ekspozycja kliniczna
Ekspozycja kliniczna to termin odnoszący się do bezpośredniego kontaktu studenta kierunku medycznego z pacjentem w warunkach klinicznych. Jest to kluczowy element edukacji medycznej, umożliwiający zdobycie praktycznych umiejętności i doświadczenia pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego.
W trakcie ekspozycji klinicznej studenci uczą się zbierania wywiadu, badania fizykalnego, interpretacji wyników badań, stawiania diagnoz oraz planowania terapii. Ten rodzaj kształcenia jest niezbędny do rozwijania kompetencji klinicznych, umiejętności komunikacji z pacjentem oraz zdolności podejmowania decyzji diagnostycznych i terapeutycznych.
Ekspozycja kliniczna jest również istotnym elementem kształcenia podyplomowego lekarzy, szczególnie w trakcie specjalizacji, gdy młody lekarz nabywa umiejętności praktyczne pod nadzorem specjalisty. Odpowiedni poziom i jakość ekspozycji klinicznej ma bezpośredni wpływ na przygotowanie przyszłego lekarza do samodzielnej praktyki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Retinol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Retinol (witamina A) wykazuje niską toksyczność ogólną oraz brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego w badaniach przedklinicznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane klinicznie. Szczególną uwagę zwraca potencjalne działanie teratogenne witaminy A, potwierdzone w modelach zwierzęcych, jednak efekt ten jest zależny od dawki i drogi podania. W przypadku miejscowego stosowania, np. Maści ochronnej z witaminą A o stężeniu 800 j.m./g, brakuje szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa po krótkotrwałym użyciu. W preparatach złożonych, takich jak Viantan, nie przeprowadzono kompleksowych badań embriotoksyczności całego produktu, jednak składniki podłoża (mieszane micele kwasu glikocholowego i lecytyny) nie wykazały teratogenności przy dawkach terapeutycznych.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, kwas glikocholowy, lecytyna, maść z witaminą A, mieszane micele, podanie miejscowe, podanie ogólnoustrojowe, poronienie spontaniczne, retinol, śmiertelność potomstwa, toksyczność retinolu, witamina E, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaxar 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej produktu leczniczego Rivaxar, obejmowały szeroki zakres analiz, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, fototoksyczność oraz wpływ na organizmy młodociane. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne po podaniu wielokrotnym były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania rywaroksabanu. U szczurów przy ekspozycji klinicznej odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co sugeruje wpływ na układ immunologiczny. Badania nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność reprodukcyjna była związana z działaniem antykoagulacyjnym substancji, manifestującym się powikłaniami krwotocznymi.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulacja, badanie pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, działanie antykoagulacyjne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, kostnienie, łożysko, parametry immunologiczne, plamki wątrobowe, płodność, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, toksyczność, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Medical Valley 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały zależną od dawki toksyczność narządową, głównie wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia terapeutycznego u człowieka, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnej ekspozycji, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy dawkach >67-krotnych, a u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnej ekspozycji, bez efektów przy 6-krotnej. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a karcynogenność ograniczała się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na margines bezpieczeństwa.
ataksja, duszność, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, narażenie ustrojowe, nieprawidłowość siekaczy, potencjał karcynogenny, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wątroba i nerki, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo Duo 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Lonamo Duo, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg), opierają się na analizie poszczególnych substancji aktywnych oraz ich skojarzenia, gdyż nie przeprowadzono badań bezpośrednio na preparacie złożonym. W 16-tygodniowych badaniach na psach stwierdzono brak dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. U gryzoni toksyczność wątrobowa i nerkowa sytagliptyny pojawiała się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie obserwowano efektów niepożądanych. W badaniach na szczurach wykazano nieprawidłowości siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, a u psów przy 23-krotnym narażeniu pojawiły się przejściowe objawy toksycznego uszkodzenia układu nerwowego, takie jak ataksja, drżenie i białe pieniste wymioty, jednak przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono tych efektów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, drżenie, dyspnoe, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, poziom niewywołujący dających się zaobserwować skutków, rak wątroby, stężenie w mleku, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie układu nerwowego, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigletic 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny (lek Sigletic) wykazały toksyczność narządową głównie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, obejmującą uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni oraz nieprawidłowości w obrębie siekaczy u szczurów przy narażeniu >67×. W badaniach na psach przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej zaobserwowano objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono efektów toksycznych. Brak genotoksyczności potwierdza bezpieczeństwo substancji, a potencjał rakotwórczy ogranicza się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co jest prawdopodobnie wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego bez efektów).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy ekspozycji do 29-krotności narażenia ludzkiego. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na organizm matki u królików wystąpiły przy dawkach >29×, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie są one uznawane za klinicznie istotne. Farmakokinetycznie sytagliptyna wykazuje znaczną penetrację do mleka karmiących samic szczurów (stosunek stężenia mleko/osocze 4:1), co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, dane przedkliniczne wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa sytagliptyny przy stosowaniu klinicznym, bez istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych czy reprodukcyjnych.
ataksja, badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak i rak wątroby, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, miotoksyczność, neurotoksyczność, oddychanie z otwartym pyskiem, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowa i nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność hepatologiczną i nefrologiczną u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nieprawidłowości zębów u szczurów pojawiały się przy dawkach >67×, a neurotoksyczne objawy u psów przy około 23-krotnej ekspozycji, jednak przy dawkach klinicznych (do 6×) nie obserwowano takich efektów. Brak genotoksyczności i rakotwórczości u myszy oraz wtórny charakter guzów wątroby u szczurów (związany z przewlekłą hepatotoksycznością) podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, sytagliptyna nie wpływała negatywnie na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy przy dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna u zwierząt pojawiała się dopiero przy ekspozycji >29×. W mleku karmiących samic szczurów stwierdzono znaczne przenikanie leku (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co jest istotne dla oceny stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, mutagenność, neurotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, poziom bez obserwowanego działania, przenikanie do mleka, rozwój przed-pourodzeniowy, sytagliptyna, sytagliptyna w skojarzeniu z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerwów, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Dulsevia, nie wykazuje działania genotoksycznego w standardowych testach, co zmniejsza ryzyko mutagenności. Badania rakotwórczości na szczurach nie potwierdziły działania kancerogennego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez zmian histopatologicznych. U myszy samic poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę stwierdzono wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozrodczych u samic szczurów przy dawce 45 mg/kg/dobę (odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) odnotowano zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu młodych, wskazujące na potencjalne ryzyko dla funkcji reprodukcyjnych i rozwoju potomstwa.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzym mikrosomalny, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, materiał genetyczny, parametr rozrodczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzasta komórka, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie behawioralne, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Dane toksykologiczne dotyczące sytagliptyny wykazują, że jej stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano negatywnych efektów. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały przy narażeniu >67-krotnym, ale nie przy 58-krotnym w badaniu 14-tygodniowym. U psów objawy neurologiczne i mięśniowe pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast przy 6-krotnym nie stwierdzono zmian. Brak genotoksyczności potwierdza niskie ryzyko mutagenne, a działanie rakotwórcze ogranicza się do szczurów, u których nowotwory wątroby były wtórne do hepatotoksyczności przy ekspozycji >58-krotnej. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych negatywnych efektów przy narażeniach do 29-krotnych, a obserwowane zmiany u zwierząt nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
ataksja, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, miotoksyczność, narażenie kliniczne, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depratal 60 mg
Przedkliniczne badania duloksetyny, substancji czynnej leku Depratal, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach, choć u szczurów zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez zmian histopatologicznych. U samic myszy przy dawce 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisuje się indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. W zakresie wpływu na rozród, dawka 45 mg/kg/dobę u samic szczurów powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC).
badanie przedkliniczne, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wątrobowy enzym mikrosomalny, wielojądrzasta komórka, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Lonamo, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, z brakiem efektów niekorzystnych przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono nieprawidłowości. Badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego u myszy, a u szczurów zwiększoną częstość guzów wątroby zaobserwowano tylko przy narażeniu >58-krotnym, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne sytagliptyny, ekspozycja kliniczna, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reprodukcja, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie hepatocytów, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewozymendanu wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej. Niemniej jednak, zaobserwowano uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u płodów obu gatunków, ze szczególnym uwzględnieniem nieprawidłowego rozwoju kości nadpotylicznej u królików. Ponadto, lek wywołał istotne zaburzenia płodności u samic szczurów, manifestujące się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych oraz zagnieżdżonych zarodków, co wskazuje na upośledzenie owulacji i implantacji. W zakresie toksyczności rozwojowej odnotowano zmniejszenie liczby młodych w miocie, zwiększoną liczbę wczesnych resorpcji zarodka oraz poronień poimplantacyjnych, wszystkie obserwacje dotyczące poziomów ekspozycji klinicznej.
badanie toksykologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, kość nadpotyliczna, krótkotrwałe stosowanie, mineralizacja kości, niewydolność serca, obniżona płodność, ostra niewydolność serca, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, toksyczność rozwojowa, wrodzona wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Sorafenib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności sorafenibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały istotne zmiany patologiczne w narządach, w tym zwyrodnienia i regenerację tkanek, obserwowane przy ekspozycji niższej niż przewidywana kliniczna (na podstawie AUC). Szczególnie wrażliwy był układ kostny i zęby młodych psów, gdzie stwierdzono nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku oraz zmiany w składzie zębiny, co nie występowało u dorosłych osobników. Sorafenib wykazał działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików, powodując zmniejszenie masy ciała matek i płodów, wzrost liczby resorpcji oraz wad wrodzonych, przy ekspozycji poniżej klinicznej. Ponadto, obserwowano negatywny wpływ na płodność u obu płci, z cechami zwyrodnienia jąder, opóźnieniem rozwoju narządów rozrodczych u samców oraz martwicą ciałek żółtych i zahamowaniem rozwoju pęcherzyków jajnikowych u samic.
aberracja chromosomowa, AUC, bioakumulacja, ciałko żółte, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, karcynogenność, klastogenność, komórki CHO, mutagenność, oligospermia, pęcherzyk jajnikowy, płytka wzrostowa, rakotwórczość, resorpcja płodu, sorafenib, teratogenność, test Amesa, test klastogenności, test mikrojądrowy, tozylan, ubogokomórkowość szpiku, zębina, zwyrodnienie jądra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duloxetine +pharma 30 mg
Stosowanie duloksetyny u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz wyniki badań przedklinicznych wskazujące na toksyczny wpływ na reprodukcję przy ekspozycji układowej (AUC) niższej niż maksymalna ekspozycja kliniczna. Duże badania obserwacyjne (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie wykazały zwiększonego ryzyka ogólnych poważnych wad rozwojowych, jednak analiza poszczególnych wad, w tym serca, była niejednoznaczna. Stosowanie duloksetyny od 20 tygodnia ciąży wiązało się z mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka przedwczesnego porodu (około 6 dodatkowych przypadków na 100 kobiet), głównie między 35. a 36. tygodniem. Dane z USA wskazują również na zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego przy stosowaniu leku w miesiącu przed porodem. U noworodków mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak hipotonia, drżenie, trudności w karmieniu, zaburzenia oddechowe czy drgawki, co wymaga ścisłej obserwacji po porodzie. Potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) nie zostało jednoznacznie potwierdzone, ale nie można go wykluczyć ze względu na mechanizm działania SNRI podobny do SSRI.
drgawka, drżączka, drżenie, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, laktacja, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przedwczesny poród, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa serca, wrodzona wada rozwojowa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranozek 750 mg
Dane przedkliniczne ranolazyny wskazują na specyficzne działania toksyczne przy ekspozycji przekraczającej około 3-krotne stężenie terapeutyczne u ludzi, takie jak drgawki i zwiększona śmiertelność u szczurów i psów. W toksyczności przewlekłej u szczurów przy dawkach nieznacznie wyższych niż kliniczne zaobserwowano zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak bez potwierdzenia tych efektów u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach (do 50 mg/kg/dobę, 150 mg/m²/dobę) i szczurach (do 150 mg/kg/dobę, 900 mg/m²/dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza brak potencjału kancerogennego ranolazyny. Ponadto, badania płodności u szczurów przy ekspozycji 3,6- i 6,6-krotnie wyższej niż u ludzi nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
badanie kliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, cholesterol, dawka kliniczna, drgawki, działanie niepożądane, ekspozycja kliniczna, ekspozycja na lek, kostnienie, maksymalna tolerowana dawka, nadnercza, oś korowo-nadnerczowa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ranolazyna, śmiertelność pourodzeniowa, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jazeta 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jazeta, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni jedynie przy ekspozycji ustrojowej przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów odnotowano zmiany w budowie siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak nie potwierdzono ich przy 58-krotnym. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej) zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie podstawowych parametrów farmakologicznych oraz genotoksyczności i kancerogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp – gatunku najbardziej zbliżonego do człowieka. Działania niepożądane, takie jak uszkodzenie jąder u małp i psów oraz toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Nie prowadzono natomiast szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny kardiotoksyczności.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulsevia 90 mg
Duloksetyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy ekspozycji układowej (AUC) niższej niż maksymalna ekspozycja kliniczna u ludzi, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne z dużych badań obserwacyjnych (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie potwierdziły zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych przy stosowaniu duloksetyny w I trymestrze, jednak nie wykluczono ryzyka wad serca. Stosowanie leku po 20. tygodniu ciąży wiązało się z nieznacznym wzrostem ryzyka przedwczesnego porodu (około 6 dodatkowych przypadków na 100 kobiet), a także zwiększonym ryzykiem krwotoku poporodowego przy ekspozycji w miesiącu przed porodem. Istnieje również potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) ze względu na mechanizm działania podobny do SSRI.
AUC, drgawki, drżączka, drżenie, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, laktacja, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność matczyna, wada serca, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia duloksetyny, zespół odstawienia noworodkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 90 mg
Badania przedkliniczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono efektów nowotworowych, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych wątrobowych. Znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje niejednoznaczne.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzym mikrosomalny wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, właściwość mutagenna, wpływ na rozród i rozwój, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 100 mg tabletki powlekane 100 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny, substancji czynnej leku Kventiax, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych i potencjalnych zmian nowotworowych przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy ekspozycji porównywalnej do dawek klinicznych, zaobserwowano zmiany fizjologiczne, takie jak pigmentacja i hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy u szczurów i małp Cynomolgus, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. Należy podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, mutacja genetyczna, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Lewozymendan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewozymendan, stosowany w preparatach takich jak Levosimendan Accord czy Simdax, wykazuje brak istotnej toksyczności ogólnej i genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo przy krótkotrwałym stosowaniu zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Jednakże, badania na zwierzętach ujawniły wpływ lewozymendanu na rozwój układu kostnego płodów, w tym uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u szczurów i królików oraz nieprawidłowy rozwój kości nadpotylicznej u królików. Ponadto, podawanie leku przed i we wczesnej ciąży skutkowało obniżeniem płodności u samic szczurów, manifestującym się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków, a także toksycznością rozwojową objawiającą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie oraz zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji i poronień poimplantacyjnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kość nadpotyliczna, kostnienie płodu, lewozymendan, obniżona płodność, poronienie poimplantacyjne, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosutrox 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na kanał potasowy hERG, co jest kluczowe dla oceny potencjalnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz w pęcherzyku żółciowym psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Dodatkowo, podawanie wysokich dawek rozuwastatyny skutkowało uszkodzeniem jąder u małp i psów, co wskazuje na możliwe działania toksyczne na układ rozrodczy. Zmiany w wątrobie i pęcherzyku żółciowym nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek.
