wirus polio typ 2
Wirus polio typu 2 (PV2) to jeden z trzech serotypów wirusa poliomyelitis, należącego do rodziny Picornaviridae. Jest on czynnikiem etiologicznym choroby Heinego-Medina (poliomyelitis), która może prowadzić do porażenia mięśni i trwałego kalectwa. Przed wprowadzeniem globalnych programów szczepień, PV2 był odpowiedzialny za znaczną część przypadków zachorowań na polio na świecie.
W przeciwieństwie do pozostałych serotypów, dziki wirus polio typu 2 został oficjalnie uznany za wyeliminowany globalnie w 2015 roku – był to pierwszy serotyp polio, który udało się całkowicie wyeliminować z populacji. Po tej deklaracji, w 2016 roku dokonano synchronicznego globalnego przejścia z trójwalentnej szczepionki doustnej (zawierającej wszystkie trzy typy) na dwuwalentną (zawierającą tylko typy 1 i 3).
Mimo eliminacji dzikiego wirusa polio typu 2, nadal istnieje ryzyko związane z pochodnymi szczepionkowymi wirusami polio typu 2 (cVDPV2), które powstają w wyniku mutacji osłabionego szczepu szczepionkowego w populacjach o niskim poziomie wyszczepienia. W ostatnich latach odnotowano ogniska zakażeń cVDPV2 w kilku krajach Afryki i Azji, co stanowi poważne wyzwanie dla globalnej inicjatywy eradykacji polio.
W odpowiedzi na te zagrożenia, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zatwierdziła w 2020 roku nową szczepionkę przeciw polio typu 2 (nOPV2), która ma zmniejszone ryzyko rewersji do neurowitulentnej postaci. Szczepionka ta jest obecnie stosowana w odpowiedzi na ogniska cVDPV2 w ramach strategii ostatecznej eliminacji wszystkich form wirusa polio.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Właściwości farmakodynamiczne
Wirus poliomyelitis (polio) występuje w szczepionkach skojarzonych ADACEL POLIO i TETRAXIM w formie inaktywowanej (IPV), zawierających trzy serotypy: typ 1 (Mahoney), typ 2 (MEF-1) oraz typ 3 (Saukett). W jednej dawce (0,5 ml) obu preparatów znajdują się odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D dla poszczególnych typów wirusa. Szczepionki te indukują produkcję neutralizujących przeciwciał, które zapobiegają infekcji neuronów i rozwojowi paraliżu. Badania kliniczne potwierdzają wysoką immunogenność i bezpieczeństwo, wykazując 100% seroprotekcję (miano ≥1:8 lub ≥5 w teście seroneutralizacji) u dzieci, młodzieży i dorosłych po podaniu dawek przypominających lub pierwotnych. Ochrona utrzymuje się nawet do 10 lat po szczepieniu, a powtórne szczepienie wywołuje odpowiedź immunologiczną u ≥98,5% osób. Szczepionka ADACEL POLIO może zastąpić szczepionki dT lub dT-IPV w schematach przypominających.
antygen D, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, inaktywowany wirus polio, indukcja przeciwciał, jednostka antygenu D, komórki Vero, poliomyelitis, przeciwciała neutralizujące, seroprotekcja, serotypy wirusa polio, szczepienie pierwotne, szczepionka atenuowana, szczepionka IPV, szczepionka OPV, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, VAPP, wirus polio typ 1, wirus polio typ 2, wirus polio typ 3 - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Właściwości farmakokinetyczne
W szczepionkach przeciw wirusowi polio, takich jak Adacel Polio i Tetraxim, nie przeprowadza się standardowej oceny farmakokinetycznej, gdyż skuteczność mierzona jest odpowiedzią immunologiczną, a nie parametrami farmakokinetycznymi. Inaktywowany wirus polio występuje w trzech serotypach: typ 1 (Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (MEF1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (Saukett) – 26 jednostek antygenu D. W szczepionce Tetraxim wirus jest namnażany w komórkach Vero, co wpływa na profil bezpieczeństwa i immunogenności. Ilości antygenów w Tetraxim odpowiadają wartościom 40-8-32 jednostek antygenu D, mierzone inną metodą immunochemiczną. Antygeny w Adacel Polio adsorbowane są na fosforanie glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al³⁺), natomiast w Tetraxim na uwodnionym wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺).
adsorpcja, albumina surowicy bydlęcej, antygen D, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, inaktywowany wirus polio, komórki Vero, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, przeciwciała, streptomycyna, wirus polio, wirus polio typ 1, wirus polio typ 2, wirus polio typ 3, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań