rowek podziałowy
Rowek podziałowy (inaczej: bruzda podziałowa, ang. cleavage furrow) to struktura cytoszkieletalna pojawiająca się podczas końcowej fazy mitozy lub mejozy komórkowej. Tworzy się on w płaszczyźnie równikowej komórki, gdzie dochodzi do wgłębienia błony komórkowej, co ostatecznie prowadzi do fizycznego rozdzielenia komórki macierzystej na dwie komórki potomne.
Formowanie rowka podziałowego rozpoczyna się podczas anafazy i kontynuowane jest w telofazie. Proces ten zachodzi dzięki skurczowi pierścienia kurczliwego, zbudowanego głównie z filamentów aktynowych i miozyny II. Pierścień ten, przytwierdzony do błony komórkowej, stopniowo zaciska się, co powoduje wgłębianie się błony i tworzenie rowka. Ostatecznie prowadzi to do cytokineza – fizycznego rozdzielenia cytoplazmy.
Prawidłowe formowanie i funkcjonowanie rowka podziałowego jest kluczowe dla poprawnego przebiegu cytokineza. Zaburzenia w tym procesie mogą prowadzić do nieprawidłowości podziału komórkowego, co ma znaczenie w patogenezie różnych chorób, w tym nowotworów. W komórkach zwierzęcych rowek podziałowy jest głównym mechanizmem cytokineza, podczas gdy w komórkach roślinnych proces ten przebiega inaczej, z wykorzystaniem fragmoplastu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Spironol 100 100 mg
Spironol 100, zawierający 100 mg spironolaktonu w tabletkach powlekanych, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz monitorowania stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. W leczeniu zastoinowej niewydolności serca dawka początkowa wynosi 100 mg/dobę (zakres 25-200 mg/dobę), natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III-IV wg NYHA) zaleca się rozpoczęcie od 25 mg/dobę, pod warunkiem stężenia potasu ≤ 5 mEq/L i kreatyniny ≤ 2,5 mg/dL. W marskości wątroby dawkowanie zależy od stosunku Na+/K+ w moczu: >1,0 – 100 mg/dobę, <1,0 – 200-400 mg/dobę. W zespole nerczycowym stosuje się dawki 100-200 mg/dobę, a w nadciśnieniu tętniczym 25-100 mg/dobę, z pełnym efektem terapeutycznym po około 2 tygodniach. U dzieci dawka początkowa wynosi 1-3 mg/kg mc./dobę, podawana w dawkach podzielonych pod nadzorem pediatry.
antagonista receptora angiotensynowego, badanie RALES, biodostępność, ciężka niewydolność serca, działania niepożądane, glikokortykosteroidy, hipokaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, leczenie podtrzymujące, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk, parametry biochemiczne krwi, pierwotny hiperaldosteronizm, rowek podziałowy, spironolakton, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, wodobrzusze, wodobrzusze nowotworowe, zaburzenia wątroby i nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – ApoSerta 50 mg
ApoSerta to produkt leczniczy dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających sertralinę chlorowodorek w dawkach 50 mg (56 mg chlorowodorku sertraliny) oraz 100 mg (112 mg chlorowodorku sertraliny). Tabletki mają kształt kapsułki, są białe i obustronnie wypukłe; tabletki 50 mg mają wymiary 10,5 mm x 4,3 mm i posiadają rowek podziałowy umożliwiający podział na równe dawki, natomiast tabletki 100 mg mają wymiary 13,3 mm x 5,3 mm i nie są podzielne. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, hydroksypropyloceluloza, wapnia wodorofosforan dwuwodny oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera Opadry White OY-S-7355, w skład którego wchodzą tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza 5cp, makrogol 400 i polisorbat 80.
celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sertraliny, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, polisorbat, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, rowek podziałowy, sertralina, stabilność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pralex 15 mg
Produkt leczniczy Pralex zawiera escytalopram w postaci szczawianu jako substancję czynną, dostępną w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg escytalopramu. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami, przy czym dawki 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają głęboki rowek umożliwiający podział na dwie równe części. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, przeciwutleniacze (E 320, E 321), krzemionkę koloidalną, talk oraz magnezu stearynian, a także składniki otoczki takie jak hypromeloza, makrogol 400 i tytanu dwutlenek (E 171).
blister PVC/Aclar-Aluminium, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, pojemnik HDPE, Pralex, przeciwutleniacz, rowek podziałowy, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, szczawian, tabletka powlekana