synteza albuminy

Synteza albuminy to proces biologiczny zachodzący głównie w wątrobie, gdzie hepatocyty produkują tę kluczową białkową składową osocza krwi. Albumina stanowi około 60% wszystkich białek osocza i pełni istotne funkcje fizjologiczne, w tym utrzymanie ciśnienia onkotycznego, transport substancji endogennych i egzogennych oraz działanie antyoksydacyjne.

Proces biosyntezy albuminy rozpoczyna się od transkrypcji genu ALB zlokalizowanego na chromosomie 4q13.3, po czym powstały mRNA ulega translacji w siateczce śródplazmatycznej szorstkiej hepatocytów. Dziennie wątroba produkuje około 10-15 g albuminy, co stanowi 10-15% całkowitej syntezy białek w tym narządzie. Nowozsyntetyzowana cząsteczka przechodzi przez aparat Golgiego i jest wydzielana do przestrzeni Dissego, skąd przedostaje się do krążenia.

Synteza albuminy podlega ścisłej regulacji przez czynniki hormonalne (insulina, kortyzol), stan odżywienia (szczególnie podaż białka), obciążenie osmotyczne oraz stany zapalne (cytokiny prozapalne jak IL-6 i TNF-α hamują jej produkcję). Zaburzenia syntezy albuminy występują w chorobach wątroby (marskość, zapalenie), zespole nerczycowym, niedożywieniu białkowo-energetycznym oraz przewlekłych stanach zapalnych.

Ocena stężenia albuminy w surowicy (norma 3,5-5,0 g/dl) stanowi ważny parametr diagnostyczny odzwierciedlający funkcję syntetyczną wątroby, stan odżywienia oraz obecność przewlekłych procesów patologicznych. Ze względu na długi okres półtrwania albuminy (około 20 dni), jej stężenie jest uznawane za marker przewlekłych, a nie ostrych zmian stanu klinicznego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl