małopłytkowość zależna od heparyny
Małopłytkowość zależna od heparyny (HIT, ang. Heparin-Induced Thrombocytopenia) to poważne powikłanie występujące u pacjentów leczonych heparyną. Charakteryzuje się nagłym spadkiem liczby płytek krwi (trombocytów) wywołanym immunologiczną reakcją organizmu na kompleks heparyna-czynnik płytkowy 4 (PF4).
Wyróżnia się dwa typy HIT: typ I (nieimmunologiczny) – łagodny, przejściowy spadek płytek występujący w ciągu pierwszych dni terapii, oraz typ II (immunologiczny) – cięższe powikłanie występujące zwykle po 5-10 dniach leczenia, z paradoksalnym zwiększeniem ryzyka zakrzepicy. Spadek liczby płytek poniżej 100 x 10^9/l lub o ponad 50% wartości wyjściowej powinien budzić podejrzenie HIT.
Diagnostyka HIT obejmuje ocenę kliniczną (skale 4T lub HEP), badania laboratoryjne funkcjonalne (test uwalniania serotoniny, test aktywacji płytek indukowanej heparyną) oraz immunologiczne (test ELISA). W przypadku podejrzenia HIT należy natychmiast przerwać podawanie wszystkich preparatów heparyny i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwkrzepliwe (inhibitory trombiny, inhibitory czynnika Xa).
Profilaktyka HIT polega na ograniczeniu stosowania heparyny niefrakcjonowanej na rzecz heparyn drobnocząsteczkowych, które rzadziej wywołują to powikłanie. U pacjentów z wywiadem HIT heparyna jest bezwzględnie przeciwwskazana ze względu na ryzyko gwałtownej reakcji przy ponownej ekspozycji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor MSN
Tikagrelor, jako lek przeciwpłytkowy stosowany w terapii ostrego zespołu wieńcowego (OZW) i po zabiegach PCI, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień oraz specyficzne przeciwwskazania, takie jak czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Badania TICO i TWILIGHT wykazały, że po 3 miesiącach dwulekowej terapii tikagrelorem i ASA, odstawienie ASA i kontynuacja monoterapii tikagrelorem przez kolejne 9-12 miesięcy zmniejsza ryzyko krwawień bez zwiększenia częstości poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE). Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z OZW po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu terapia nie powinna przekraczać 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek lub stosujących ARB. W trakcie leczenia obserwuje się ryzyko duszności, bradykardii, pauz komorowych oraz rzadko zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP).
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, dwulekowa terapia przeciwpłytkowa, działanie przeciwpłytkowe, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niepożądane zdarzenie sercowo-naczyniowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, patologiczne krwawienie, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, stent uwalniający lek, transfuzja płytek krwi, zabieg PCI, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Reddy
Tikagrelor wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia, w tym u osób z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u pacjentów stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, leki fibrynolityczne). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia podczas terapii transfuzja płytek i desmopresyna nie są skuteczne, natomiast leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) i/lub rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawiać hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po udarze mózgu stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atixarso
Tikagrelor, stosowany w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW), wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, takimi jak osoby z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia czy stosujące jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. Przeciwwskazania obejmują aktywne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją, a u pacjentów po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu leczenie nie powinno przekraczać 12 miesięcy. Monitorowanie EKG wykazało zwiększoną częstość pauz komorowych, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, co wymaga ostrożności u osób z ryzykiem bradykardii. Duszność, zwykle łagodna do umiarkowanej, jest częstym działaniem niepożądanym, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP.
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Reddy
Tikagrelor, stosowany w dawce 60 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia czy stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją, a u pacjentów po CABG przerwanie leku na co najmniej 2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. U pacjentów po udarze niedokrwiennym stosowanie tikagreloru jest ograniczone do maksymalnie 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u osób ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek lub stosujących ARB, ze względu na możliwe zwiększenie stężenia kreatyniny. Tikagrelor może powodować hiperurykemię, co wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową lub nefropatią moczanową.
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, interakcje lekowe, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niewydolność wątroby, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, transfuzja płytek krwi, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tigrix
Tikagrelor (TIGRIX 60 mg, 90 mg) jest lekiem przeciwpłytkowym wymagającym szczególnej ostrożności u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi lub niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u pacjentów stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub leki fibrynolityczne. Przeciwwskazany jest u pacjentów z czynnym patologicznym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawień transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowany czynnik VIIa mogą być rozważone. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po OZW z przebytym niedokrwiennym udarem mózgu terapia nie powinna przekraczać 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek beta-adrenolityczny, lek fibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, omdlenie, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, stężenie kreatyniny, transfuzja płytek krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticatrom
Tikagrelor wymaga szczegółowej oceny ryzyka krwawień przed zastosowaniem, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego lub stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty bądź leki fibrynolityczne. Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek i desmopresyna są nieskuteczne, natomiast leki przeciwfibrynolityczne i rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny antykoagulant, hiperurykemia, krwawienie, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, plazmafereza, podwyższony poziom kreatyniny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Tikagrelor – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień (np. niedawne urazy, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia krzepnięcia, stosowanie NLPZ, doustnych leków przeciwzakrzepowych lub fibrynolitycznych) należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor powinien być odstawiony na 5 dni przed operacją, aby zmniejszyć ryzyko krwawień, co potwierdzają dane z badania PLATO, gdzie odstawienie leku na ≥2 dni przed CABG wyrównywało ryzyko krwawień w porównaniu do klopidogrelu. U pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu z OZW dopuszcza się stosowanie tikagreloru do 12 miesięcy, natomiast brak jest danych na temat dłuższego leczenia w tej grupie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz monitorować czynność nerek, zwłaszcza u osób ≥75 lat, z zaburzeniami nerek lub stosujących ARB.
antagoniści receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, czynnik płytkowy 4, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie przeciwpłytkowe, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, leki fibrynolityczne, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ecugra
Przed zastosowaniem tikagreloru (Ecugra) konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza u osób z zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami, po zabiegach chirurgicznych oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty). Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, natomiast leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowanym czynnikiem VIIa może poprawić hemostazę. Zaleca się przerwanie tikagreloru na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie leku wymaga ostrożności. W badaniu PLATO wykazano, że tikagrelor może być stosowany do 12 miesięcy u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu, jednak nie zaleca się dłuższego leczenia u pacjentów z zawałem serca w wywiadzie.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, działanie przeciwpłytkowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, patologiczne krwawienie, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, tikagrelor, transfuzja płytek, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticatrom
Tikagrelor, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z aktywnym lub niedawnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, czy stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty, leki fibrynolityczne). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku konieczności planowego zabiegu chirurgicznego tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed zabiegiem, a w ostrej fazie OZW u pacjentów po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu stosowanie leku nie powinno przekraczać 12 miesięcy. W badaniu PLATO wykazano, że przerwanie tikagreloru na 1 dzień przed pomostowaniem aortalno-wieńcowym wiązało się z większą liczbą krwawień niż klopidogrel, natomiast przerwanie na 2 dni lub więcej dawało podobne ryzyko krwawień jak klopidogrel.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, czynne krwawienie, desmopresyna, digoksyna, diltiazem i werapamil, dnawe zapalenie stawów, hamowanie receptora P2Y12, hiperurykemia, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, podwyższone stężenie kreatyniny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, test aktywacji płytek indukowanej heparyną, transfuzja płytek, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tilobrastil
Tikagrelor w dawce 90 mg (Tilobrastil) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym po niedawnych urazach, zabiegach chirurgicznych, z zaburzeniami krzepnięcia lub aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazany jest u osób z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się leczenie przeciwfibrynolityczne lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby stosowanie wymaga ostrożności, a u ciężkich zaburzeń jest przeciwwskazane.
antagonista receptora angiotensyny, astma, bezobjawowa pauza komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, test aktywacji płytek indukowanej heparyną, transfuzja płytek, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Octanine F 500 500 j.m.
Octanine F 500, zawierający ludzki czynnik IX krzepnięcia, stosowany w leczeniu hemofilii B, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji miejscowych po ciężkie reakcje systemowe, w tym rzadkie reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny oraz zespół nerczycowy, szczególnie po próbach indukcji tolerancji immunologicznej u pacjentów z inhibitorami czynnika IX. Istotnym zagrożeniem jest rozwój inhibitorów neutralizujących czynnik IX, manifestujący się zmniejszoną odpowiedzią na leczenie, co wymaga konsultacji w specjalistycznym ośrodku. W badaniu klinicznym u 25 dzieci (w tym 6 wcześniej nieleczonych) z medianą 38 dni terapii nie zaobserwowano powstawania inhibitorów (wyjściowy poziom <0,4 BU). Octanine F 500, jako produkt o wysokiej czystości, rzadko powoduje powikłania zakrzepowo-zatorowe, które częściej występują przy preparatach o niskiej czystości.
ból głowy, czynnik krzepnięcia IX, hemofilia B, hipotensja, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, koagulopatia ze zużycia, krwawienie punkcikowate, małopłytkowość typu II, małopłytkowość zależna od heparyny, martwica skóry, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, smolisty stolec, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica tętnicza, zakrzepica zatorowa, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół DIC, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tilobrastil
Tilobrastil, zawierający 60 mg tikagreloru, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub leki fibrynolityczne. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym patologicznym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawień transfuzja płytek krwi i desmopresyna są nieskuteczne, natomiast leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) i/lub rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Lek należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po udarze niedokrwiennym maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby tikagrelor stosuje się ostrożnie, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazany.
