Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Instillido 20 mg/ml

Stosowanie produktu leczniczego Instillido wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych z wchłanianiem lidokainy. Poniżej przedstawiono kluczowe aspekty bezpieczeństwa, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów tym produktem.¹

Ryzyko nadmiernego wchłaniania lidokainy

Stosowanie zbyt dużych dawek lidokainy chlorowodorku lub zachowanie zbyt krótkich przerw między dawkami może prowadzić do wysokiego stężenia leku w osoczu i poważnych działań niepożądanych. Kluczowe jest, aby pacjent dokładnie przestrzegał wskazówek dotyczących zalecanego dawkowania i sposobu podawania. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych może być konieczne zastosowanie sprzętu resuscytacyjnego, podania tlenu i innych leków resuscytacyjnych.²

Należy pamiętać, że wchłanianie lidokainy z powierzchni rany i błon śluzowych jest stosunkowo wysokie. Z tego powodu Instillido należy stosować ostrożnie u pacjentów z uszkodzoną błoną śluzową i/lub zakażeniem w miejscu planowanego podania ze względu na możliwość znacznego wchłaniania ogólnoustrojowego, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawów toksycznych, w tym drgawek.³

Szczególne ryzyko przy znieczuleniu cewki moczowej

Podczas znieczulenia cewki moczowej istnieje szczególne ryzyko przedawkowania. Jeśli zostanie podana dawka większa niż zalecana i znaczna ilość żelu przedostanie się do pęcherza moczowego, lub jeśli cewka moczowa jest objęta stanem zapalnym lub owrzodzeniem, może dojść do zwiększonego wchłaniania lidokainy. Konsekwencją może być przedawkowanie z działaniami niepożądanymi ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie narażone są dzieci i pacjenci w podeszłym wieku.⁴

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Jeżeli dawka lub sposób podania Instillido może prowadzić do wysokiego stężenia leku we krwi, następujące grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi w celu zapobieżenia potencjalnie niebezpiecznym działaniom niepożądanym:⁵

• Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci w złym stanie ogólnym oraz pacjenci z posocznicą/zakażeniem krwi.⁶
• Pacjenci z padaczką – ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek pod wpływem lidokainy.⁷
• Pacjenci z bradykardią lub zaburzeniami czynności układu sercowo-naczyniowego – mogą oni mieć mniejszą zdolność kompensacji zmian czynnościowych związanych z wydłużeniem przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, wywołanego przez anestetyki miejscowe typu amidowego, takie jak lidokaina.⁸
• Pacjenci z niewydolnością serca lub blokiem przedsionkowo-komorowym.⁹
• Pacjenci we wstrząsie.¹⁰
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i chorobami wątroby – ze względu na możliwe zaburzenia w metabolizmie i eliminacji lidokainy.¹¹
• Pacjenci z zaburzeniami oddychania.¹²
• Pacjenci z miastenią (myasthenia gravis) – są oni szczególnie wrażliwi na działanie leków miejscowo znieczulających.¹³

Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy III

Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) powinni zostać objęci uważnym nadzorem klinicznym. Należy rozważyć zastosowanie monitorowania EKG, ponieważ działanie lidokainy i leków przeciwarytmicznych klasy III na serce może mieć charakter addytywny, potęgując potencjalne działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy.¹⁴

Ryzyko methemoglobinemii

W związku ze stosowaniem lidokainy, podobnie jak innych leków miejscowo znieczulających, zgłaszano przypadki methemoglobinemii. Szczególnie narażeni na rozwój objawów methemoglobinemii wywołanej lidokainą są:¹⁵

• Pacjenci z nieprawidłowościami dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
• Pacjenci z dziedziczną methemoglobinemią
• Pacjenci z idiopatyczną methemoglobinemią

Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej antidotum w postaci błękitu metylenowego jest nieskuteczne w redukcji methemoglobiny. Co więcej, błękit metylenowy ma zdolność utleniania samej hemoglobiny, dlatego leczenia tym środkiem nie można stosować u tych pacjentów.¹⁶

Stosowanie u pacjentów z porfirią

Lidokaina jest substancją prawdopodobnie porfirynogenną, co oznacza, że może nasilać objawy porfirie. U pacjentów z ostrą porfirią lidokaina powinna być stosowana wyłącznie w silnie uzasadnionych lub pilnych wskazaniach, pod ścisłą obserwacją kliniczną. W przypadku wszystkich pacjentów z porfirią należy zachować odpowiednie środki ostrożności podczas stosowania Instillido.¹⁷