obszar twarzy (OFA), górna bruzda skroniowa, ciało migdałowate oraz przednia kora skroniowa. Uszkodzenia, zwłaszcza prawego FFA, prowadzą do deficytów w integracji percepcyjnej i pamięciowej twarzy, manifestujących się jako prosopagnozja apercepcyjna lub asocjacyjna. Zaburzenie to często współwystępuje z innymi schorzeniami neurologicznymi, takimi jak ASD, zespół Aspergera, czy otępienia neurodegeneracyjne, co wskazuje na złożoność i szerokie spektrum dysfunkcji neuronalnych w sieci rozpoznawania twarzy.
agnozja obiektów, cerebralna achromatopsja, ciało migdałowate, deficyt rozpoznawania twarzy, górna bruzda skroniowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, otępienie alzheimerowskie, otępienie semantyczne, plastyczność neuronalna, prosopagnozja, prosopagnozja nabyta, prosopagnozja rozwojowa, topografagnozja, udar mózgu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zakręt wrzecionowaty, zanik korowy tylny, zespół Aspergera, zespół Turnera, zespół Williamsa