rozszerzanie źrenicy
Rozszerzanie źrenicy, inaczej mydriaza, to zwiększenie średnicy źrenicy oka w wyniku skurczu mięśnia rozwieracza źrenicy lub rozluźnienia mięśnia zwieracza źrenicy. Ten fizjologiczny proces może występować naturalnie jako odpowiedź na zmniejszone natężenie światła, silne emocje czy wysiłek fizyczny, ale także w odpowiedzi na działanie substancji farmakologicznych.
W praktyce klinicznej rozszerzanie źrenic jest stosowane podczas badań okulistycznych w celu umożliwienia dokładniejszej oceny dna oka, soczewki i ciała szklistego. Najczęściej wykorzystywane w tym celu są leki z grupy parasympatykolitykow (np. tropikamid, cyklopentolat) oraz sympatykomimetyków (np. fenylefryna). Mydriaza może utrzymywać się od kilkudziesięciu minut do kilku godzin, w zależności od zastosowanego preparatu.
Patologiczne rozszerzenie źrenic może być objawem wielu stanów chorobowych, w tym urazów głowy, zatruć (np. atropiną, kokainą), chorób neurologicznych czy stanu przedśpiączkowego. W neurologii ocena reakcji źrenic na światło, w tym ich zdolności do rozszerzania się, stanowi istotny element badania neurologicznego, szczególnie w ocenie funkcji pnia mózgu i w diagnostyce różnicowej przyczyn śpiączki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tropikamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tropikamid, jako lek przeciwcholinergiczny stosowany w okulistyce, jest wykorzystywany głównie do indukcji mydriazy i cykloplegii. Przed jego zastosowaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki w kierunku jaskry wąskiego kąta, w tym ocena głębokości komory przedniej i gonioskopia, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z ryzykiem podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat Mydrane, zawierający tropikamid (0,2 ml dawki), fenylefrynę i lidokainę, nie powinien być stosowany u pacjentów z płytką komorą przednią, jaskrą z ostrym zamknięciem kąta, ani podczas operacji zaćmy połączonej z witrektomią ze względu na ryzyko powikłań takich jak zespół wiotkiej tęczówki czy wypadnięcie tęczówki. Wskazane jest unikanie dodatkowych dawek Mydrane ze względu na ryzyko zwiększonej utraty komórek śródbłonka rogówki, mimo braku wykazanego działania toksycznego przy zalecanej dawce.
alkaloidy belladonny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cykloplegia, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwcholinergiczne, film łzowy, gonioskopia, jaskra wąskiego kąta, jaskra z zamknięciem kąta, komora przednia, komórki śródbłonka, lek przeciwcholinergiczny, mioza, mydriaza, nieprawidłowość źrenicy, operacja zaćmy, ostry atak jaskry, płytka komora przednia, porażenie akomodacji, przeszczep rogówki, reakcja psychotyczna, rozszerzanie źrenicy, rozszerzenie źrenicy, śródbłonek rogówki, uszkodzenie rogówki, witrektomia, wypadnięcie tęczówki, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oczu, zespół suchego oka, zespół wiotkiej tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Objawy
Zespół Hornera to rzadkie zaburzenie neurologiczne wynikające z przerwania szlaku współczulnego unerwiającego głowę, oko i szyję, manifestujące się klasyczną triadą objawów ipsilateralnych: miozą (zwężenie źrenicy), łagodną ptozą (opadanie powieki o 1-2 mm) oraz anhydrozą (zmniejszone lub nieobecne pocenie się twarzy). Charakterystyczna jest anizokoria, bardziej widoczna w ciemności, z opóźnionym rozszerzaniem źrenicy po stronie uszkodzenia (dilation lag). Dodatkowo mogą wystąpić objawy takie jak enoftalmus, przekrwienie spojówek, a w zależności od lokalizacji uszkodzenia – zawroty głowy, ból szyi, podwójne widzenie czy objawy pleksopatii splotu ramiennego. U dzieci poniżej 2. roku życia możliwa jest heterochromia tęczówek, będąca wynikiem zaburzeń pigmentacji melanocytów. Nagły początek zespołu Hornera z towarzyszącym bólem wymaga pilnej diagnostyki w kierunku rozwarstwienia tętnicy szyjnej wewnętrznej, ze względu na ryzyko udaru mózgu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadwzroczność nie jest odpowiednim tłumaczeniem dla „nearsightedness”. poprawne tłumaczenie to krótkowzroczność – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Krótkowzroczność (myopia) to refrakcyjna wada wzroku, w której obraz odległych obiektów jest rozmyty z powodu ogniskowania światła przed siatkówką, najczęściej spowodowana wydłużeniem gałki ocznej lub nadmiernym zakrzywieniem rogówki. Występuje u około 30% populacji USA, rozwijając się zwykle w dzieciństwie i stabilizując około 20. roku życia. Wada dzieli się na niepatologiczną (0 do -6 D), wysoką (> -6 D) oraz patologiczną, która niesie ryzyko poważnych powikłań, takich jak odwarstwienie siatkówki, jaskra (2-3-krotnie wyższe ryzyko), zaćma czy makulopatia krótkowzroczna. Diagnostyka obejmuje badanie ostrości wzroku (tablice Snellena i Jaegera), refraktometrię, retinoskopię, ocenę przedniego odcinka oka lampą szczelinową oraz badanie dna oka. Objawy to m.in. niewyraźne widzenie na odległość, mrużenie oczu, bóle głowy i zmęczenie wzroku, szczególnie u dzieci obserwowane jako siadanie blisko telewizora czy trzymanie książek blisko twarzy.
atropina, badanie dna oka, ból głowy, chirurgia refrakcyjna, gałka oczna, jaskra, keratektomia fotorefrakcyjna, krótkowzroczność, lampa szczelinowa, LASIK, makulopatia, makulopatia krótkowzroczna, mrużenie oczu, niewyraźne widzenie, odwarstwienie siatkówki, ogniskowanie światła, okulary korekcyjne, okulista, optometrysta, ortokeratologia, ostrość widzenia, progresja krótkowzroczności, retinoskop, rogówka, rozszerzanie źrenicy, siatkówka, soczewki wieloogniskowe, tablica Snellena, wada wzroku, zaburzenie refrakcji, zaćma, zmęczenie oczu