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, astma, bezobjawowa pauza komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hamowanie receptora P2Y12, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienie serca, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, patologiczne krwawienie, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, stężenie kreatyniny, transfuzja płytek krwi, udar mózgu, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Białko S – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające białko S, takie jak Beriplex P/N i Octaplex, stosowane są u pacjentów z nabytym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K w sytuacjach wymagających szybkiej korekty, np. przy dużych krwawieniach lub pilnych zabiegach operacyjnych. Terapia wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, chorobami wątroby, w okresie okołooperacyjnym, noworodków oraz osób z podwyższonym ryzykiem zakrzepicy. Preparaty te zawierają również heparynę, co może indukować małopłytkowość typu HIT II, a ich podawanie wiąże się z istotnym obciążeniem sodem – np. Beriplex do 343 mg sodu/100 ml, Octaplex 75-250 mg sodu/fiolka, co stanowi do 12,5% dziennej maksymalnej dawki sodu według WHO.
antagonista witaminy K, antytrombina III, białko S, choroba wątroby, choroba wieńcowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, hemofilia typu B, indukcja immunotolerancji, inhibitor czynnika IX, kompleks protrombiny, koncentrat zespołu protrombiny, małopłytkowość indukowana heparyną, małopłytkowość zależna od heparyny, nabyty niedobór czynników krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stan nadkrzepliwości, system krzepnięcia, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wirusowe zapalenie wątroby, witamina K, wrodzony niedobór, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego, zespół nefrotyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Aristo
Tikagrelor wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, takich jak osoby z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia czy stosujące jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub fibrynolityki. Przeciwwskazania obejmują aktywne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Transfuzja płytek i desmopresyna nie odwracają działania tikagreloru, dlatego w przypadku poważnych krwawień zaleca się leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów po CABG przerwanie leku na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. Maksymalny czas stosowania u pacjentów z OZW i przebytym udarem niedokrwiennym to 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, kreatynina, krwawienie, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, oddech Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ecugra
Tikagrelor jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym, jednak jego zastosowanie wymaga dokładnej oceny bilansu korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów ze skłonnością do krwawień (np. po urazach, zabiegach chirurgicznych, z zaburzeniami krzepnięcia czy aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego) oraz u osób przyjmujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, leki fibrynolityczne). Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych lek należy odstawić na 5 dni przed operacją, a u pacjentów po CABG przerwanie tikagreloru na 2 lub więcej dni przed zabiegiem wiąże się z podobnym ryzykiem krwawień jak klopidogrel. Maksymalny czas leczenia u pacjentów z OZW i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu wynosi 12 miesięcy. Tikagrelor wymaga ostrożności u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz u osób z ryzykiem bradykardii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wywołujących bradykardię.
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny antykoagulant, hiperurikemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, stężenie kreatyniny, test aktywacji płytek indukowanej heparyną, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Legrex
Tikagrelor (Legrex) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi lub niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe lub fibrynolityki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowanym czynnikiem VIIa może poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu stosowanie leku nie powinno przekraczać 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, test aktywacji płytek indukowanej heparyną, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orebriton
Produkt leczniczy Orebriton zawierający tikagrelor w dawce 60 mg wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń hemostazy, aktywnymi krwawieniami lub zwiększonym ryzykiem urazów. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym patologicznym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek, zwracając szczególną uwagę na pacjentów w wieku ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz stosujących antagonistów receptora angiotensyny. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na co najmniej 5 dni przed interwencją, aby zminimalizować ryzyko krwawień. Ponadto, stosowanie tikagreloru u pacjentów po niedokrwiennym udarze mózgu jest ograniczone do maksymalnie 12 miesięcy, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atirabo
Tikagrelor (Atirabo) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, fibrynolityki). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się rozważenie leczenia przeciwfibrynolitycznego (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po CABG przerwanie na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leki fibrynolityczne, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Aristo
Tikagrelor, jako lek przeciwpłytkowy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia czy aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazany jest u pacjentów z czynnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją, a w ostrym zespole wieńcowym po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu leczenie nie powinno przekraczać 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz stosujących ARB, ze względu na możliwy wzrost stężenia kreatyniny. Tikagrelor może powodować duszność, zwykle łagodną do umiarkowanej, oraz rzadko zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), wymagającą szybkiej interwencji.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynnik płytkowy 4, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddech Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek, umiarkowana niewydolność wątroby, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor MSN
Tikagrelor, stosowany jako lek przeciwpłytkowy, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka u pacjentów, zwłaszcza tych z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz stosujących jednocześnie NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki fibrynolityczne. Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Badania kliniczne TICO i TWILIGHT wykazały, że po 3 miesiącach dwulekowej terapii tikagrelorem i ASA u pacjentów po PCI z OZW, odstawienie ASA i kontynuacja monoterapii tikagrelorem przez 9-12 miesięcy zmniejsza ryzyko krwawień bez zwiększenia MACE. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją, a u pacjentów po CABG odstawienie na ≥ 2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, dwulekowa terapia przeciwpłytkowa, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, MACE, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, transfuzja płytek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kogavant
Tikagrelor, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do krwawień, przyjmujących jednocześnie leki zwiększające to ryzyko (np. NLPZ, doustne antykoagulanty) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przeciwwskazania obejmują aktywne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężką niewydolność wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed interwencją, a w przypadku CABG co najmniej 2 dni wcześniej, aby zminimalizować ryzyko ciężkich krwawień. Transfuzja płytek i desmopresyna nie odwracają działania tikagreloru, dlatego w przypadku krwawień rekomenduje się stosowanie leków przeciwfibrynolitycznych (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanego czynnika VIIa. Maksymalny czas leczenia tikagrelorem u pacjentów po OZW z niedokrwiennym udarem mózgu wynosi 12 miesięcy, ze względu na brak danych dotyczących dłuższej terapii.
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Farmak
Tikagrelor (Ticagrelor Farmak, 90 mg) wymaga szczególnej ostrożności i systematycznego monitorowania ze względu na ryzyko krwawień oraz specyficzne działania niepożądane. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego, stosujących leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty). W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po niedokrwiennym udarze mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do maksymalnie 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u osób ≥75 lat, z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek oraz stosujących ARB. Tikagrelor może powodować wzrost stężenia kreatyniny oraz hiperurykemię, co wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową i nefropatią moczanową.
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynne krwawienie, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, hiperurykemia, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, transfuzja płytek krwi, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atirabo
Tikagrelor wymaga szczegółowej oceny ryzyka krwawień przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub leki fibrynolityczne w ciągu 24 godzin przed podaniem tikagreloru. Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia podczas terapii transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawień, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atixarso
Tikagrelor wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia czy aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazany jest u pacjentów z czynnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawień transfuzja płytek i desmopresyna są nieskuteczne, natomiast można rozważyć leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Przerwanie tikagreloru na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym jest zalecane, aby zmniejszyć ryzyko krwawień. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu terapia tikagrelorem powinna trwać maksymalnie 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, patologiczne krwawienie, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, stężenie kreatyniny, transfuzja płytek, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tigrix
Tikagrelor wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz u pacjentów stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty, fibrynolityki). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się leczenie przeciwfibrynolityczne lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a ponowne włączenie jest możliwe po opanowaniu przyczyny krwawienia. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po niedokrwiennym udarze mózgu dopuszcza się stosowanie tikagreloru do 12 miesięcy, natomiast dłuższe leczenie nie jest zalecane ze względu na brak danych.
antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, transfuzja płytek krwi, umiarkowana niewydolność wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orebriton
Tikagrelor (Orebriton 90 mg) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do krwawień, stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub leki fibrynolityczne. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnym krwawieniem, przebytym krwotokiem śródczaszkowym oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek i desmopresyna nie są skuteczne, natomiast leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a leczenie po OZW z przebytym niedokrwiennym udarem mózgu nie powinno przekraczać 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami stosowanie jest przeciwwskazane.
antagoniści receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, leki fibrynolityczne, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek, umiarkowana niewydolność wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Igzelym
Tikagrelor wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz aktywnymi lub niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazany jest u pacjentów z czynnym krwawieniem patologicznym, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawień transfuzja płytek krwi i desmopresyna mogą być nieskuteczne, natomiast leki przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) oraz rekombinowany czynnik VIIa mogą wspomóc hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a leczenie u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym z przebytym niedokrwiennym udarem mózgu powinno trwać maksymalnie 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, rekombinowany czynnik VIIa, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Igzelym
Igzelym (tikagrelor 90 mg) jest inhibitorem receptora P2Y12, stosowanym w leczeniu ostrego zespołu wieńcowego (OZW) z uwzględnieniem ryzyka krwawień. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym patologicznym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze skłonnością do krwawień, przyjmujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty) oraz u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor powinien być odstawiony na 5 dni przed interwencją, a u pacjentów po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu leczenie nie powinno przekraczać 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek lub stosujących ARB, ze względu na możliwy wzrost stężenia kreatyniny.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego