podwiązanie tętnic macicznych
Podwiązanie tętnic macicznych to zabieg chirurgiczny polegający na zamknięciu naczyń krwionośnych dostarczających krew do macicy. Procedura ta jest stosowana w różnych sytuacjach klinicznych, najczęściej w celu kontroli krwawienia poporodowego, przy mięśniakach macicy lub jako element innych zabiegów ginekologicznych.
Technicznie zabieg polega na identyfikacji tętnic macicznych w obrębie więzadła szerokiego macicy i ich podwiązaniu za pomocą niewchłanialnych szwów chirurgicznych. Można wykonać go zarówno podczas laparotomii, jak i metodą laparoskopową, zależnie od wskazań i stanu pacjentki.
Podwiązanie tętnic macicznych jest często stosowane jako procedura oszczędzająca w przypadku ciężkiego krwotoku poporodowego, gdy inne metody zachowawcze zawodzą. Zabieg ten pozwala na zachowanie macicy, stanowiąc alternatywę dla histerektomii. Skuteczność tej metody w hamowaniu krwawienia szacuje się na 80-96%, a dzięki rozwojowi technik małoinwazyjnych staje się ona coraz bardziej dostępna.
Do powikłań zabiegu podwiązania tętnic macicznych należą: przypadkowe uszkodzenie sąsiadujących struktur (moczowodów, pęcherza moczowego), zakrzepica, zakażenie oraz potencjalne zaburzenia płodności. Jednak w porównaniu z histerektomią, procedura ta wiąże się z mniejszą liczbą powikłań i krótszym czasem rekonwalescencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Leczenie
Placenta accreta to poważne powikłanie ciąży charakteryzujące się nieprawidłowym, głębokim przyrośnięciem łożyska do ściany macicy, należące do spektrum PAS (placenta accreta spectrum), obejmującego także placenta increta i placenta percreta. Schorzenie to wiąże się z wysokim ryzykiem masywnego krwotoku poporodowego, prowadzącego do koagulopatii, niewydolności oddechowej i nerek. Standardowym leczeniem jest planowe cięcie cesarskie między 34. a 37. tygodniem ciąży z pozostawieniem łożyska in situ i następową histerektomią, co minimalizuje ryzyko krwotoku. W wybranych przypadkach, zwłaszcza przy chęci zachowania płodności, stosuje się leczenie zachowawcze polegające na obserwacji resorpcji łożyska przez 2-5 miesięcy, jednak wiąże się to z ryzykiem powikłań takich jak opóźnione krwawienie, zakażenia i konieczność późniejszej histerektomii. Kluczowe jest prowadzenie porodu w ośrodku referencyjnym z multidyscyplinarnym zespołem specjalistów, w tym położnikami, chirurgami, anestezjologami i radiologami interwencyjnymi, z dostępem do banku krwi i intensywnej terapii.
antybiotykoterapia profilaktyczna, chitosan, embolizacja tętnic macicznych, hiperfibrynoliza, histerektomia, koagulopatia, krwotok poporodowy, kwas traneksamowy, łożysko wrośnięte, medycyna matczyno-płodowa, metotreksat, mifepryston, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ośrodek referencyjny, placenta accreta spectrum, podwiązanie tętnic macicznych, posocznica, przyklejenie łożyska, resekcja histeroskopowa, zapalenie błony śluzowej macicy, zespół multidyscyplinarny