skurcz tętnicy

Skurcz tętnicy (wazokonstrykcja) to zjawisko fizjologiczne polegające na zmniejszeniu światła naczynia tętniczego w wyniku skurczu mięśni gładkich w ścianie naczynia. Proces ten może być lokalny lub uogólniony i stanowi ważny mechanizm regulacji przepływu krwi oraz ciśnienia tętniczego w organizmie.

W warunkach fizjologicznych skurcz tętnic jest kontrolowany przez układ współczulny, hormony (m.in. adrenalinę, noradrenalinę, angiotensynę II, wazopresynę) oraz lokalne mediatory naczyniowe (np. endotelinę, tromboksan A2). Zaburzenia regulacji tego procesu mogą prowadzić do patologicznych stanów, takich jak nadciśnienie tętnicze czy niedokrwienie tkanek.

Skurcz tętnic ma szczególne znaczenie kliniczne w przypadku tętnic wieńcowych, gdzie może wywoływać dławicę Prinzmetala (naczynioskurczową), oraz tętnic mózgowych, gdzie jest jednym z mechanizmów rozwoju skurczu naczyniowego po krwotoku podpajęczynówkowym. Istotną rolę odgrywa również w patogenezie migreny, zespołu Raynauda oraz nadciśnienia tętniczego.

W diagnostyce skurczu tętnic wykorzystuje się badania obrazowe (angiografię, USG dopplerowskie) oraz testy prowokacyjne. Leczenie obejmuje stosowanie leków rozszerzających naczynia, przede wszystkim antagonistów wapnia, azotanów oraz inhibitorów fosfodiesterazy, w zależności od lokalizacji i przyczyny skurczu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl