placenta accreta spectrum
Placenta accreta spectrum (PAS) to nieprawidłowe przytwierdzenie łożyska do ściany macicy, charakteryzujące się inwazją trofoblastu poza warstwę Nitabuch. Spektrum to obejmuje: placenta accreta (przytwierdzenie do mięśniówki macicy), placenta increta (inwazja do mięśniówki) oraz najcięższą postać – placenta percreta (penetracja przez całą grubość ściany macicy z możliwym zajęciem narządów sąsiednich).
Głównym czynnikiem ryzyka PAS jest przebyte cięcie cesarskie lub inne zabiegi naruszające ciągłość ściany macicy. Ryzyko wzrasta wraz z liczbą przebytych cięć cesarskich, a także w przypadkach łożyska przodującego. Diagnostyka obejmuje badanie USG z oceną dopplerowską oraz rezonans magnetyczny w przypadkach wątpliwych.
PAS stanowi poważne zagrożenie dla życia matki ze względu na ryzyko masywnego krwotoku podczas porodu i w okresie poporodowym. Leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia z udziałem doświadczonych położników, anestezjologów, radiologów interwencyjnych i chirurgów naczyniowych. Standardem postępowania jest planowe cięcie cesarskie z możliwą histerektomią okołoporodową, chociaż w wybranych przypadkach można rozważyć postępowanie zachowawcze.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Leczenie
Placenta accreta to poważne powikłanie ciąży charakteryzujące się nieprawidłowym, głębokim przyrośnięciem łożyska do ściany macicy, należące do spektrum PAS (placenta accreta spectrum), obejmującego także placenta increta i placenta percreta. Schorzenie to wiąże się z wysokim ryzykiem masywnego krwotoku poporodowego, prowadzącego do koagulopatii, niewydolności oddechowej i nerek. Standardowym leczeniem jest planowe cięcie cesarskie między 34. a 37. tygodniem ciąży z pozostawieniem łożyska in situ i następową histerektomią, co minimalizuje ryzyko krwotoku. W wybranych przypadkach, zwłaszcza przy chęci zachowania płodności, stosuje się leczenie zachowawcze polegające na obserwacji resorpcji łożyska przez 2-5 miesięcy, jednak wiąże się to z ryzykiem powikłań takich jak opóźnione krwawienie, zakażenia i konieczność późniejszej histerektomii. Kluczowe jest prowadzenie porodu w ośrodku referencyjnym z multidyscyplinarnym zespołem specjalistów, w tym położnikami, chirurgami, anestezjologami i radiologami interwencyjnymi, z dostępem do banku krwi i intensywnej terapii.
antybiotykoterapia profilaktyczna, chitosan, embolizacja tętnic macicznych, hiperfibrynoliza, histerektomia, koagulopatia, krwotok poporodowy, kwas traneksamowy, łożysko wrośnięte, medycyna matczyno-płodowa, metotreksat, mifepryston, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ośrodek referencyjny, placenta accreta spectrum, podwiązanie tętnic macicznych, posocznica, przyklejenie łożyska, resekcja histeroskopowa, zapalenie błony śluzowej macicy, zespół multidyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Placenta accreta spectrum (PAS) obejmuje patologiczne przytwierdzenie łożyska do ściany macicy, w tym placenta accreta, increta i percreta, z częstością około 1 na 500 porodów. Schorzenie to wiąże się z wysokim ryzykiem masywnych krwotoków okołoporodowych, medianą utraty krwi wynoszącą około 3000 ml oraz koniecznością transfuzji u ponad 90% pacjentek. Wczesne rozpoznanie PAS, oparte na ocenie czynników ryzyka (np. wywiad zrostów wewnątrzmacicznych, tylne położenie łożyska, łożysko przodujące) oraz ultrasonograficznym systemie punktowym o dokładności 83,9-92%, umożliwia planowanie porodu w ośrodkach o wysokim stopniu referencyjności, co znacząco poprawia rokowanie i zmniejsza śmiertelność matek. Diagnostyka przedporodowa pozwala na optymalizację przygotowania zespołu i pacjentki, w tym adekwatne przygotowanie do transfuzji krwi oraz planową histerektomię podczas cięcia cesarskiego, która pozostaje standardem leczenia w ciężkich przypadkach PAS.
