lidokaina i tetrakaina

Lidokaina i tetrakaina to popularne leki z grupy amidowych środków znieczulających miejscowo, szeroko stosowane w praktyce klinicznej. Lidokaina, wprowadzona do użytku w 1948 roku, stanowi „złoty standard” dla leków znieczulających miejscowo, z którym porównuje się nowsze preparaty. Tetrakaina, silniejsza od lidokainy, jest szczególnie przydatna w procedurach wymagających dłuższego znieczulenia.

Mechanizm działania obu leków polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co uniemożliwia powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i średnim czasem trwania efektu (1-2 godziny), podczas gdy tetrakaina ma wolniejszy początek działania (około 15 minut), ale znacznie dłuższy czas działania (do 3-4 godzin).

W praktyce klinicznej lidokaina znajduje zastosowanie w znieczuleniu nasiękowym, blokadach nerwów, znieczuleniu powierzchniowym oraz w leczeniu arytmii jako lek antyarytmiczny klasy Ib. Tetrakaina jest najczęściej wykorzystywana w znieczuleniu podpajęczynówkowym, powierzchniowym błon śluzowych oraz w okulistyce. Mieszanki lidokainy i tetrakainy (np. w postaci kremu EMLA) stosuje się do znieczulenia powierzchniowego skóry przed zabiegami.

Profil bezpieczeństwa obu leków jest dobrze poznany, jednak należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych. Obejmują one reakcje alergiczne, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz toksyczność sercowo-naczyniową (hipotensja, zaburzenia rytmu serca) przy przedawkowaniu. Tetrakaina, ze względu na większą siłę działania, wiąże się z wyższym ryzykiem toksyczności ogólnoustrojowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl