komórka wielojądrzasta
Komórka wielojądrzasta (multinuklearna) to specyficzny typ komórki zawierający więcej niż jedno jądro komórkowe. W prawidłowych warunkach fizjologicznych komórki wielojądrzaste występują w określonych tkankach organizmu, takich jak mięśnie szkieletowe (włókna mięśniowe), gdzie obecność wielu jąder umożliwia efektywną kontrolę dużych cytoplazmatycznych obszarów, oraz w tkance kostnej (osteoklasty), gdzie wielojądrzastość zwiększa zdolności resorpcyjne.
Komórki wielojądrzaste mogą powstawać na dwa główne sposoby: poprzez fuzję komórek jednojądrzastych (jak w przypadku osteoklastów czy komórek olbrzymich typu ciała obcego) lub poprzez podział jądra bez towarzyszącego podziału cytoplazmy (endomitozy), co obserwuje się w megakariocytach szpiku kostnego. Obecność komórek wielojądrzastych poza typowymi lokalizacjami może świadczyć o procesach patologicznych, takich jak stany zapalne, nowotwory czy infekcje.
W diagnostyce histopatologicznej identyfikacja komórek wielojądrzastych stanowi istotny element oceny preparatów. Komórki olbrzymie typu Langhansa (charakterystyczne dla gruźlicy) czy komórki Reeda-Sternberga (typowe dla chłoniaka Hodgkina) to przykłady wielojądrzastych komórek o znaczeniu diagnostycznym. Analiza liczby, kształtu i układu jąder w komórkach wielojądrzastych dostarcza cennych informacji o charakterze procesu chorobowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hydroquenin 200 mg
Hydroksychlorochina siarczan, substancja czynna leku Hydroquenin (kod ATC: P01BA02), jest pochodną aminochinoliny o działaniu przeciwmalarycznym, przeciwzapalnym i przeciwreumatycznym. W terapii malarii wykazuje skuteczność wobec Plasmodium vivax, P. ovale oraz P. malariae, łącząc szybkie działanie schizontobójcze we krwi z aktywnością gametocytobójczą. Mechanizm działania obejmuje interakcje z grupami sulfhydrylowymi, modulację enzymów takich jak fosfolipazy, reduktazy NADH-cytochromu C, cholinesterazy, proteazy i hydrolazy, a także wiązanie z DNA i stabilizację błon lizosomalnych, co wpływa na procesy transkrypcji, replikacji oraz ochronę przed uwolnieniem enzymów lizosomalnych.
aktywność fagocytarna, aktywność gametocytobójcza, cholinesteraza, choroba pasożytnicza, działanie przeciwmalaryczne, działanie przeciwreumatyczne, działanie przeciwzapalne, działanie schizontobójcze, enzym lizosomalny, fosfolipaza, grupa sulfhydrylowa, hamowanie syntezy prostaglandyn, hydroksychlorochina siarczan, hydrolaza, interleukina-1, komórka wielojądrzasta, lek przeciwmalaryczny, plasmodium malariae, plasmodium ovale, Plasmodium vivax, pochodna aminochinoliny, profilaktyka malarii, proteaza, reduktaza NADH-cytochromu C, schorzenie autoimmunologiczne, stabilizacja błony lizosomalnej, uwalnianie nadtlenku, wiązanie z DNA, wytwarzanie cytokin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 60 mg
Przedkliniczne badania duloksetyny (Dulsevia) wykazały brak działania genotoksycznego oraz brak jednoznacznego potencjału rakotwórczego u szczurów, mimo obserwacji wielojądrzastych komórek w wątrobie. U myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy dawce 144 mg/kg/dobę, co wiązano z indukcją enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików ujawniła wady układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC), co wskazuje na potencjalne ryzyko dla ludzi.
cykl rujowy, duloksetyna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja enzymów wątrobowych, komórka wielojądrzasta, narażenie układowe, NOAEL, rak wątroby, rakotwórczość, test toksykologiczny, wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia neurobehawioralne, zaburzenia zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące duloksetyny, substancji czynnej leku Dulxetenon, nie wykazały potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono jednoznacznego działania kancerogennego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Wpływ tych obserwacji na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi pozostaje nieustalony. Dawka niepowodująca działań niepożądanych (NOAEL) została określona na poziomie 20 mg/kg mc./dobę.
cykl rujowy, duloksetyna, działanie kancerogenne, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, komórka wielojądrzasta, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wskaźnik żywych urodzeń