biomarker, diagnostyka przedporodowa, embolizacja tętnic macicznych, histerektomia okołoporodowa, koncentrat krwinek czerwonych, krwotok poporodowy, leczenie zachowawcze, łożysko przodujące, masywna utrata krwi, ośrodek referencyjny, placenta accreta, placenta accreta spectrum, placenta increta, placenta percreta, przyklejenie łożyska, transfuzja krwi, zachorowalność i śmiertelność, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, zrosty wewnątrzmaciczne - Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Diagnostyka i diagnoza
Placenta accreta to poważne powikłanie ciąży, charakteryzujące się nieprawidłowym przyczepieniem łożyska do mięśniówki macicy, co uniemożliwia jego samoistne oddzielenie po porodzie. Spektrum PAS obejmuje trzy stopnie inwazji: accreta (przyleganie do mięśniówki), increta (wrastanie w mięśniówkę) oraz percreta (przerastanie przez błonę surowiczą, czasem do narządów sąsiednich). Diagnostyka prenatalna opiera się głównie na ultrasonografii, która cechuje się czułością około 87% i swoistością około 86%, z typowymi cechami takimi jak utrata hipoechogennej strefy między łożyskiem a mięśniówką, liczne lakuny, ścieńczenie mięśniówki poniżej 1 mm oraz nieprawidłowe unaczynienie widoczne w Dopplerze. Systemy punktowe, np. z siedmioma wskaźnikami PAS, pozwalają na klasyfikację ryzyka: wynik <5 punktów wyklucza PAS, 5-10 punktów wskazuje na accreta/increta, a >10 na percretę. MRI stanowi uzupełnienie diagnostyki w trudnych przypadkach, zwłaszcza przy tylnej lokalizacji łożyska lub podejrzeniu głębokiej inwazji, z czułością 94,4% i swoistością 84%, jednak nie poprawia istotnie wyników w porównaniu do doświadczonego badania USG.
badania obrazowe, badanie dopplerowskie, badanie histopatologiczne, badanie przezpochwowe, cięcie cesarskie, histerektomia, krwotok, łożysko przodujące, miomektomia, ośrodek referencyjny, placenta accreta, placenta accreta spectrum, placenta increta, placenta percreta, rezonans magnetyczny, trofoblast, ultrasonografia, ultrasonografia 3D, wielorództwo, wyłyżeczkowanie jamy macicy, zapłodnienie in vitro, zespół wielodyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska – Etiologia i przyczyny
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska (placenta praevia) to patologiczne umiejscowienie łożyska całkowicie lub częściowo zakrywającego ujście szyjki macicy, występujące w około 0,5% ciąż. Etiologia tego stanu jest wieloczynnikowa i obejmuje m.in. uszkodzenia endometrium i bliznowacenie po wcześniejszych zabiegach (cesarskie cięcie, łyżeczkowanie, miomektomia), nieprawidłową implantację trofoblastu w obszarze blizny, nieprawidłowy kształt macicy oraz zwiększone zapotrzebowanie na powierzchnię łożyska w ciążach wielopłodowych lub u palących. Ryzyko placenta praevia rośnie wraz z liczbą poprzednich cięć cesarskich (np. 1 na 160 po 1 cięciu, 1 na 10 po 4 cięciach) oraz wiekiem matki powyżej 35 lat (3-krotnie wyższe ryzyko). Inne czynniki ryzyka to wielorództwo (5% ryzyka przy ≥6 porodach), ciąże z zapłodnienia in vitro, palenie tytoniu, używanie narkotyków, rasa (wyższe u Azjatek i Afroamerykanek) oraz życie na dużej wysokości.
blizna macicy, błona śluzowa macicy, cesarskie cięcie, ciąża wielopłodowa, decydualizacja, infiltracja trofoblastu, kosmki łożyskowe, krwotok, łyżeczkowanie jamy macicy, mechanizm patofizjologiczny, mięśniak, mięśniówka macicy, miomektomia, placenta accreta, placenta accreta spectrum, placenta increta, placenta percreta, placenta praevia, przedwczesne zagnieżdżenie łożyska, technika wspomaganego rozrodu, trzeci trymestr ciąży, ujście szyjki macicy, waskularyzacja endometrium, wielorództwo, zapłodnienie in vitro - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska – Diagnostyka i diagnoza
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska (placenta previa) to patologiczne umiejscowienie łożyska w dolnej części macicy, częściowo lub całkowicie pokrywające ujście wewnętrzne szyjki macicy, co niesie ryzyko masywnych krwotoków i powikłań okołoporodowych. Diagnostyka opiera się głównie na ultrasonografii, gdzie ultrasonografia przezpochwowa (TVUS) stanowi złoty standard, zapewniając precyzyjną ocenę lokalizacji łożyska i stopnia pokrycia ujścia szyjki. Badanie przezbrzuszne może przeszacowywać diagnozę w 25% przypadków. Rezonans magnetyczny (MRI) jest wskazany w podejrzeniu łożyska przyrośniętego (placenta accreta spectrum) dla oceny inwazji łożyska. Diagnostyka powinna uwzględniać czynniki ryzyka, takie jak wcześniejsze cięcia cesarskie, zabiegi na macicy, wielorództwo, wiek matki, palenie tytoniu oraz ciąże mnogie. Kluczowe jest unikanie badania wewnętrznego przed potwierdzeniem lokalizacji łożyska ultrasonograficznie, zwłaszcza po 20 tygodniu ciąży, aby zapobiec masywnemu krwotokowi.
amniocenteza, badanie laboratoryjne, badanie ultrasonograficzne, cięcie cesarskie, czas protrombinowy, głębokie uczenie, krwawienie z pochwy, łożysko, łożysko przyrośnięte, masywny krwotok, migracja łożyska, morfologia krwi, niedotlenienie, placenta accreta spectrum, produkty rozpadu fibryny, przedwczesne oddzielenie łożyska, przedwczesne zagnieżdżenie łożyska, rezonans magnetyczny, ultrasonografia dopplerowska, ultrasonografia przezbrzuszna, ultrasonografia przezpochwowa, ultrasonografia trójwymiarowa