halotenowy środek znieczulający
Halotenowy środek znieczulający to wziewny anestetyk z grupy halogenowanych eterów, który od lat 50. XX wieku był szeroko stosowany w anestezjologii. Haloten (nazwa chemiczna: 2-bromo-2-chloro-1,1,1-trifluoroetan) wywołuje szybką i stosunkowo łagodną indukcję znieczulenia ogólnego, działając poprzez zwiększenie przepuszczalności błon komórkowych dla jonów chlorkowych, co prowadzi do hamowania przekaźnictwa nerwowego.
Charakteryzuje się niskim współczynnikiem podziału krew-gaz (około 2,3), co przekłada się na dość szybkie wprowadzenie do znieczulenia i wybudzenie. Wykazuje silne działanie rozszerzające naczynia obwodowe i depresyjne na mięsień sercowy, przez co może powodować znaczne spadki ciśnienia tętniczego. Haloten hamuje również pracę ośrodka oddechowego, zmniejszając wentylację minutową podczas znieczulenia.
Istotnym ograniczeniem stosowania halotenu jest jego potencjalna hepatotoksyczność. Metabolizm halotenu, zachodzący głównie w wątrobie (około 20% dawki), może prowadzić do wystąpienia zapalenia wątroby (hepatitis halotanowe), szczególnie przy powtarzanej ekspozycji. Z tego powodu oraz ze względu na wprowadzenie nowszych, bezpieczniejszych wziewnych środków znieczulających (sewofluran, desfluran), zastosowanie halotenu w krajach rozwiniętych zostało znacznie ograniczone, choć pozostaje on w użyciu w krajach rozwijających się ze względu na niski koszt.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dentocaine (40 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy Dentocaine zawiera artykainę chlorowodorek (40 mg/ml) oraz adrenalinę (5 µg/ml) i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Artykaina, jako miejscowy środek znieczulający, wykazuje addycyjne działanie toksyczne z innymi miejscowymi anestetykami, co wymaga kontroli łącznej dawki, aby nie przekroczyć dawek maksymalnych. Jednoczesne stosowanie środków uspokajających (benzodiazepiny, opioidy) nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego, co wymaga zmniejszenia dawki Dentocaine. Adrenalina zawarta w preparacie może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak haloten (ryzyko ciężkiej arytmii komorowej), nieselektywne beta-adrenolityki (propranolol, nadolol – ryzyko wzrostu ciśnienia i bradykardii), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (ryzyko ciężkiego nadciśnienia), inhibitory MAO i COMT (ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zaburzeń rytmu serca), a także sympatykomimetyczne leki obkurczające naczynia (ryzyko toksycznego działania adrenergicznego). W przypadku tych interakcji zaleca się zmniejszenie dawki Dentocaine, ścisły nadzór medyczny oraz konsultację z anestezjologiem, zwłaszcza przy znieczuleniu ogólnym.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, arytmia komorowa, aspiracja, beta-adrenolityk nieselektywny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie adrenergiczne, działanie arytmogenne, działanie sedatywne, halotenowy środek znieczulający, inhibitor COMT, inhibitor MAO, lek adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek sympatykomimetyczny, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, pochodna sporyszu, przełom nadciśnieniowy, środek uspokajający, środek znieczulający miejscowy, toksyczność ogólnoustrojowa, wazokonstrykcja, zaburzenie rytmu serca