dawka lecznicza, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, funkcja elektryczna serca, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, parametr wątrobowy, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności wątroby, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zali 75 mg
Dabigatran eteksylan (Zali, 75 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży i podczas laktacji. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ dabigatranu na reprodukcję u zwierząt, w tym zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz zwiększenie liczby wad rozwojowych po dawkach 5-10 razy wyższych niż ekspozycja kliniczna u ludzi. Ponadto, dawki czterokrotnie wyższe niż kliniczne powodowały zwiększoną umieralność płodów w badaniach pre- i postnatalnych. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących wpływu na dzieci karmione piersią, zaleca się przerwanie laktacji podczas terapii produktem Zali.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, ekspozycja kliniczna, ekspozycja na produkt leczniczy, karmienie piersią, lek antykoagulacyjny, metoda antykoncepcji, płodność samca, płodność samicy, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, Zali - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Duloksetyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz bólu neuropatycznego, nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego u szczurów w badaniach in vivo. U myszy samic podawanie wysokich dawek (144 mg/kg/dobę) wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisuje się indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów (45 mg/kg/dobę) stwierdzono zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, wskaźnika żywych urodzeń oraz przeżywalności potomstwa, a także opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna, choć wyniki te wymagają dalszych badań ze względu na rozbieżności w innych modelach.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, ból neuropatyczny, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątrobowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 30 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin Krka, zawierający rozuwastatynę wapniową, przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania te nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał hERG, co jest istotne w kontekście potencjalnego ryzyka wydłużenia odstępu QT u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz u psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, dawka toksyczna, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna wapniowa, statyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosucard 10 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny obejmowały ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazując istotnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla oceny ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy) oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, a także negatywny wpływ na rozrodczość u szczurów, manifestujący się zmniejszeniem masy ciała i przeżywalności potomstwa. Efekty te pojawiały się przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej kliniczne dawki stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, mechanizm działania farmakologicznego, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jądra, wątroba, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 30 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. W ramach oceny farmakologicznej nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, choć nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewną lukę w ocenie ryzyka kardiologicznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, jednak te efekty nie występowały u małp. Ekspozycja zwierząt była zbliżona do klinicznej, co wskazuje na potencjalne, ale ograniczone ryzyko tych zmian u ludzi.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, ocena genotoksyczności, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, rozwój embrionalny, ryzyko kardiologiczne, toksyczność dawek wielokrotnych, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 60 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego oraz brak jednoznacznych dowodów na rakotwórczość u szczurów, choć obserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o nieznanym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych długotrwałej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę (odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) powodowała zaburzenia płodności, zmniejszenie masy ciała, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiła się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż kliniczna AUC, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badanie toksykologiczne, cykl rujowy, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, NOAEL, rak wątroby, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność poporodowa, wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo 100 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Lonamo, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie dawkę terapeutyczną u ludzi, z bezpiecznym marginesem na poziomie 19-krotnej ekspozycji. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy dawkach >67-krotnych, jednak przy 58-krotnym narażeniu nie zaobserwowano wpływu na zęby. U psów przy ekspozycji >23-krotnej pojawiły się objawy neurotoksyczności (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono negatywnych efektów. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a karcynogenność ograniczała się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Margines bezpieczeństwa w tym zakresie wynosił 19-krotność ekspozycji klinicznej, co minimalizuje ryzyko dla ludzi.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, ekspozycja kliniczna, ekspozycja na sytagliptynę, genotoksyczność, gruczolak wątroby, Lonamo, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, siekacz, substancja czynna, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulofor 60 mg
Przedkliniczne badania duloksetyny, substancji czynnej preparatu Dulofor, wykazały brak genotoksyczności, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wielojądrzaste komórki w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych, o nieustalonym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych wysokiej dawce 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach rozrodczych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego oraz obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżywalności potomstwa, co odpowiada maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna, choć wyniki te nie były jednoznaczne w innych badaniach z różnymi formami soli duloksetyny.
aktywność mutagenna, badanie toksyczności, cykl rujowy, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, efekt hepatotoksyczny, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność poporodowa, układ kostny, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny, oparte na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek Roswera w dawkach terapeutycznych. Pomimo braku szczegółowych badań nad wpływem na kanały potasowe hERG, kliniczne dane nie wskazują na proarytmiczne działanie rozuwastatyny. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, co sugeruje różnice gatunkowe. Działania te pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, przewodnictwo sercowe, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, toksyczność samicza, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Grindeks 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach klinicznych, z toksycznością ujawniającą się jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających poziomy stosowane u ludzi. W badaniach na gryzoniach stwierdzono hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy narażeniu >58-krotnym ekspozycji klinicznej, z marginesem bezpieczeństwa wynoszącym 19-krotność. U szczurów obserwowano nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak bez efektów przy 58-krotnej dawce. W badaniach na psach toksyczność neurologiczna i mięśniowa pojawiła się przy ekspozycji >23-krotnej, z marginesem bezpieczeństwa 6-krotnym. Potencjał genotoksyczny nie został wykazany, a działanie rakotwórcze ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznym wpływem na matki królików przy podobnych dawkach, jednak bez istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines terapeutyczny, nefrotoksyczność, nowotwory wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mikonazol, pochodna imidazolu o działaniu przeciwgrzybiczym, dostępny jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak puder, żel dermatologiczny, aerozol, maść oraz żel do stosowania w jamie ustnej. Wchłanianie miejscowe mikonazolu na skórę jest minimalne (<1%), co ogranicza ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani embriotoksyczności przy klinicznie istotnych dawkach, jednak doustne podanie bardzo dużych dawek wiązało się z toksycznością płodową. Stosowanie preparatów dermatologicznych (Daktarin puder, Miconal żel, Mycosolon maść) u kobiet w ciąży wymaga ostrożności, zwłaszcza że Mycosolon zawiera dodatkowo mazipredonu chlorowodorek, co może zwiększać ryzyko. Żel Daktarin-oral do jamy ustnej powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych u kobiet ciężarnych.
absorpcja do krążenia, aerozol na skórę, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, ekspozycja kliniczna, kortykosteroid, krążenie ogólne, mazipredon, mikonazol, pochodne imidazolu, preparat dermatologiczny, przenikanie do mleka, puder leczniczy, ryzyko zadławienia, wchłanianie do krążenia ogólnego, wpływ na reprodukcję, żel dermatologiczny, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juzimette 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Juzimette, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (1000 mg), nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako połączenie, jednak dostępne dane z badań monoterapii i skojarzeń wskazują na brak dodatkowej toksyczności terapii łączonej. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano działań niepożądanych przy narażeniu do 6-krotności dla sytagliptyny i 2,5-krotności dla metforminy w stosunku do ekspozycji klinicznej. Toksyczność sytagliptyny u gryzoni ujawniała się przy ekspozycjach ≥58-krotnych (hepato- i nefrotoksyczność) oraz ≥67-krotnych (nieprawidłowości siekaczy u szczurów), natomiast neurotoksyczność i zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy ≥23-krotnym narażeniu. Poziom NOEL dla tych efektów wynosił odpowiednio 19x, 58x i 6x narażenia klinicznego. Metformina wykazała dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń toksykologicznych w badaniach przedklinicznych.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, rak wątroby, sytagliptyna z metforminą, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe, wpływ na płodność, wzmożone ślinienie, zaburzenia oddychania, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58× narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko kliniczne ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakokinetyka, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych