sekrecja śluzu

Sekrecja śluzu to fizjologiczny proces wydzielania substancji śluzowej przez wyspecjalizowane komórki nabłonkowe zwane komórkami kubkowymi oraz gruczoły śluzowe. Śluz stanowi lepką, elastyczną warstwę ochronną składającą się głównie z wody, elektrolitów, glikoprotein (zwłaszcza mucyn), enzymów i immunoglobulin.

W układzie oddechowym sekrecja śluzu pełni kluczową funkcję w mechanizmie oczyszczania dróg oddechowych, tworząc barierę ochronną przed patogenami, alergenami i zanieczyszczeniami. W przewodzie pokarmowym śluz chroni błonę śluzową przed uszkodzeniami mechanicznymi, chemicznymi oraz działaniem enzymów trawiennych, a także ułatwia przesuwanie treści pokarmowej.

Zaburzenia sekrecji śluzu mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Nadmierne wydzielanie śluzu obserwuje się w przewlekłych chorobach zapalnych dróg oddechowych (astma, POChP, mukowiscydoza), a także w zespole jelita drażliwego czy chorobie refluksowej przełyku. Z kolei niedobór wydzielania śluzu może powodować suchość błon śluzowych i zwiększać podatność na infekcje.

Diagnostyka zaburzeń sekrecji śluzu obejmuje badania obrazowe, endoskopowe oraz laboratoryjne oceniające skład i właściwości wydzielanego śluzu. Leczenie może obejmować terapię mukolityczną, przeciwzapalną, nawilżanie błon śluzowych lub leczenie chorób podstawowych powodujących nieprawidłowości w wydzielaniu śluzu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl