odwrotna trijodotyronina
Odwrotna trijodotyronina (rT3) to nieaktywny metabolit tyroksyny (T4), który powstaje w wyniku alternatywnej drogi metabolicznej. Podczas gdy konwersja T4 do trijodotyroniny (T3) następuje przez dejodynację pierścienia zewnętrznego, odwrotna T3 powstaje przez dejodynację pierścienia wewnętrznego, co prowadzi do powstania biologicznie nieaktywnego związku.
Poziom odwrotnej T3 wzrasta w stanach stresu metabolicznego, takich jak ciężkie choroby, głodzenie, sepsa czy choroby wątroby. Jest to mechanizm adaptacyjny organizmu, który w sytuacjach kryzysowych przekierowuje metabolizm T4 na produkcję nieaktywnej rT3 zamiast aktywnej T3, co pozwala na oszczędzanie energii.
Podwyższone stężenie odwrotnej T3 przy prawidłowych lub niskich poziomach T3 może wskazywać na zespół niskiej T3 (euthyroid sick syndrome) lub zespół niekonwertujący. Oznaczanie poziomu rT3 może być pomocne w diagnostyce różnicowej niedoczynności tarczycy oraz w ocenie zaburzeń konwersji hormonów tarczycy, zwłaszcza u pacjentów z objawami niedoczynności przy prawidłowych podstawowych testach tarczycowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lewotyroksyna sodowa, podawana doustnie w formie roztworu Althyxin (dostępnego w stężeniach 25, 50 oraz 100 µg/5 mL), charakteryzuje się niecałkowitym i zmiennym międzyosobniczo wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po absorpcji wykazuje wysokie, niemal całkowite wiązanie z białkami osocza, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG), przy czym tylko około 0,03% leku pozostaje w formie wolnej, biologicznie aktywnej. Lewotyroksyna ulega intensywnemu metabolizmowi w tarczycy, wątrobie, nerkach i przysadce, z kluczowym szlakiem odjodowania prowadzącym do powstania aktywnej trijodotyroniny (T3) lub nieaktywnej odwrotnej trijodotyroniny (rT3). Dodatkowe procesy metaboliczne obejmują deaminację, sprzęganie z glukuronidem lub siarczanem oraz rozszczepienie wiązania eterowego, co wpływa na hydrofilność i eliminację leku.
Althyxin, dawkowanie leku, deaminacja, dijodotyrozyna, globulina wiążąca tyroksynę, hormon tarczycy, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna sodowa, odjodowanie, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, przedni płat przysadki mózgowej, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, rozszczepienie wiązania eterowego, sprzęganie metabolitów, tetron, trijodotyronina, trójjodotyronina, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności tarczycy, zmienność międzyosobnicza -
Leksykon leków
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Althyxin dostępnego w stężeniach 25, 50 i 100 mikrogramów/5 ml w formie roztworu doustnego, charakteryzuje się niecałkowitym i zmiennym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Po absorpcji lek wiąże się w około 99,97% z białkami osocza, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG), a jedynie 0,03% występuje w formie wolnej, biologicznie aktywnej. Lewotyroksyna podlega intensywnemu metabolizmowi w tarczycy, wątrobie, nerkach oraz przednim płacie przysadki mózgowej, gdzie głównym szlakiem metabolicznym jest dejodynacja prowadząca do powstania aktywnej trójjodotyroniny (T3) oraz nieaktywnej odwrotnej trójjodotyroniny (rT3). Procesy te są wspomagane przez recyrkulację jelitowo-wątrobową, wydłużającą czas działania leku.
deaminacja, dejodynacja, dijodotyrozyna, farmakokinetyka lewotyroksyny, globulina wiążąca tyroksynę, koniugacja z kwasem glukuronowym, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niecałkowite wchłanianie, niedoczynność tarczycy, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, powinowactwo do białek osocza, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, rozszczepienie wiązania eterowego, sprzęganie, stan stacjonarny, tetron, trijodotyronina -
Leksykon leków
Lewotyroksyna sodowa, podawana doustnie na czczo, wchłania się w około 80% w górnym odcinku jelita cienkiego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 2-3 godzinach. Początek działania terapeutycznego obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii. Objętość dystrybucji wynosi 10-12 litrów, a lek wiąże się z białkami osocza w 99,97%, co umożliwia szybką wymianę między frakcją związaną a wolną, wpływając na biodostępność i aktywność biologiczną. Klirens metaboliczny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę, a metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dejodynacją do aktywnej trijodotyroniny (T3) i nieaktywnej odwrotnej trijodotyroniny (rT3). Okres półtrwania leku wynosi przeciętnie 7 dni, ulegając skróceniu do 3-4 dni w nadczynności tarczycy oraz wydłużeniu do 9-10 dni w niedoczynności.
bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność, choroba wątroby, dejodynacja obwodowa, dializa, hemoperfuzja, jelito cienkie, klirens metaboliczny, lewotyroksyna sodowa, mleko kobiece, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, postać galenowa, trijodotyronina, zaburzenie czynności tarczycy -
Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna (T4) wykazuje niecałkowite wchłanianie doustne, sięgające do 80% dawki, głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 2-3 godzinach od podania na czczo. Wchłanianie jest istotnie ograniczone przy podaniu z posiłkiem. Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów, a lek wiąże się w 99,97% z białkami osocza, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG) oraz prealbuminą (TBPA). Lewotyroksyna podlega intensywnemu metabolizmowi w tarczycy, wątrobie, nerkach, mięśniach i mózgu, z klirensem metabolicznym około 1,2 l osocza/dobę. Metabolizm obejmuje głównie odjodowanie do aktywnej trójjodotyroniny (T3) lub nieaktywnej odwrotnej T3, a także deaminację, sprzęganie i rozszczepienie wiązań eterowych. Okres półtrwania leku wynosi około 7 dni, ulegając skróceniu do 3-4 dni w nadczynności tarczycy i wydłużeniu do 9-10 dni w niedoczynności.
deaminacja, dializa, dijodotyrozyna, globulina wiążąca tyroksynę, hemoperfuzja, hiponatremia, klirens metaboliczny, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nośnik prealbuminowy, objętość dystrybucji, odjodowanie, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, postać galenowa, przedni płat przysadki, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, schorzenie endokrynologiczne, stężenie w osoczu, trijodotyronina, trójjodotyronina -
Leksykon leków
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Althyxin dostępnego w dawkach 25, 50 i 100 µg/5 mL w postaci roztworu doustnego, charakteryzuje się niecałkowitym i zmiennym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co wpływa na biodostępność i stężenia terapeutyczne. Po absorpcji lek wiąże się w około 99,97% z białkami osocza, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG), pozostawiając jedynie około 0,03% w formie wolnej, biologicznie aktywnej. Lewotyroksyna ulega intensywnemu metabolizmowi w tarczycy, wątrobie, nerkach oraz przednim płacie przysadki mózgowej, a jej farmakokinetykę cechuje recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, wydłużająca czas działania leku.
Althyxin, dijodotyrozyna, globulina wiążąca tyroksynę, glukuronid, hormon tarczycy, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, odjodowanie, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, przedni płat przysadki mózgowej, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, siarczan, tarczyca, tetron, trijodotyronina, wątroba -
Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna sodowa, syntetyczny analog hormonu tarczycy, wykazuje zmienne i niecałkowite wchłanianie doustne, głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, z biodostępnością sięgającą do 80% w zależności od postaci galenowej oraz warunków podania (optymalnie na czczo). Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) różni się w zależności od preparatu: 2-3 godziny dla Althyxin, Oroxine, Letrox; 5-6 godzin dla Euthyrox, Levirox, Medithyrox; 1-5 godzin dla Tirosint Sol. Początek działania farmakologicznego obserwuje się po 3-5 dniach terapii. Lewotyroksyna charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~99,97%), głównie globuliną wiążącą tyroksynę, co uniemożliwia jej eliminację przez dializę. Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów.
biodostępność, deaminacja, dijodotyrozyna, farmakokinetyka lewotyroksyny, globulina wiążąca tyroksynę, hemoperfuzja, jelito cienkie, klirens metaboliczny, kwas glukuronowy, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, odwrotna trijodotyronina, przenikanie przez łożysko, przewód pokarmowy, stężenie lewotyroksyny, trijodotyronina, trójjodotyronina
