naczyniowa choroba obturacyjna płuc
Naczyniowa choroba obturacyjna płuc to stan chorobowy charakteryzujący się zwężeniem lub zamknięciem naczyń płucnych, prowadzący do zwiększonego oporu naczyniowego w krążeniu płucnym. Jest często konsekwencją przewlekłych chorób płuc, takich jak POChP, śródmiąższowe choroby płuc lub zatorowość płucna.
Patofizjologia obejmuje przebudowę naczyń płucnych, z proliferacją komórek mięśni gładkich, nadmiernym odkładaniem macierzy pozakomórkowej oraz zwężeniem światła naczyń. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do nadciśnienia płucnego i przeciążenia prawej komory serca.
Objawy kliniczne mogą obejmować postępującą duszność wysiłkową, zmniejszoną tolerancję wysiłku, ból w klatce piersiowej, kaszel oraz objawy prawokomorowej niewydolności serca. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (angio-TK, scyntygrafia perfuzyjna), echokardiografii oraz cewnikowaniu prawego serca.
Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i obejmuje tlenoterapię, leki rozszerzające naczynia płucne (inhibitory fosfodiesterazy-5, antagoniści receptora endoteliny, prostacykliny), antykoagulanty oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne. Rokowanie jest uzależnione od etiologii, stopnia zaawansowania oraz odpowiedzi na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzykomorowej – Leczenie
Ubytek przegrody międzykomorowej (VSD) jest jedną z najczęstszych wrodzonych wad serca, której leczenie zależy od wielkości ubytku, lokalizacji, objawów oraz stanu pacjenta. Małe VSD, szczególnie typu mięśniowego, często zamykają się samoistnie (około 36,7%) i wymagają jedynie regularnej obserwacji kardiologicznej. W przypadku umiarkowanych i dużych ubytków, które wywołują objawy niewydolności serca, stosuje się leczenie farmakologiczne obejmujące diuretyki (furosemid 1-3 mg/kg/dobę), inhibitory ACE (kaptopryl 0,5-2 mg/kg/dobę) oraz digoksynę (5-10 μg/kg/dobę). U niemowląt z dużymi VSD i objawami niewydolności serca konieczne jest wsparcie żywieniowe, często z zastosowaniem sondy nosowo-żołądkowej. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej jest duży ubytek powodujący istotne zaburzenia hemodynamiczne, objawowa niewydolność serca, przeciążenie lewej komory lub powikłania takie jak wypadanie płatka zastawki aortalnej.
całkowity blok serca, cewnikowanie serca, desaturacja, digoksyna, diuretyk, echokardiografia przezprzełykowa, furosemid, hiperkalciuria, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, krążenie pozaustrojowe, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, naczyniowa choroba obturacyjna płuc, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki aortalnej, niewydolność serca, opór naczyniowy płucny, profilaktyka antybiotykowa, przeciek lewo-prawy, rehabilitacja kardiologiczna, remodeling, sonda nosowo-żołądkowa, spironolakton, ubytek mięśniowy, ubytek przegrody międzykomorowej, VSD, wypadanie płatka zastawki aortalnej, zespół Eisenmengera