białko całkowite

Białko całkowite to parametr laboratoryjny oznaczający stężenie wszystkich frakcji białek w surowicy krwi. Prawidłowe wartości mieszczą się w zakresie 6,0-8,0 g/dl. Oznaczenie to ma istotne znaczenie diagnostyczne, ponieważ zmiany stężenia białka całkowitego mogą wskazywać na różne stany patologiczne.

Zmniejszenie stężenia białka całkowitego (hipoproteinemia) może występować w przebiegu niedożywienia, chorób wątroby, zespołu nerczycowego, przewlekłych chorób przewodu pokarmowego, rozległych oparzeń czy krwotoków. Podwyższone wartości (hiperproteinemia) obserwuje się natomiast w odwodnieniu, szpiczaku mnogim, przewlekłych stanach zapalnych czy niektórych chorobach autoimmunologicznych.

Interpretacja stężenia białka całkowitego powinna uwzględniać jednoczesne oznaczenie albumin i globulin oraz ich wzajemny stosunek (wskaźnik A/G). Kompletna diagnostyka wymaga często elektroforezy białek surowicy, która pozwala określić poszczególne frakcje białkowe i zidentyfikować białka monoklonalne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl