łożysko nisko usadowione
Łożysko nisko usadowione to stan, w którym łożysko implantuje się w dolnej części macicy, blisko ujścia wewnętrznego szyjki macicy, ale nie zachodzi na nie. Stanowi formę przejściową między prawidłowym położeniem łożyska a łożyskiem przodującym, które pokrywa ujście szyjki macicy.
Diagnozę stawia się na podstawie badania USG, zazwyczaj w drugim trymestrze ciąży. Około 90% przypadków łożyska nisko usadowionego przed 20. tygodniem ciąży ulega samoistnej migracji ku górze wraz ze wzrostem macicy. W przypadku utrzymywania się niskiego położenia łożyska, konieczne jest regularne monitorowanie ciąży.
Głównym objawem klinicznym może być bezbolesne krwawienie z dróg rodnych w drugiej połowie ciąży. Stan ten zwiększa ryzyko krwotoków przedporodowych, przedwczesnego oddzielenia łożyska oraz konieczności wykonania cięcia cesarskiego. Czynnikami ryzyka są wcześniejsze cięcia cesarskie, łyżeczkowanie macicy, wielorództwo oraz starszy wiek matki.
Postępowanie medyczne obejmuje ograniczenie aktywności fizycznej pacjentki, powstrzymanie się od współżycia płciowego oraz regularne kontrole położnicze. W przypadku krwawień może być konieczna hospitalizacja. Poród najczęściej planuje się przez cięcie cesarskie, szczególnie gdy łożysko znajduje się bliżej niż 2 cm od ujścia wewnętrznego szyjki macicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Etiologia i przyczyny
Placenta accreta spectrum (PAS) to poważne powikłanie położnicze charakteryzujące się nieprawidłowym przyleganiem łożyska do ściany macicy, co uniemożliwia jego prawidłowe oddzielenie po porodzie. Etiopatogeneza obejmuje defekt w połączeniu endometrium z miometrium, nieprawidłową decydualizację, nadmierną inwazję trofoblastu oraz uszkodzenia powierzchni macicy, najczęściej po cięciu cesarskim lub innych zabiegach chirurgicznych. Ryzyko przyklejenia łożyska wzrasta wraz z liczbą cięć cesarskich: po jednym cięciu wynosi około 0,3%, a po pięciu lub więcej aż 6,7%. Łożysko przodujące zwiększa ryzyko do 3% u kobiet bez cięcia cesarskiego, a w połączeniu z cięciem cesarskim ryzyko wzrasta do 25-40%. Inne czynniki ryzyka to m.in. wiek matki >35 lat, wielorództwo, zespół Ashermana, ciąża mnoga, IVF, otyłość (BMI >30) oraz wcześniejsze zabiegi chirurgiczne macicy. PAS dzieli się na trzy stopnie zaawansowania: placenta accreta (75% przypadków), increta i percreta, z różnym stopniem penetracji mięśniówki macicy i okolicznych narządów.
ablacja endometrium, alfa-fetoproteina, ciąża mnoga, cięcie cesarskie, decidua basalis, decydualizacja, embolizacja tętnic macicznych, histerektomia okołoporodowa, infiltracja trofoblastu, kosmki łożyskowe, krwotok poporodowy, łożysko nisko usadowione, łożysko przodujące, łyżeczkowanie jamy macicy, myomektomia, placenta accreta, placenta increta, placenta percreta, placenta previa, przyklejenie łożyska, spektrum przyklejenia łożyska, zespół Ashermana, zrosty wewnątrzmaciczne