uszkodzenie bariery naskórkowej

Uszkodzenie bariery naskórkowej to zaburzenie funkcji ochronnej najbardziej zewnętrznej warstwy skóry, która w warunkach fizjologicznych chroni organizm przed czynnikami zewnętrznymi i zapobiega utracie wody. Bariera naskórkowa zbudowana jest głównie z korneocytów otoczonych lipidami międzykomórkowymi (ceramidy, cholesterol, wolne kwasy tłuszczowe), które tworzą strukturę „cegieł i zaprawy murarskiej”.

Dysfunkcja bariery naskórkowej może być wywołana przez czynniki egzogenne (detergenty, środki drażniące, promienie UV) lub endogenne (zaburzenia genetyczne, stany zapalne). Objawia się zwiększoną przeznaskórkową utratą wody (TEWL), suchością skóry, zaczerwienieniem, swędzeniem oraz zwiększoną podatnością na infekcje i alergeny. Uszkodzenie bariery jest kluczowym elementem patogenezy wielu dermatoz, w tym atopowego zapalenia skóry, łuszczycy czy wyprysku kontaktowego.

Diagnostyka obejmuje pomiar TEWL, ocenę nawilżenia skóry, pH powierzchni skóry oraz badania obrazowe struktury warstwy rogowej. Postępowanie terapeutyczne koncentruje się na odbudowie bariery poprzez stosowanie emolientów zawierających fizjologiczne lipidy, okluzję, ograniczenie kontaktu z czynnikami drażniącymi oraz odpowiednie nawilżanie skóry. W przypadkach ciężkich, związanych z określonymi dermatozami, może być konieczne dodatkowe leczenie przeciwzapalne lub immunomodulujące.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl