strzykawka
Strzykawka to podstawowe narzędzie medyczne używane do precyzyjnego podawania płynów do organizmu pacjenta lub pobierania płynów z organizmu. Składa się z cylindrycznego zbiornika (tuby) oraz tłoka, który umożliwia zasysanie i wypychanie zawartości. Współczesne strzykawki są najczęściej wykonane z tworzywa sztucznego i przeznaczone do jednorazowego użytku, co minimalizuje ryzyko zakażeń krzyżowych.
W praktyce klinicznej strzykawki występują w różnych rozmiarach, od małych insulinówek o pojemności 0,3-1 ml używanych do precyzyjnego dawkowania leków, po duże strzykawki 50-60 ml stosowane do płukania ran czy podawania większych objętości płynów. Skala na cylindrze strzykawki umożliwia dokładne odmierzenie dawki leku lub pobranego materiału biologicznego.
Strzykawki mogą być używane z różnymi rodzajami igieł lub bez nich, w zależności od procedury medycznej. W nowoczesnej medycynie stosuje się również strzykawki z zabezpieczeniami chroniącymi przed przypadkowym zakłuciem, co stanowi istotny element profilaktyki zakażeń krwiopochodnych wśród personelu medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, będąca inaktywowanym preparatem przeciw poliomyelitis (zawierającym inaktywowane wirusy typów 1, 2 i 3), charakteryzuje się ograniczonym profilem interakcji farmakologicznych. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z innymi standardowymi szczepionkami, jednak zaleca się podawanie ich w oddzielnych miejscach ciała i za pomocą oddzielnych strzykawek, aby uniknąć miejscowych reakcji krzyżowych. Szczepionka zawiera śladowe ilości neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B, fenyloalaniny (12,5 μg) oraz etanolu (2 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na aminoglikozydy lub fenyloketonurią. Nie stwierdzono istotnych interakcji z lekami przeciwgorączkowymi, przeciwbólowymi oraz większością antybiotyków poza aminoglikozydami, gdzie teoretycznie może dochodzić do sumowania działań niepożądanych.
aminoglikozyd, antybiotyki aminoglikozydowe, antygen szczepionkowy, cytostatyk, etanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, strzykawka, szczepionka żywa, terapia immunosupresyjna, układ odpornościowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vortemyel 1 mg
Produkt leczniczy Vortemyel zawiera 1 mg bortezomibu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 1 mg substancji czynnej, a pH roztworu mieści się w zakresie 4-7. Proszek rozpuszcza się w 1 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) w ciągu mniej niż 2 minut, uzyskując klarowny, bezbarwny roztwór. Produkt zawiera mannitol jako stabilizator i jest przeznaczony wyłącznie do podania dożylnego; podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie leku wymaga zachowania aseptyki oraz stosowania środków ochrony osobistej ze względu na cytotoksyczność bortezomibu.
bortezomib, chlorek sodu, fiolka, guma bromobutylowa, kwas boronowy, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, produkt leczniczy, proszek liofilizowany, rekonstytucja, rekonstytucja roztworu, stabilność fizyko-chemiczna, strzykawka, technika aseptyczna, warunki aseptyczne, związek cytotoksyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Injectio Glucosi 5% Baxter 50 mg/ml
Injectio Glucosi 5% Baxter to roztwór do infuzji zawierający 50 mg/ml glukozy jednowodnej (50,0 g/l), o wartości energetycznej około 840 kJ/l (200 kcal/l). Produkt charakteryzuje się osmolarnością około 278 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-6,5, co jest istotne przy ocenie kompatybilności z innymi lekami. Roztwór jest jałowy, przezroczysty, bez widocznych cząstek, a jedyną substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań. Dostępny jest w workach Viaflo o pojemnościach od 50 ml do 1000 ml, z określonym okresem ważności (od 15 miesięcy do 3 lat) i zaleceniami dotyczącymi przechowywania, różniącymi się w zależności od wielkości opakowania.
aseptyka, chlorek potasu, folia poliamidowa, glukoza, glukoza jednowodna, jałowość, nierozpuszczalny kompleks, osad, osmolarność, pH roztworu, produkt leczniczy, przetaczanie płynów, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna, strzykawka, substancja pomocnicza, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, worek Viaflo, zestaw do przetaczania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Magnevist 469 mg/ml
Produkt leczniczy Magnevist to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 469 mg/ml, zawierający 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu jako substancję czynną, będącą środkiem kontrastowym z gadolinem stosowanym w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat dostępny jest w fiolkach (5-30 ml) oraz butelkach (100 ml) wykonanych ze szkła typu I i II, z korkiem z gumy bromobutylowej. Magnevist zawiera substancje pomocnicze: pentaoctan megluminy (stabilizator), megluminę (poprawiającą rozpuszczalność) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 5 lat. Po otwarciu fiolki lub butelki preparat zachowuje stabilność przez 24 godziny w temperaturze do 30°C i po tym czasie należy go wyrzucić.
diagnostyka obrazowa, dimeglumina gadopentetonianu, elektroniczna dokumentacja medyczna, gadolin, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, produkt leczniczy zawierający gadolin, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, stabilność chemiczna, strzykawka, strzykawka automatyczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Dawkowanie i sposób podawania
Desloratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 5 mg (jedna tabletka powlekana lub tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej) raz na dobę, lub 10 ml roztworu doustnego (5 mg) raz na dobę. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała: dzieci 1-5 lat otrzymują 2,5 ml roztworu (1,25 mg) raz na dobę, natomiast dzieci 6-11 lat – 5 ml roztworu (2,5 mg) lub 2,5 mg tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej raz na dobę. Nie zaleca się stosowania tabletek powlekanych 5 mg u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Leczenie należy dostosować do charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w okresowym (objawy <4 dni/tydzień lub <4 tygodnie) terapię przerywa się po ustąpieniu objawów, a w przewlekłym (objawy ≥4 dni/tydzień i >4 tygodnie) można kontynuować leczenie podczas ekspozycji na alergen. Maksymalny czas samodzielnej terapii bez konsultacji lekarskiej to 10 dni.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawkowanie desloratadyny, desloratadyna, diagnoza alergii, infekcyjne zapalenie błony śluzowej nosa, lek przeciwhistaminowy, narażenie na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, strzykawka, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anidulafungina Accord 100 mg
Anidulafungina Accord to lek przeciwgrzybiczy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 100 mg anidulafunginy na fiolkę. Po rekonstytucji 30 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu 3,33 mg/ml, który następnie rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% glukozy do stężenia 0,77 mg/ml. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,1 mg/min (1,4 ml/min lub 84 ml/godz.), a minimalny czas trwania infuzji wynosi 90 minut dla dawki 100 mg i 180 minut dla dawki 200 mg. Preparat zawiera fruktozę (102,5 mg/fiolkę) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, co należy uwzględnić w ocenie pacjenta. Roztwór po rekonstytucji ma pH 3,5–5,5 i powinien być klarowny, bez widocznych cząstek stałych; w przeciwnym razie należy go odrzucić.
anidulafungina, aseptyka, chlorek sodu, dekstroza, fruktoza, glukoza do infuzji, infuzja dożylna, koncentrat roztworu do infuzji, kwas mlekowy, kwas solny, lek dożylny, mannitol, pacjent pediatryczny, polisorbat, pompa infuzyjna, produkt leczniczy, rekonstytucja, rozcieńczalnik, stabilność roztworu, strzykawka, substancja pomocnicza, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adenocor 3 mg/ml
ADENOCOR to sterylny roztwór do wstrzykiwań zawierający adenozynę w stężeniu 3 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętości 2 ml, co odpowiada 6 mg substancji czynnej na fiolkę. Preparat zawiera chlorek sodu jako substancję izotonizującą w ilości 9 mg/ml, co przekłada się na zawartość sodu 3,54 mg/ml. Roztwór jest przeznaczony do podawania dożylnego i dostarczany w opakowaniach po 6 fiolek wykonanych z bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczonych chlorobutylowym korkiem i aluminiowym kołpakiem. Produkt należy przechowywać w temperaturze pokojowej, unikając zamrożenia, które może wpłynąć na stabilność i właściwości fizykochemiczne leku.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Prepidil 0,5 mg/3 g
Produkt leczniczy Prepidil to żel do szyjki macicy zawierający dinoproston (Dinoprostonum) w dawce 500 μg na 3 g żelu (0,5 mg/3 g). Formuła preparatu obejmuje substancje pomocnicze takie jak krzemu dwutlenek koloidalny oraz glicerolu trójoctan, które zapewniają odpowiednią konsystencję, stabilność oraz zwiększoną biodostępność substancji czynnej. Żel jest przeznaczony do aplikacji zewnątrzszyjkowej, co umożliwia precyzyjne umieszczenie dinoprostonu w miejscu docelowym i kontrolowane uwalnianie leku. Produkt jest dostarczany w jałowym opakowaniu zawierającym plastikową strzykawkę z 3 g żelu oraz plastikowy cewnik do aplikacji, co minimalizuje ryzyko zakażeń podczas procedury.