wakuolizacja wątrobowokomórkowa

Wakuolizacja wątrobowokomórkowa to morfologiczna zmiana w hepatocytach (komórkach wątroby) charakteryzująca się obecnością wakuoli (pęcherzyków) w cytoplazmie. Jest to objaw uszkodzenia komórek wątroby, który może występować w różnych schorzeniach hepatologicznych.

Proces ten może być wynikiem gromadzenia się płynów, tłuszczów lub innych substancji w komórkach wątroby. Najczęstszą formą wakuolizacji jest stłuszczenie wątroby (steatoza), gdzie wakuole zawierają trójglicerydy. Inne przyczyny obejmują działanie toksyn, leków hepatotoksycznych, wirusów hepatotropowych, alkoholu, zaburzenia metaboliczne czy choroby autoimmunologiczne.

W obrazie mikroskopowym wakuolizacja przejawia się jako jasne, optycznie puste przestrzenie w cytoplazmie hepatocytów. W zależności od przyczyny, wakuole mogą być drobne (mikrowakuolizacja) lub duże, wypierające jądro komórkowe na obwód (makrowakuolizacja). Diagnostyka obejmuje badania histopatologiczne bioptatu wątroby, badania obrazowe (USG, TK, MRI) oraz testy laboratoryjne oceniające funkcję wątroby.

Leczenie wakuolizacji wątrobowokomórkowej zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować eliminację czynnika uszkadzającego (np. odstawienie leków hepatotoksycznych, abstynencję alkoholową), leczenie choroby podstawowej, modyfikację stylu życia czy farmakoterapię. W przypadku stłuszczenia wątroby kluczowa jest redukcja masy ciała, odpowiednia dieta i aktywność fizyczna.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duloxetine +pharma 30 mg

Duloksetyna, będąca inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowymi, słabymi właściwościami hamowania wychwytu dopaminy, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz działanie przeciwbólowe. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów stosowano dawki 60-120 mg/dobę, potwierdzając istotną poprawę w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D) oraz wyższą częstość odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. Duloksetyna wykazuje również skuteczność w profilaktyce nawrotów depresji, co potwierdzono w badaniach trwających 6 i 52 tygodnie, gdzie dawka 60 mg/dobę znacząco wydłużała okres bezobjawowy i zmniejszała częstość nawrotów (17% vs. 29% placebo w 6-miesięcznym badaniu). U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) potwierdzono skuteczność i tolerancję dawki 60 mg/dobę, jednak z ograniczonymi danymi dla dawki 120 mg/dobę, co wymaga ostrożności klinicznej.
ból neuropatyczny, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwbólowe, embriotoksyczność, enzym mikrosomalny wątroby, hamowanie zwrotnego wychwytu, lek przeciwdepresyjny, nawrót depresji, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, rak wątroby, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, remisja choroby, serotonina, skala depresji Hamiltona, wada układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wychwyt zwrotny dopaminy, zstępujący szlak hamowania bólu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 30 mg

Duloksetyna, substancja czynna leku Dulsevia, nie wykazuje działania genotoksycznego w standardowych testach, co zmniejsza ryzyko mutagenności. Badania rakotwórczości na szczurach nie potwierdziły działania kancerogennego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez zmian histopatologicznych. U myszy samic poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę stwierdzono wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozrodczych u samic szczurów przy dawce 45 mg/kg/dobę (odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) odnotowano zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu młodych, wskazujące na potencjalne ryzyko dla funkcji reprodukcyjnych i rozwoju potomstwa.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzym mikrosomalny, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, materiał genetyczny, parametr rozrodczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzasta komórka, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie behawioralne, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depratal 60 mg

Przedkliniczne badania duloksetyny, substancji czynnej leku Depratal, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach, choć u szczurów zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez zmian histopatologicznych. U samic myszy przy dawce 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisuje się indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. W zakresie wpływu na rozród, dawka 45 mg/kg/dobę u samic szczurów powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC).
badanie przedkliniczne, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wątrobowy enzym mikrosomalny, wielojądrzasta komórka, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 90 mg

Badania przedkliniczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono efektów nowotworowych, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych wątrobowych. Znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje niejednoznaczne.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzym mikrosomalny wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, właściwość mutagenna, wpływ na rozród i rozwój, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Duloxetine +pharma 30 mg

Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy. Jej mechanizm działania polega na zwiększeniu zewnątrzkomórkowego stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na efekty terapeutyczne w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) oraz bólu neuropatycznego. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów wykazano skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, potwierdzoną w trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach, z poprawą ocenianą za pomocą 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D). Duloksetyna istotnie zmniejszała objawy depresji oraz ryzyko nawrotów, z częstością nawrotów 17% w grupie leczonej w porównaniu do 29% w grupie placebo w okresie 6 miesięcy. W długoterminowym badaniu 52-tygodniowym wykazano istotne wydłużenie okresu bezobjawowego (p<0,001) oraz niższy odsetek nawrotów (14,4% vs 33,1%). U pacjentów ≥65 lat dawka 60 mg/dobę była skuteczna i dobrze tolerowana, choć zaleca się ostrożność przy dawkach do 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, duże zaburzenie depresyjne, działanie dawkozależne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, rak wątroby, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, szlaki hamowania bólu, toksyczność poporodowa, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia cyklu rujowego
Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Duloksetyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz bólu neuropatycznego, nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego u szczurów w badaniach in vivo. U myszy samic podawanie wysokich dawek (144 mg/kg/dobę) wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisuje się indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów (45 mg/kg/dobę) stwierdzono zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, wskaźnika żywych urodzeń oraz przeżywalności potomstwa, a także opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna, choć wyniki te wymagają dalszych badań ze względu na rozbieżności w innych modelach.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, ból neuropatyczny, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątrobowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 60 mg

Duloksetyna, substancja czynna leku Duloxetine Apotex, nie wykazała potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Wpływ tych obserwacji na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi pozostaje niejasny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę, odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC), powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, a także obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja rozrodcza, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzasta komórka, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 60 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego oraz brak jednoznacznych dowodów na rakotwórczość u szczurów, choć obserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o nieznanym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych długotrwałej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę (odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) powodowała zaburzenia płodności, zmniejszenie masy ciała, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiła się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż kliniczna AUC, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badanie toksykologiczne, cykl rujowy, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, NOAEL, rak wątroby, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność poporodowa, wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, zaburzenia neurobehawioralne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 60 mg

Przedkliniczne badania duloksetyny (Dulsevia) wykazały brak działania genotoksycznego oraz brak jednoznacznego potencjału rakotwórczego u szczurów, mimo obserwacji wielojądrzastych komórek w wątrobie. U myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy dawce 144 mg/kg/dobę, co wiązano z indukcją enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików ujawniła wady układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC), co wskazuje na potencjalne ryzyko dla ludzi.
cykl rujowy, duloksetyna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja enzymów wątrobowych, komórka wielojądrzasta, narażenie układowe, NOAEL, rak wątroby, rakotwórczość, test toksykologiczny, wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia neurobehawioralne, zaburzenia zachowania
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulofor 60 mg

Przedkliniczne badania duloksetyny, substancji czynnej preparatu Dulofor, wykazały brak genotoksyczności, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wielojądrzaste komórki w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych, o nieustalonym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych wysokiej dawce 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach rozrodczych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego oraz obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżywalności potomstwa, co odpowiada maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna, choć wyniki te nie były jednoznaczne w innych badaniach z różnymi formami soli duloksetyny.
aktywność mutagenna, badanie toksyczności, cykl rujowy, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, efekt hepatotoksyczny, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność poporodowa, układ kostny, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duloxetine +pharma 30 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa duloksetyny obejmowała testy genotoksyczności, badania rakotwórczości oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wielojądrzaste komórki wątrobowe o niejasnym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieokreślone. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń, zwiększoną śmiertelność potomstwa oraz opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej klinicznej (AUC).
AUC, badanie rakotwórczości, działanie neurobehawioralne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja rozrodcza, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątrobowe, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulofor 30 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku Dulofor. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez towarzyszących zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, profil toksyczności, rozwój zarodka, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 30 mg

Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co potwierdzają standardowe testy genotoksyczności. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone.
badania na młodych osobnikach, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, indukcja wątrobowych enzymów mikrosomalnych, NOAEL, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wpływ na rozród, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 90 mg

Dane przedkliniczne dotyczące duloksetyny (Dulxetenon) nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego, jednak badania rakotwórczości u zwierząt ujawniły zmiany w wątrobie szczurów (wielojądrzaste komórki bez zmian histopatologicznych) oraz zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby u samic myszy przy wysokich dawkach 144 mg/kg/dobę, co może być związane z indukcją enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów przy dawce 45 mg/kg/dobę odnotowano negatywne efekty, takie jak zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń, spadek przeżywalności i opóźnienie wzrostu potomstwa, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików objawiła się zwiększoną częstością wad sercowo-naczyniowych i kostnych przy ekspozycji niższej niż kliniczna, co podkreśla potencjalne ryzyko rozwojowe, choć wyniki te nie były powtarzalne przy innych formach soli duloksetyny.
badanie embriotoksyczności, badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, profil toksyczności, rak wątroby, toksyczność okołoporodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ kostny, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depratal 30 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny (substancji czynnej leku Depratal) nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania kancerogennego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U myszy samic poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę (odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu młodych.
cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, rakotwórczość, rozwój płodu, toksyczny wpływ na rozród, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutilox 30 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny, substancji czynnej leku Dutilox, nie wykazały potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono ogólnego działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wielojądrzaste komórki w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych dawce 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. Badania reprodukcyjne wykazały, że dawka 45 mg/kg/dobę u samic szczurów powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, Dutilox, dysfagia, efekt neurobehawioralny, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, wpływ na płodność, wskaźnik żywych urodzeń, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 120 mg

Dane przedkliniczne dotyczące duloksetyny, substancji czynnej leku Dulxetenon, nie wykazały potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono jednoznacznego działania kancerogennego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Wpływ tych obserwacji na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi pozostaje nieustalony. Dawka niepowodująca działań niepożądanych (NOAEL) została określona na poziomie 20 mg/kg mc./dobę.
cykl rujowy, duloksetyna, działanie kancerogenne, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, komórka wielojądrzasta, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wskaźnik żywych urodzeń
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutilox 60 mg

Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego u szczurów, choć obserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie, o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy podawanie dużej dawki 144 mg/kg/dobę wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie z powodu indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz przeżycia potomstwa, co koreluje z maksymalną ekspozycją kliniczną (AUC). U królików stwierdzono wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji poniżej maksymalnej klinicznej, jednak wyniki te były niejednoznaczne w zależności od formy chemicznej leku.
cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działania neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, toksyczność leku, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wątrobowe enzymy mikrosomalne, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia zachowania potomstwa, zmiany histopatologiczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 30 mg

Duloksetyna, substancja czynna leku Dulxetenon, nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach na szczurach, choć w badaniach długoterminowych zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie oraz zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby u myszy przy dawce 144 mg/kg/dobę, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Znaczenie tych zmian dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała istotne zaburzenia, takie jak zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej klinicznej (AUC). U królików stwierdzono zwiększoną częstość wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji niższej niż maksymalna kliniczna, choć wyniki te nie były powtarzalne przy innych formach soli duloksetyny.
AUC, badania przedkliniczne, cykl rujowy, duloksetyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, NOAEL, rakotwórczość, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, zaburzenia neurobehawioralne, zmiany histopatologiczne