Właściwości farmakokinetyczne
Wirus polio
W szczepionkach przeciw wirusowi polio, takich jak Adacel Polio i Tetraxim, nie przeprowadza się standardowej oceny farmakokinetycznej, gdyż skuteczność mierzona jest odpowiedzią immunologiczną, a nie parametrami farmakokinetycznymi. Inaktywowany wirus polio występuje w trzech serotypach: typ 1 (Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (MEF1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (Saukett) – 26 jednostek antygenu D. W szczepionce Tetraxim wirus jest namnażany w komórkach Vero, co wpływa na profil bezpieczeństwa i immunogenności. Ilości antygenów w Tetraxim odpowiadają wartościom 40-8-32 jednostek antygenu D, mierzone inną metodą immunochemiczną. Antygeny w Adacel Polio adsorbowane są na fosforanie glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al³⁺), natomiast w Tetraxim na uwodnionym wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺).
Właściwości farmakokinetyczne wirusa polio
W przypadku szczepionek przeciw wirusowi polio, który jest składnikiem preparatów takich jak Adacel Polio czy Tetraxim, zgodnie z wytycznymi regulacyjnymi, nie jest wymagana standardowa ocena właściwości farmakokinetycznych, jaka przeprowadzana jest dla konwencjonalnych leków. 1 2
Charakterystyka wirusa polio w szczepionkach
Inaktywowany wirus polio w szczepionkach występuje w trzech serotypach, które są zawarte w ściśle określonych dawkach:
- Wirus polio typ 1 (Mahoney): 29 jednostek antygenu D 3 4
- Wirus polio typ 2 (MEF1/MEF-1): 7 jednostek antygenu D 5 6
- Wirus polio typ 3 (Saukett): 26 jednostek antygenu D 7 8
Formulacja i produkcja
Wirus polio wykorzystywany w szczepionce Tetraxim jest namnażany w komórkach Vero, co ma znaczenie dla profilu bezpieczeństwa i immunogenności produktu. 9 Warto zauważyć, że ilości antygenów wirusa polio w szczepionce Tetraxim są takie same jak wcześniej wyrażane jako 40-8-32 jednostek antygenu D, odpowiednio dla wirusa typu 1, 2 i 3, co było mierzone inną odpowiednią metodą immunochemiczną. 10
Adjuwanty i adsorpcja
W szczepionkach zawierających inaktywowany wirus polio stosowana jest adsorpcja, która wpływa na farmakokinetykę i biodostępność antygenów. W przypadku szczepionki Adacel Polio antygeny są adsorbowane na fosforanie glinu w ilości 1,5 mg (0,33 mg Al³⁺). 11 Natomiast w szczepionce Tetraxim antygeny adsorbowane są na wodorotlenku glinu, uwodnionym (0,3 mg Al³⁺). 12
Potencjalne zanieczyszczenia
W procesie wytwarzania szczepionek zawierających inaktywowany wirus polio mogą pozostawać śladowe ilości substancji stosowanych podczas produkcji. W przypadku szczepionki Adacel Polio mogą to być: formaldehyd, glutaraldehyd, streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B i albumina surowicy bydlęcej. 13 Z kolei Tetraxim może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B. 14
Postać farmaceutyczna i właściwości fizyczne
Inaktywowany wirus polio podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Szczepionka Adacel Polio ma postać jednolitej, mętnej, białej zawiesiny. 15 Podobnie Tetraxim występuje jako biaława, mętna zawiesina. 16
Znaczenie kliniczne
Brak konieczności oceny właściwości farmakokinetycznych wirusa polio w szczepionkach wynika z faktu, że skuteczność tych preparatów jest mierzona poprzez odpowiedź immunologiczną organizmu (wytwarzanie przeciwciał) oraz zdolność do zapewnienia ochrony przed zachorowaniem, a nie poprzez standardowe parametry farmakokinetyczne jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie. 17 18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania