lidokainy chlorowodorek
Lidokainy chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy aminoamidów, powszechnie stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do zniesienia czucia bólu.
W praktyce klinicznej lidokaina jest wykorzystywana w znieczuleniu nasiękowym, powierzchniowym oraz przewodowym, a także jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib. Dostępna jest w różnych postaciach: roztworu do iniekcji, żelu, aerozolu, maści, kremu oraz plastrów. Stosuje się ją przed zabiegami diagnostycznymi i małoinwazyjnymi procedurami medycznymi.
Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i umiarkowanym czasem trwania efektu (1-2 godziny). Metabolizowana jest głównie w wątrobie. Wśród możliwych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, toksyczność OUN (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz kardiotoksyczność przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu dożylnym dużych dawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ophtesic 20 mg/g
Przedawkowanie żelu do oczu Ophtesic, zawierającego lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, wiąże się przede wszystkim z ryzykiem poważnych powikłań miejscowych. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do progresywnego i nieodwracalnego zmętnienia rogówki oraz jej owrzodzenia, co skutkuje trwałą utratą ostrości wzroku. Uszkodzenia te mają charakter miejscowy i rozwijają się w wyniku przewlekłej ekspozycji na miejscowy środek znieczulający, przekraczającej zalecany okres terapeutyczny. Objawy takie jak trwałe zmętnienie rogówki, owrzodzenie oraz częściowa lub całkowita utrata wzroku stanowią poważne konsekwencje kliniczne przedawkowania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Olfen 75 zawiera diklofenak sodowy (75 mg) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (20 mg) i wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Diklofenak, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronienia, wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia, zwłaszcza w I i II trymestrze ciąży. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku wiąże się z ryzykiem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania przedporodowego i natychmiastowego zaprzestania terapii w przypadku powikłań. W III trymestrze stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia u matki oraz hamowania czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do opóźnienia porodu.
choroba reumatyczna, diagnostyka niepłodności, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, hamowanie cyklooksygenazy, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, lidokainy chlorowodorek, małowodzie, nadciśnienie płucne, organogeneza, poronienie, przenikanie przez łożysko, strata przedimplantacyjna, toksyczne działanie na układ krążenia, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie hemostazy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania maści doodbytniczej Aesculan, zawierającej 62,5 mg/g wyciągu z kory kasztanowca oraz 5 mg/g lidokainy chlorowodorku. Składnik roślinny nie wykazuje udokumentowanej toksyczności przy stosowaniu miejscowym, choć nadmierna aplikacja może teoretycznie powodować podrażnienia miejscowe. Lidokaina, będąca lokalnym anestetykiem amidowym, przy standardowym stosowaniu w niskim stężeniu 5 mg/g minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności, jednak przy znacznym wchłonięciu może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawroty głowy, senność czy drętwienie.
Aesculan, anestetyk lokalny, anestetyki amidowe, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, kora kasztanowca, leczenie objawowe, lidokainy chlorowodorek, maść doodbytnicza, objawy ogólnoustrojowe, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie miejscowe, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólnoustrojowa, wchłanianie lidokainy, wyciąg z kory kasztanowca, zaburzenia OUN, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lignox 50 mg/g
Lignox to żel o stężeniu 50 mg/g lidokainy chlorowodorku, stosowany miejscowo jako środek znieczulający. Preparat ma postać jednolitego, miękkiego, nieprzezroczystego żelu o barwie od jasnoróżowej do czerwonej i charakterystycznym zapachu poziomkowym. Oprócz substancji czynnej, zawiera substancje pomocnicze takie jak makrogol 400 i 4000 (nośniki i zagęszczacze), cetylopirydyniowy chlorek (działanie przeciwbakteryjne), aspartam (substancja słodząca), czerwień koszenilową (E 124) – barwnik o potencjale uczulającym, oraz wodę oczyszczoną. Produkt jest dostępny w tubie laminatowej o pojemności 20 g, z zakrętką z polietylenu lub polipropylenu.
aspartam, cetylopirydyniowy chlorek, czerwień koszenilowa, działanie przeciwbakteryjne, interakcja leku, lidokainy chlorowodorek, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, nośnik substancji czynnej, okres ważności leku, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, właściwości uczulające - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Xylodont to roztwór do wstrzykiwań stosowany w stomatologii, zawierający lidokainę chlorowodorek w stałym stężeniu 2% (20 mg/ml) oraz adrenalinę w trzech różnych stężeniach: 1:100 000 (0,01 mg/ml), 1:80 000 (0,0125 mg/ml) i 1:50 000 (0,02 mg/ml). Każdy wkład o pojemności 1,8 ml zawiera odpowiednio 36 mg lidokainy i od 0,018 mg do 0,036 mg adrenaliny. Substancje pomocnicze to m.in. chlorek sodu zapewniający izotoniczność oraz sodu pirosiarczyn jako przeciwutleniacz, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do użytku stomatologicznego i powinien być stosowany przez wykwalifikowany personel zgodnie z technikami iniekcji dentystycznych, bez mieszania z innymi lekami ze względu na brak badań kompatybilności farmaceutycznej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ophtesic 20 mg/g
Ophtesic to żel do oczu o stężeniu 20 mg/g lidokainy chlorowodorku, stosowany do miejscowego znieczulenia powierzchni oka przed zabiegami okulistycznymi. Zalecana dawka pojedyncza wynosi 1 g żelu (około 1/3 tubki jednodawkowej), aplikowana na powierzchnię oka oraz przydatki w miejscu planowanego zabiegu, po uprzedniej dezynfekcji. Preparat należy podać na 5 minut przed zabiegiem, co pozwala na uzyskanie skutecznego znieczulenia. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać zawartości jednej tubki na jedno oko lub zabieg. W przypadku dłuższych procedur lub zaniku efektu znieczulenia dopuszczalne jest powtórne nałożenie żelu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gardimax medica lemon
Produkt leczniczy Gardimax medica lemon zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku w formie tabletek do ssania i służy do czasowej redukcji mikroorganizmów w jamie ustnej i gardle oraz łagodzenia bólu i podrażnienia. Stosowanie powinno być ograniczone do niezbędnych przypadków, z zachowaniem szczególnej ostrożności: nie należy stosować produktu długotrwale, unikać ssania kolejnych tabletek bez przerwy oraz stosować ostrożnie u pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych. Przekroczenie dawki powyżej 20 tabletek na dobę może prowadzić do nadmiernej utraty wrażliwości w obszarze głośni, co zwiększa ryzyko zachłyśnięcia z powodu upośledzenia odruchu połykania. Ze względu na działanie znieczulające lidokainy, zaleca się unikanie spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po zastosowaniu oraz zachowanie ostrożności przy spożywaniu gorących substancji, aby zapobiec oparzeniom jamy ustnej i gardła.
anionowy środek powierzchniowo czynny, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie znieczulające, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloketonuria, głośnia, hydroliza przewodu pokarmowego, laurylosiarczan sodu, lidokainy chlorowodorek, odruch połykania, oparzenie jamy ustnej, podrażnienie gardła, preparat odkażający, reakcja alergiczna, utrata wrażliwości, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dezaftan med (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Dezaftan med to aerozol do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający potrójny skład aktywny: cetylopirydyniowy chlorek (2,9 mg/ml), lidokainy chlorowodorek jednowodny (1,96 mg/ml) oraz cynku glukonian (25,6 mg/ml, odpowiadający 3,7 mg jonów cynku). Preparat wykazuje działanie antyseptyczne, miejscowo znieczulające oraz wspomagające regenerację tkanek dzięki obecności jonów cynku. Wskazany jest w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej o etiologii infekcyjnej i nieinfekcyjnej, zapaleniu dziąseł, zakażeniach bakteryjnych i grzybiczych (np. pleśniawki), owrzodzeniach błony śluzowej (zwłaszcza aftach) oraz urazach mechanicznych błony śluzowej spowodowanych aparatami ortodontycznymi lub protezami dentystycznymi.
afta, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, cetylopirydyniowy chlorek, cynku glukonian, działanie antyseptyczne, działanie przeciwzapalne, infekcja bakteryjna i grzybicza, lidokainy chlorowodorek, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, pleśniawka, proteza zębowa, regeneracja tkanki, stan zapalny jamy ustnej, zakażenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Produkt leczniczy Lidocaine Fresenius Kabi dostępny jest jako klarowny, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań w stężeniach 1% i 2%, o pH 5,0–7,0 oraz osmolarności 280–340 mOsm. W roztworze 1% każdy mililitr zawiera 10 mg lidokainy chlorowodorku (8,11 mg lidokainy), a dostępne ampułki zawierają 50 mg (5 mL), 100 mg (10 mL) lub 200 mg (20 mL) substancji czynnej. W roztworze 2% zawartość lidokainy chlorowodorku wynosi 20 mg/mL (16,22 mg lidokainy), a ampułki zawierają odpowiednio 100 mg, 200 mg lub 400 mg. Substancją pomocniczą jest chlorek sodu zapewniający osmolarność oraz składniki regulujące pH (sodu wodorotlenek, kwas solny), a także woda do wstrzykiwań. Produkt pakowany jest w ampułki LDPE z systemem „twist-off” i dostępny w różnych wielkościach opakowań (5–100 ampułek). Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu: około 0,124 mmol/mL w roztworze 1% oraz 0,093 mmol/mL w roztworze 2%.
amfoterycyna B, cefazolina, chlorek sodu, chlorowodorek adrenaliny, fenytoina, izoprenalina, kwas solny, lidokainy chlorowodorek, metoheksital, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, polietylen niskiej gęstości, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stężenie lidokainy, sulfadiazyna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne, winian noradrenaliny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Olfen 75 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 75 mg diklofenaku sodowego oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w ampułce 2 ml, stosowany w objawowym leczeniu ostrych, silnych bólów o podłożu zapalnym. Lek łączy działanie niesteroidowego leku przeciwzapalnego z miejscowym anestetykiem, co zapewnia szybkie i skuteczne działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz miejscowo znieczulające. Wskazania obejmują ostre stany zapalne stawów (w tym ostrą dnę moczanową), przewlekłe zapalenia stawów (np. reumatoidalne zapalenie stawów), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowe stawów, reumatyczne zapalenia tkanek miękkich oraz bolesne obrzęki i zapalenia pourazowe. Lek jest także stosowany w kolce nerkowej i wątrobowej, gdzie szybkie działanie przeciwbólowe jest kluczowe. Produkt zawiera dodatkowo 6,94 mg sodu i 480 mg glikolu propylenowego, co należy uwzględnić u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi.
choroba Bechterewa, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak sodowy, dna moczanowa, glikol propylenowy, lidokainy chlorowodorek, miejscowy anestetyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk pourazowy, ostry stan zapalny stawów, przewlekły stan zapalny stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczny stan zapalny tkanek miękkich, zapalenie kaletek maziowych, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie więzadeł, zapalna reumatyczna choroba kręgosłupa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Wskazania do stosowania
Noradrenalina (norepinefryna) jest katecholaminą o silnym działaniu wazopresyjnym, stosowaną przede wszystkim w leczeniu ostrego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza w stanach nagłych takich jak wstrząs septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny oraz anafilaktyczny. Mechanizm działania polega na stymulacji receptorów α-adrenergicznych, co prowadzi do zwężenia naczyń, wzrostu oporu obwodowego i podniesienia ciśnienia tętniczego. Preparaty dostępne na rynku różnią się stężeniem noradrenaliny (od 0,025 mg/ml w połączeniu z lidokainą do 1 mg/ml w koncentratach do infuzji) oraz formą podania (koncentraty do sporządzania roztworów do infuzji, gotowe roztwory do infuzji, roztwory do wstrzykiwań). Noradrenalina jest lekiem pierwszego wyboru w terapii wstrząsu septycznego po uzupełnieniu objętości wewnątrznaczyniowej, a także stosowana jest w wstrząsie kardiogennym do poprawy perfuzji wieńcowej i narządowej. Wskazane jest ciągłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, ciśnienia tętniczego (preferowane inwazyjne), EKG, diurezy oraz perfuzji narządowej podczas terapii.
arytmia serca, choroba wieńcowa, ciśnienie perfuzji wieńcowej, ciśnienie tętnicze, diureza, hipotensja, hipowolemia, katecholamina, lek inotropowy, lidokainy chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, niewydolność naczyń obwodowych, niewydolność wątroby, noradrenalina, norepinefryna, objętość wewnątrznaczyniowa, opór obwodowy, ostre niedociśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, receptor adrenergiczny, receptor α-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, stabilizacja hemodynamiczna, stan wstrząsowy, substancja wazopresyjna, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Xylodont to roztwór do wstrzykiwań stosowany w stomatologii, dostępny w trzech wariantach różniących się stężeniem adrenaliny: 1:100 000 (0,01 mg/ml), 1:80 000 (0,0125 mg/ml) oraz 1:50 000 (0,02 mg/ml), przy stałej zawartości lidokainy chlorowodorku 2% (20 mg/ml). Każdy wkład o objętości 1,8 ml zawiera odpowiednio 36 mg lidokainy i zmienną ilość adrenaliny (od 0,018 mg do 0,036 mg). Adrenalina występuje w formie winianu, a roztwór zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (izotoniczność) oraz pirosiarczyn sodu (przeciwutleniacz). Produkt jest konfekcjonowany w szklanych wkładach typu I, zamkniętych tłokiem i elastomerową uszczelką, co zapewnia sterylność i integralność preparatu.
adrenaliny winian, izotoniczność roztworu, lidokainy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przeciwutleniacz, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, sodu pirosiarczyn, szkło typu I, użytek stomatologiczny, wkład stomatologiczny, woda do wstrzykiwań, XYLODONT, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignox 50 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Lignox (50 mg/g, żel), wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu doustnym była niska, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano potencjalne działanie ototoksyczne, jednak jego znaczenie kliniczne przy miejscowym stosowaniu Lignox wymaga dalszej oceny. Kompleksowe testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie potwierdziły działania mutagennego lidokainy.
6-dimetyloanilina, aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, lidokainy chlorowodorek, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Lek Orofar Total Action w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml), z dawką pojedynczą dostarczającą odpowiednio 0,2798 mg i 0,2098 mg tych substancji czynnych. U dorosłych zaleca się aplikację 2-4 dawek aerozolu, 3-6 razy na dobę, z minimalnym odstępem 2-3 godzin, nie przekraczając 7 dni leczenia bez konsultacji lekarskiej. U dzieci powyżej 6. roku życia dawkowanie wynosi 2-3 dawki na aplikację, z taką samą częstotliwością i odstępem czasowym jak u dorosłych, przy czym stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń połykania i zachłyśnięcia. Brak jest danych dotyczących dawkowania u osób w podeszłym wieku. W trakcie aplikacji należy trzymać pojemnik pionowo, rozpylać na tylną ścianę gardła i wstrzymać oddech, a także unikać stosowania leku podczas posiłków oraz łącznie z innymi środkami antyseptycznymi.
Ważne jest przestrzeganie zasad higieny, w tym dezynfekcja końcówki dozownika po każdym użyciu i stosowanie dozownika przez jedną osobę, aby zapobiec przenoszeniu zakażeń. Substancje pomocnicze leku obejmują etanol 96% (100 mg/ml) oraz olejek miętowy zawierający limonen (0,0035 mg/ml), co może mieć znaczenie w kontekście nadwrażliwości. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, nie przekraczając 7 dni bez konsultacji lekarskiej. Prawidłowa technika aplikacji oraz przestrzeganie dawkowania są kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej i bezpieczeństwa pacjenta. W przypadku uszkodzenia dozownika lub braku możliwości prawidłowego wstrzymania oddechu przez pacjenta, stosowanie leku jest niewskazane.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Diklofenak sodowy zawarty w preparacie Olfen 75 (75 mg) wykazuje szybkie i liniowe wchłanianie po podaniu domięśniowym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2,558 ± 0,968 µg/ml w ciągu 20 minut. Biodostępność diklofenaku jest dwukrotnie wyższa po podaniu domięśniowym w porównaniu do podania doustnego lub doodbytniczego, co wynika z ominięcia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Substancja wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%), głównie albuminami, oraz objętość dystrybucji w zakresie 0,12-0,17 l/kg. Diklofenak przenika do płynu maziowego, gdzie stężenie utrzymuje się na wyższym poziomie niż w osoczu przez około 12 godzin, z okresem półtrwania w płynie maziowym wynoszącym 3-6 godzin. Metabolizm leku odbywa się głównie przez hydroksylację i metoksylację, prowadząc do powstania kilku pochodnych fenolowych, z których tylko dwa wykazują słabszą aktywność farmakologiczną niż diklofenak macierzysty.
biodostępność diklofenaku, biotransformacja, diklofenak sodowy, efekt pierwszego przejścia, glukuronizacja, hydroksylacja, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, lidokainy chlorowodorek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn maziowy stawów, podanie domięśniowe, przewlekłe zapalenie wątroby, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Instillido
Stosowanie Instillido, zawierającego lidokainę, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko toksyczności wynikającej z wysokiego stężenia lidokainy w osoczu, zwłaszcza przy przekroczeniu zalecanych dawek lub zbyt krótkich odstępach między podaniami. Wchłanianie lidokainy z uszkodzonych błon śluzowych i ran jest znaczne, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak drgawki czy zaburzenia układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie narażone są dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z zapaleniem lub owrzodzeniem cewki moczowej, gdzie możliwe jest przedawkowanie w wyniku zwiększonego wchłaniania leku. W przypadku ciężkich objawów toksyczności konieczne może być zastosowanie resuscytacji, w tym podanie tlenu i leków resuscytacyjnych.
błękit metylenowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokainy chlorowodorek, methemoglobinemia, miastenia, monitorowanie EKG, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, ostra porfiria, padaczka, pęcherz moczowy, porfiria, posocznica, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia oddychania, zakażenie krwi, znieczulenie cewki moczowej - Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Przeciwwskazania stosowania
Cynku glukonian, obecny w preparatach takich jak Dezaftan med i Envil gardło, pełni istotną rolę w terapii schorzeń jamy ustnej i gardła, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cynku glukonian, lidokainę, cetylopirydyniowy chlorek oraz substancje pomocnicze (np. aspartam 4,8 mg, mannitol około 907,5 mg w tabletkach, etanol 9 mg w pojedynczej dawce aerozolu). Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, wrodzoną lub idiopatyczną methemoglobinemią, myasthenią gravis (dotyczy Dezaftan med), a także u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kumulacji substancji czynnych i potencjalne nasilenie objawów chorób współistniejących, takich jak zaburzenia przewodnictwa sercowego czy fenyloketonuria (ze względu na obecność aspartamu).
Przed zastosowaniem preparatów zawierających cynku glukonian w połączeniu z lidokainą i cetylopirydyniowym chlorkiem, lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad medyczny, uwzględniając historię alergii, choroby wątroby, nerek, układu nerwowego i sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia metaboliczne. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań zaleca się rozważenie alternatywnych terapii, takich jak preparaty przeciwzapalne bez lidokainy, monoterapie, preparaty naturalne (miód, propolis, ekstrakty ziołowe) lub płukanki antyseptyczne niezawierające cetylopirydyniowego chlorku. Kluczowe jest również edukowanie pacjenta o ryzyku stosowania preparatów pomimo przeciwwskazań, podkreślając, że decyzja o niestosowaniu wynika z troski o bezpieczeństwo, a nie z braku skuteczności leku.
cetylopirydyniowy chlorek, choroba autoimmunologiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cynk glukonian, fenyloalanina, fenyloketonuria, homeostaza, lek miejscowo znieczulający, leukopenia, lidokainy chlorowodorek, methemoglobinemia, miastenia, niedokrwistość mikrocytarna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, schorzenia jamy ustnej, substancja czynna, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Instillido 20 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy zawartej w preparacie Instillido (20 mg/ml, żel w ampułko-strzykawce) może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych, obejmujących zarówno ośrodkowy układ nerwowy (OUN), jak i układ sercowo-naczyniowy. Preparat zawiera 20,1 mg lidokainy chlorowodorku w 1 ml żelu, co odpowiada 21,5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego; ampułko-strzykawka 6 ml zawiera 120,6 mg, a 11 ml – 221,1 mg lidokainy chlorowodorku. Toksyczność lidokainy przebiega dwufazowo: początkowo obserwuje się pobudzenie OUN (objawy takie jak ziewanie, niepokój, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyzartria, ataksja, zaburzenia słuchu i widzenia), które może przejść w ciężką depresję OUN z utratą przytomności, depresją oddechową i śpiączką. W umiarkowanym nasileniu toksyczności mogą wystąpić skurcze mięśni i drgawki, natomiast w ciężkich przypadkach dochodzi do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak niedociśnienie, zmniejszona kurczliwość mięśnia sercowego, opóźnione przewodnictwo, zapaść sercowo-naczyniowa, całkowity blok serca i zatrzymanie krążenia.
ataksja, całkowity blok serca, depresja oddechowa, depresja OUN, dyzartria, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica, lek chronotropowy, lek inotropowy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie, pobudzenie OUN, powikłanie ogólnoustrojowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz mięśniowy, śpiączka, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Preparat Allefin w postaci żelu zawiera difenhydraminy chlorowodorek (20 mg/g) oraz lidokainy chlorowodorek (10 mg/g), a także glikol propylenowy (60 mg/g) jako substancję pomocniczą. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, miejscowa aplikacja tego preparatu nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe substancji czynnych, zwłaszcza difenhydraminy, która przy podaniu systemowym może powodować senność i zaburzenia psychomotoryczne, zapewnia bezpieczeństwo stosowania Allefin w kontekście czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
aplikacja miejscowa, charakterystyka produktu leczniczego, difenhydraminy chlorowodorek, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, glikol propylenowy, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lidokainy chlorowodorek, profil bezpieczeństwa leku, senność, substancja pomocnicza, wchłanianie ogólnoustrojowe, wrażliwość pacjenta, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum Jelfa
Podczas stosowania żelu Lignocainum Jelfa zawierającego 20 mg/g lidokainy chlorowodorku należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w procedurach z użyciem rurek dotchawiczych – nie wolno smarować metalowego usztywniacza rurki, ani dopuścić do przedostania się lidokainy do światła rurki tracheotomijnej, aby uniknąć poważnych powikłań. Aplikacja na uszkodzone lub zakażone błony śluzowe zwiększa absorpcję leku i ryzyko toksyczności, co wymaga monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na potencjalne zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego. Należy również uwzględnić możliwe interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy, które mogą nasilać działania niepożądane, w tym arytmie.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lidokainy chlorowodorek, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, rurka dotchawicza, rurka tracheotomijna, skurcz oskrzeli, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pracy serca, zaburzenie rytmu serca, żel lidokainy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dentinox N
Żel Dentinox N zawiera 15% glikolu propylenowego (1500 mg/10 g), 0,34% lidokainy chlorowodorku (34 mg/10 g) oraz 0,32% innych składników, w tym sorbitolu (1000 mg/10 g, odpowiadającego 0,25 g fruktozy) i etanolu (<100 mg/dawka). Preparat może powodować miejscowe podrażnienie błon śluzowych jamy ustnej, zwłaszcza z powodu glikolu propylenowego, co wymaga monitorowania reakcji miejscowych i ewentualnego przerwania terapii. Należy unikać kontaktu z oczami, a w przypadku ekspozycji natychmiast przemyć je wodą lub solą fizjologiczną. Ze względu na obecność sorbitolu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzoną nietolerancją fruktozy. Zawartość etanolu jest niska i nieistotna klinicznie, jednak należy być świadomym jego obecności.
błona śluzowa jamy ustnej, dysfagia, etanol, glikol propylenowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, miejscowe podrażnienie, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzęk dziąseł, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, sorbitol ciekły niekrystalizujący, wrodzona methemoglobinemia, wrodzona nietolerancja fruktozy, zaczerwienienie dziąseł - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Dentinox N to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający nalewkę z rumianku (15%), lidokainy chlorowodorek (0,34%) oraz makrogolu eter laurylowy (0,32%). Preparat jest wskazany do łagodzenia objawów związanych z ząbkowaniem u niemowląt powyżej 3 miesiąca życia oraz małych dzieci. Nie należy stosować go u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia oraz u dzieci poniżej 12 miesiąca życia, które jednocześnie przyjmują leki wywołujące methemoglobinemię. Dawkowanie polega na aplikacji niewielkiej ilości żelu (wielkości ziarnka grochu) 2-3 razy dziennie, szczególnie po posiłkach, po zabiegach higienicznych oraz przed snem, przy użyciu czystego palca lub bawełnianego patyczka, z delikatnym wmasowaniem w bolesne miejsce.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dynexan 20 mg/g
Dynexan w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, co przekłada się na dawkę 4 mg lidokainy w 0,2 g żelu (wielkość groszku). Dla dorosłych i młodzieży zaleca się aplikację 4-8 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 40 mg lidokainy. U dzieci powyżej 6 lat dawka jednorazowa jest taka sama (0,2 g żelu = 4 mg lidokainy), jednak częstotliwość podawania ogranicza się do 4 razy na dobę, co daje maksymalną dawkę dobową 16 mg lidokainy. Nie ma dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci poniżej 6 lat, dlatego w tej grupie wiekowej nie zaleca się stosowania preparatu. Żel należy aplikować bezpośrednio na bolesne miejsca śluzówki jamy ustnej, delikatnie wcierając, co zapewnia optymalny efekt miejscowego znieczulenia.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Znieczulenie miejscowe preparatem LIGNOCAINUM 2% c. NORADRENALINO 0,00125% WZF, zawierającym lidokainę (20 mg/ml) oraz noradrenalinę (0,025 mg/ml), znacząco wpływa na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od tych czynności przez minimum 24 godziny po zakończeniu zabiegu, niezależnie od dawki i obszaru znieczulenia. Nawet po ustąpieniu miejscowego działania znieczulającego, ryzyko upośledzenia sprawności psychomotorycznej utrzymuje się, co może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich.
Lekarz przeprowadzający zabieg ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o konieczności unikania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, w tym sprzętu przemysłowego i urządzeń domowych wymagających pełnej koncentracji i precyzji. Zalecenia obejmują także zapewnienie transportu do domu z pomocą osób trzecich lub transportu publicznego. Fakt poinformowania pacjenta powinien zostać odnotowany w dokumentacji medycznej, co jest istotne z punktu widzenia medyczno-prawnego oraz bezpieczeństwa terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie miejscowe, działanie znieczulające, lidokaina, lidokaina z noradrenaliną, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum, noradrenalina, noradrenaliny winian, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Przedawkowanie Calgel, zawierającego lidokainę chlorowodorek (3,3 mg/g) oraz cetylopirydyniowy chlorek (1 mg/g), może prowadzić do objawów toksyczności ogólnoustrojowej. Cetylopirydyna w dużych dawkach wywołuje głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego. Lidokaina natomiast może powodować objawy neurologiczne (parestezje, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, drgawki) oraz kardiologiczne (zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, depresję mięśnia sercowego) poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach nerwowych i mięśniu sercowym. Toksyczność lidokainy może wystąpić niezależnie od drogi podania leku.
blokowanie kanałów sodowych, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cetylopirydyniowy chlorek, depresja mięśnia sercowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie ogólnoustrojowe, hamowanie aktywności OUN, leczenie objawowe, lidokainy chlorowodorek, makrogologlicerolu hydroksystearynian, mechanizm działania toksycznego, monitorowanie bezpieczeństwa, obniżenie ciśnienia tętniczego, parestezje, rozstrój żołądka, środek znieczulający miejscowo, substancja pomocnicza, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Aesculan zawiera wyciąg suchy z kory kasztanowca (62,5 mg/g) oraz lidokainy chlorowodorek jednowodny (5 mg/g) i jest stosowany miejscowo w postaci maści doodbytniczej. Ze względu na brak kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, jego użycie w tych grupach wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej konsultacji lekarskiej. Lekarz powinien rozważyć nasilenie objawów, etap ciąży, możliwość zastosowania alternatywnych terapii oraz potencjalną absorpcję ogólnoustrojową substancji czynnych. Miejscowe podanie ogranicza ekspozycję systemową, jednak obecność substancji pomocniczych, takich jak bronopol i lanolina, może zwiększać ryzyko reakcji alergicznych.
absorpcja ogólnoustrojowa, Aesculan, aplikacja miejscowa, bezpieczeństwo leku, bronopol, ciąża, karmienie piersią, laktacja, lanolina, lidokainy chlorowodorek, maść doodbytnicza, okres reprodukcyjny, płodność, podanie miejscowe, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, substancje pomocnicze, wyciąg z kory kasztanowca - Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa benzoksoniowego chlorku, stosowanego w dawce 1 mg na tabletkę do ssania w produkcie Orofar Junior, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Analizy obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, a badania wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazały ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka, przebiegu ciąży ani rozwoju pourodzeniowego. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania benzoksoniowego chlorku w dawce 1 mg w tabletkach Orofar Junior.
badanie toksykologiczne, benzoksoniowy chlorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, interakcja toksykologiczna, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Dawkowanie i sposób podawania
Cetylopirydyniowy chlorek jest substancją o działaniu antyseptycznym stosowaną miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od postaci farmaceutycznej, wieku pacjenta oraz obecności innych substancji czynnych. U niemowląt i dzieci od 3 miesiąca życia stosuje się żel Calgel zawierający 1 mg/g cetylopirydyniowego chlorku, aplikowany do 6 razy na dobę w dawce 0,22 g (7,5 mm żelu). Dla dzieci powyżej 4 lat dostępne są pastylki Septolete Junior (1,2 mg/pastylkę) z dawkowaniem do 4-6 pastylek na dobę, a dla dzieci powyżej 6 lat aerozol Dezaftan med (2,9 mg/ml, 0,5 mg/dawkę) w dawce do 6 razy na dobę. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat mogą stosować do 8 pastylek Septolete Junior dziennie, aerozol Dezaftan med do 8 razy na dobę oraz pastylki Orofar MAX (2 mg/pastylkę) do 6 pastylek dziennie, przy czym maksymalna dobowa dawka cetylopirydyniowego chlorku wynosi 12 mg. Preparaty te przeznaczone są do krótkotrwałego stosowania, zwykle do 5-7 dni.
aerozol do stosowania, błona śluzowa jamy ustnej, cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, łagodny stan zapalny, lidokainy chlorowodorek, ostry stan zapalny, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, środek antyseptyczny, stan zapalny jamy ustnej, substancja aktywna, tabletka do ssania, wyrzynanie zębów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żel do stosowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Lek Orofar Total Action w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów wg MedDRA oraz uszeregowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem jest dyskomfort w jamie ustnej (często, ≥1/100 do <1/10), objawiający się pieczeniem, mrowieniem, suchością lub podrażnieniem błony śluzowej, zwykle ustępującym po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy twarzy, ust, języka i gardła, duszność, wysypka grudkowa lub plamista oraz świąd, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i przerwania stosowania leku.
benzoksoniowy chlorek, duszność, dyskomfort w jamie ustnej, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, klasyfikacja MedDRA, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zmiany skórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku jednowodnego, dostępny w ampułkach o pojemnościach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) oraz 20 ml (400 mg). Preparat zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu (stabilizator), wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu wynosi 0,083–0,0892 mmol na ml (1,9–2,05 mg/ml). Roztwór jest bezbarwny, o pH 5,00-7,00 i osmolalności 270–310 mOsm/kg, pakowany w ampułki z polipropylenu. Preparat należy przechowywać w temperaturze do 25°C, a okres ważności nieotwartych ampułek wynosi 3 lata. Po otwarciu ampułki preparat należy podać niezwłocznie, a pozostałości usunąć.
9%, amfoterycyna B, chlorek sodu 0, fenytoina, glukoza 5%, Lidocaini hydrochloridum, lidokainy chlorowodorek, metoheksikal sodu, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, osmolalność, polipropylen, roztwór do wstrzykiwań, roztwór zasadowy, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, stabilność preparatu, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, zawartość sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg lidokainy chlorowodorku na ml (10,66 mg chlorowodorku jednowodnego na ml). Produkt dostępny jest w ampułkach o pojemnościach 2 ml (20 mg), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) oraz 20 ml (200 mg). Roztwór jest bezbarwny, o pH 5,00-7,00 i osmolalności 270-310 mOsm/kg. Zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Istotne jest, że każdy ml roztworu zawiera 0,117-0,12 mmol sodu (2,7-2,75 mg), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, a okres ważności nieotwartych ampułek wynosi 3 lata. Po otwarciu ampułki preparat należy zużyć natychmiast, gdyż jest przeznaczony do jednorazowego użytku.
amfoterycyna B, ampułka polipropylenowa, chlorek sodu, dieta niskosodowa, fenytoina, lidokainy chlorowodorek, metoheksikal sodu, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, postać farmaceutyczna, rozcieńczenie roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór zasadowy, stabilność po rozcieńczeniu, substancja czynna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ophtesic 20 mg/g
Podczas stosowania żelu do oczu OPHTESIC zawierającego 20 mg/g lidokainy chlorowodorku, istotne jest poinformowanie pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią o bezpieczeństwie i potencjalnych zagrożeniach. Dane kliniczne dotyczące stosowania lidokainy 2% miejscowo u kobiet ciężarnych są ograniczone (poniżej 300 przypadków), jednak badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej. Ze względu na minimalne ogólnoustrojowe narażenie przy miejscowym podaniu do oka, nie przewiduje się negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani na płodność. W przypadku kobiet karmiących, lidokaina przenika do mleka, ale ekspozycja dziecka jest znikoma, co nie wskazuje na ryzyko dla noworodka lub niemowlęcia.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na lidokainę, narażenie ogólnoustrojowe, objaw niepożądany, podanie miejscowe do oczu, przenikanie lidokainy do mleka, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie ogólnoustrojowe, żel do oczu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający trzy witaminy z grupy B: tiaminę chlorowodorek (50 mg/ml), pirydoksynę chlorowodorek (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml). Standardowa ampułka o pojemności 2 ml dostarcza odpowiednio 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny oraz 1 mg cyjanokobalaminy. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (40 mg/ampułka) i lidokainę chlorowodorek (20 mg/ampułka), które mogą mieć znaczenie kliniczne. Postać roztworu do wstrzykiwań zapewnia wysoką biodostępność składników aktywnych, co jest istotne w leczeniu niedoborów witamin z grupy B.
alkohol benzylowy, biodostępność, cyjanokobalamina, fotoliza, lidokainy chlorowodorek, niedobór witamin, niezgodność farmaceutyczna, pirydoksyny chlorowodorek, potasu heksacyjanożelazian, przeciwutleniacz, rozkład tiaminy, sodu wodorotlenek, substancja redukująca, substancja utleniająca, tiamina, tiaminy chlorowodorek, witamina B1, witamina B12, witaminy z grupy B, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Orofar Total Action w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na chlorek benzoksoniowy, inne czwartorzędowe sole amoniowe, lidokainę lub inne miejscowe środki znieczulające z grupy amidów. Ponadto, ze względu na obecność substancji pomocniczych, takich jak etanol 96% (100 mg/ml) oraz olejek miętowy zawierający limonen (0,0035 mg/ml), lek nie powinien być stosowany u osób z alergią na te składniki lub u pacjentów z problemem alkoholowym.
benzoksoniowy chlorek, czwartorzędowe sole amoniowe, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lidokainy chlorowodorek, limonen, nadwrażliwość na chlorek benzoksoniowy, nadwrażliwość na lidokainę, nietolerancja alkoholu, olejek miętowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hemoroidal (50 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Hemoroidal w postaci żelu doodbytniczego zawiera wyciąg suchy z kory kasztanowca (50 mg/g) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (5 mg/g). Nie istnieją udokumentowane przypadki przedawkowania, jednak ze względu na obecność lidokainy, miejscowego środka znieczulającego, istnieje ryzyko działań ogólnoustrojowych przy nadmiernej absorpcji, zwłaszcza na uszkodzoną śluzówkę. Potencjalne objawy przedawkowania wyciągu z kory kasztanowca obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, świąd i bóle głowy, natomiast lidokaina może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drgawki, senność), sercowo-naczyniowe (hipotensja, bradykardia, zaburzenia rytmu) oraz parestezje i zaburzenia widzenia. Substancje pomocnicze, takie jak balsam peruwiański i bronopol, mogą nasilać reakcje nadwrażliwości i podrażnienia miejscowe.
balsam peruwiański, bradykardia, depresja układu krążenia, drgawki, hipotensja, kora kasztanowca, leczenie przeciwdrgawkowe, lidokainy chlorowodorek, parahydroksybenzoesan etylu, parametry życiowe, parestezje, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek znieczulający miejscowy, toksyczność lidokainy, wyciąg z kory kasztanowca, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie śluzówki, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy, żel doodbytniczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Olfen 75, zawierający diklofenak sodowy 75 mg oraz lidokainy chlorowodorek jednowodny 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka (bardzo często ≥1/10), a także wrzody żołądka z możliwym krwawieniem i perforacją (często ≥1/100 do <1/10). Wątroba może reagować podwyższeniem aktywności aminotransferaz (często), a w rzadkich przypadkach dochodzi do ostrego zapalenia wątroby lub niewydolności. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby podczas długotrwałego stosowania. Diklofenak zwiększa ryzyko zakrzepicy tętniczej, zwłaszcza przy dawkach 150 mg/dobę i terapii przewlekłej, co może skutkować zawałem mięśnia sercowego lub udarem. Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie obrzęki i wstrząs anafilaktyczny, choć rzadkie, wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia, anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, lidokainy chlorowodorek, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, morfologia krwi, nadżerki, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, obrzęk twarzy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry