prędkość fali tętna

Prędkość fali tętna (PWV, Pulse Wave Velocity) to parametr określający szybkość przemieszczania się fali ciśnienia wzdłuż ściany tętnicy, generowanej przez skurcz lewej komory serca. Jest to kluczowy wskaźnik sztywności naczyń tętniczych, uznawany za niezależny marker ryzyka sercowo-naczyniowego.

Pomiar PWV najczęściej wykonuje się między tętnicą szyjną a udową (cf-PWV), co odzwierciedla sztywność aorty. Wartości prawidłowe zależą od wieku – u młodych dorosłych wynoszą około 6-8 m/s, natomiast u osób starszych mogą fizjologicznie wzrastać do 10-12 m/s. Zgodnie z wytycznymi ESC/ESH, wartości przekraczające 10 m/s wskazują na subkliniczne uszkodzenie narządowe.

Zwiększona prędkość fali tętna koreluje z podwyższonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym udaru mózgu, choroby wieńcowej i niewydolności serca. Czynniki takie jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hipercholesterolemia i starzenie się przyczyniają się do wzrostu sztywności naczyń i w konsekwencji do zwiększenia PWV. Pomiar PWV stanowi cenne narzędzie w stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego i monitorowaniu efektów leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl