siarczan żelaza II
Siarczan żelaza II (FeSO4), znany również jako siarczan żelazawy, to nieorganiczny związek chemiczny szeroko stosowany w medycynie. Jest to jedna z najczęściej przepisywanych form suplementacji żelaza, wykorzystywana w leczeniu i profilaktyce niedokrwistości z niedoboru żelaza.
Dostępny jest w różnych postaciach farmaceutycznych, najczęściej jako tabletki lub kapsułki zawierające uwodnioną formę siarczanu żelaza II (FeSO4·7H2O). W preparatach leczniczych zwykle występuje w połączeniu z witaminą C, która poprawia wchłanianie żelaza, lub innymi substancjami wspomagającymi przyswajanie tego pierwiastka.
Siarczan żelaza II charakteryzuje się stosunkowo dobrą biodostępnością, choć jego wchłanianie może być ograniczone przez różne czynniki dietetyczne, takie jak fityniany, polifenole czy wapń. Najczęstsze działania niepożądane związane z suplementacją siarczanem żelaza II obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia, biegunkę oraz ciemne zabarwienie stolca.
W praktyce klinicznej zaleca się przyjmowanie preparatów siarczanu żelaza II na czczo lub między posiłkami, aby maksymalizować wchłanianie. Jednak w przypadku nietolerancji żołądkowo-jelitowej, można je przyjmować z posiłkiem, choć może to zmniejszać biodostępność żelaza nawet o 40-50%.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sorbifer Durules 100 mg Fe(II) + 60 mg
Sorbifer Durules to preparat zawierający 100 mg żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza oraz 60 mg kwasu askorbinowego, charakteryzujący się przedłużonym uwalnianiem substancji czynnej przez około 6 godzin. Żelazo jest wchłaniane głównie w dwunastnicy i początkowym odcinku jelita czczego, przy czym forma Fe(II) jest kluczowa dla efektywności absorpcji. Kwas askorbinowy wspomaga redukcję Fe(III) do Fe(II), co zwiększa biodostępność pierwiastka. Po wniknięciu do enterocytów żelazo jest utleniane do Fe(III) i wiązane przez apoferytynę, z której część trafia do krążenia, a część jest magazynowana jako ferrytyna. Około 1/3 żelaza w krążeniu wiąże się z transferyną, która transportuje je do tkanek docelowych, gdzie zachodzi cykliczny proces odłączania i przyłączania żelaza niezbędny do erytropoezy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tardyferon-Fol, zawierającego 80 mg jonów żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza(II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne i toksykologiczne przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w dawkach odpowiadających terapii u ludzi, nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani niekorzystnych działań. Ocena genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazała ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u ciężarnych zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w okresie ciąży.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, kwas foliowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ryzyko nowotworowe, siarczan żelaza II, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza