zapalenie błon płodowych i owodni

Zapalenie błon płodowych i owodni (łac. chorioamnionitis) to poważne powikłanie położnicze charakteryzujące się ostrym stanem zapalnym błon płodowych, owodni oraz często również łożyska. Rozwija się najczęściej w wyniku wstępującego zakażenia bakteryjnego z dróg rodnych matki, choć możliwa jest również droga krwiopochodna.

Główne czynniki ryzyka obejmują przedwczesne pęknięcie błon płodowych, długotrwały poród, liczne badania wewnętrzne podczas porodu oraz występowanie infekcji pochwy i szyjki macicy. Najczęstszymi patogenami wywołującymi zapalenie są bakterie z grupy paciorkowców, Escherichia coli, bakterie beztlenowe oraz Ureaplasma urealyticum.

Klinicznie zapalenie błon płodowych i owodni manifestuje się gorączką u matki (>38°C), tachykardią matczyną i płodową, tkliwością macicy, nieprzyjemnym zapachem płynu owodniowego oraz podwyższonymi markerami stanu zapalnego (leukocytoza, CRP). W ciężkich przypadkach może prowadzić do posocznicy matczynej oraz poważnych powikłań u noworodka, w tym zakażenia wewnątrzmacicznego, zespołu zaburzeń oddychania i uszkodzeń neurologicznych.

Leczenie obejmuje antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania oraz szybkie ukończenie ciąży, niezależnie od wieku ciążowego. Zapobieganie polega na wczesnym rozpoznawaniu i leczeniu infekcji dróg rodnych, ograniczeniu liczby badań wewnętrznych po odpłynięciu płynu owodniowego oraz profilaktycznym stosowaniu antybiotyków w przypadku przedwczesnego pęknięcia błon płodowych.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl