halotenowy środek znieczulający

Halotenowy środek znieczulający to wziewny anestetyk z grupy halogenowanych eterów, który od lat 50. XX wieku był szeroko stosowany w anestezjologii. Haloten (nazwa chemiczna: 2-bromo-2-chloro-1,1,1-trifluoroetan) wywołuje szybką i stosunkowo łagodną indukcję znieczulenia ogólnego, działając poprzez zwiększenie przepuszczalności błon komórkowych dla jonów chlorkowych, co prowadzi do hamowania przekaźnictwa nerwowego.

Charakteryzuje się niskim współczynnikiem podziału krew-gaz (około 2,3), co przekłada się na dość szybkie wprowadzenie do znieczulenia i wybudzenie. Wykazuje silne działanie rozszerzające naczynia obwodowe i depresyjne na mięsień sercowy, przez co może powodować znaczne spadki ciśnienia tętniczego. Haloten hamuje również pracę ośrodka oddechowego, zmniejszając wentylację minutową podczas znieczulenia.

Istotnym ograniczeniem stosowania halotenu jest jego potencjalna hepatotoksyczność. Metabolizm halotenu, zachodzący głównie w wątrobie (około 20% dawki), może prowadzić do wystąpienia zapalenia wątroby (hepatitis halotanowe), szczególnie przy powtarzanej ekspozycji. Z tego powodu oraz ze względu na wprowadzenie nowszych, bezpieczniejszych wziewnych środków znieczulających (sewofluran, desfluran), zastosowanie halotenu w krajach rozwiniętych zostało znacznie ograniczone, choć pozostaje on w użyciu w krajach rozwijających się ze względu na niski koszt.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl