antagonista wapnia naczyniowybiórczy

Antagoniści wapnia naczyniowybiórczy (selektywni antagoniści wapnia) to grupa leków blokujących kanały wapniowe, które wykazują większe powinowactwo do naczyń obwodowych niż do mięśnia sercowego. Ich głównym działaniem jest rozszerzenie naczyń tętniczych, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Do tej grupy należą głównie pochodne dihydropirydyny, takie jak amlodypina, felodypina, lacydypina, lerkanidypina i nifedypina. W przeciwieństwie do nieselektywnych antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), leki naczyniowybiorcze mają minimalny wpływ na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe i kurczliwość mięśnia sercowego, co zmniejsza ryzyko bradykardii i niewydolności serca.

Antagoniści wapnia naczyniowybiórczy są szeroko stosowani w leczeniu nadciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z współistniejącą dławicą piersiową, cukrzycą czy izolowanym nadciśnieniem skurczowym u osób starszych. Charakteryzują się korzystnym profilem metabolicznym – nie wpływają negatywnie na gospodarkę lipidową i węglowodanową, co czyni je bezpiecznymi u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 10 mg + 5 mg

Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu), należący do grupy beta-adrenolityków selektywnych i antagonistów kanałów wapniowych (ATC: C07FB07). Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń tętniczych, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, a także poprawą perfuzji wieńcowej, szczególnie istotną u pacjentów z dławicą typu Prinzmetala. Dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez ryzyka ostrej hipotonii. W terapii dławicy piersiowej amlodypina wydłuża czas wysiłku, czas do wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, jednocześnie zmniejszając częstość bólów i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek nie wywołuje działań niepożądanych metabolicznych ani nie wpływa na profil lipidowy, co czyni go bezpiecznym u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia naczyniowybiórczy, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, bisoprolol, bloker kanału wapniowego, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie inotropowe ujemne, inhibitor napływu jonów wapnia, kurczliwość mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, objętość wyrzutowa, obniżenie odcinka ST, okres półtrwania, opór obwodowy, opór oskrzelowy, ostra hipotonia, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, skurcz tętnicy wieńcowej, stabilizacja błon komórkowych, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alotendin 5 mg + 5 mg

Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) i amlodypinę (bezylanu), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Amlodypina, jako wolno działający antagonista kanałów wapniowych, obniża obwodowy opór naczyniowy poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co skutkuje 24-godzinnym efektem hipotensyjnym bez ryzyka ostrej hipotonii. Działa również przeciwdławicowo, poprawiając perfuzję wieńcową i zmniejszając obciążenie następcze serca, co przekłada się na wydłużenie czasu wysiłku fizycznego i redukcję częstości bólów dławicowych. Bisoprolol, wysoce kardioselektywny beta1-adrenolityk, zmniejsza częstość akcji serca i objętość wyrzutową, obniżając zużycie tlenu przez mięsień sercowy oraz aktywność reninową osocza. Jego długi okres półtrwania (10-12 godzin) umożliwia dawkowanie raz na dobę z pełnym efektem terapeutycznym po około 2 tygodniach leczenia.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, amlodypina, antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, antagonista wapnia, antagonista wapnia naczyniowybiórczy, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bloker kanałów wapniowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dusznica bolesna, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie przeciwdławicowe, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, opór dróg oddechowych, ostra hipotonia, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptor beta2-adrenergiczny, stabilizacja błony komórkowej, układ renina-angiotensyna-aldosteron

antagonista wapnia naczyniowybiórczy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 10 mg + 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Alotendin 5 mg + 5 mg