guz wątrobowo-komórkowy
Guz wątrobowo-komórkowy (hepatocellular adenoma, HCA) to łagodny nowotwór wątroby wywodzący się z hepatocytów. Występuje najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza stosujących doustne środki antykoncepcyjne przez dłuższy czas. Inne czynniki ryzyka obejmują otyłość, zespół metaboliczny oraz stosowanie steroidów anabolicznych.
Klinicznie guz wątrobowo-komórkowy może być bezobjawowy i zostać wykryty przypadkowo podczas badań obrazowych. U części pacjentów występuje tępy ból w prawym podżebrzu, uczucie pełności lub dyskomfortu. Najpoważniejszym powikłaniem jest krwawienie do jamy otrzewnej w wyniku pęknięcia guza, które może stanowić zagrożenie życia.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz biopsji wątroby. W badaniach laboratoryjnych parametry wątrobowe są zazwyczaj prawidłowe. Istnieje kilka podtypów molekularnych HCA, które różnią się ryzykiem transformacji w raka wątrobowokomórkowego (HCC).
Leczenie zależy od wielkości guza, objawów klinicznych oraz ryzyka złośliwej transformacji. Małe, bezobjawowe guzy można obserwować, zalecając odstawienie środków antykoncepcyjnych. Guzy większe niż 5 cm lub objawowe kwalifikują się do resekcji chirurgicznej ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia i transformacji złośliwej. U pacjentów z HCA zaleca się regularne badania kontrolne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relanium 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu (Relanium) wykazały potencjalne ryzyko rakotwórcze u samców myszy, gdzie zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątrobowo-komórkowych, natomiast u samic myszy oraz innych gatunków (szczury, chomiki, myszoskoczki) nie stwierdzono takiego efektu. W zakresie mutagenności, diazepam wykazywał jedynie słabe działanie mutagenne w wysokich stężeniach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje minimalne ryzyko mutagenne przy standardowej terapii. Badania nad rozrodczością na szczurach wykazały, że dawki 100 mg/kg mc./dobę podawane doustnie wpływały negatywnie na płodność oraz przeżywalność potomstwa, szczególnie przy podawaniu przed i po okresie godowym oraz w trakcie ciąży i laktacji.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie mutagenne, działanie teratogenne, guz wątrobowo-komórkowy, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność potomstwa, różnica międzygatunkowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relanium 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątrobowo-komórkowych u samców myszy, natomiast u samic myszy oraz innych gatunków (szczury, chomiki, myszoskoczki) nie stwierdzono wzrostu częstości nowotworów. Potencjał mutagenny diazepamu był słabo wykazany i pojawiał się jedynie przy wysokich stężeniach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na minimalne ryzyko mutagenności w warunkach klinicznych. W badaniach nad rozrodczością u szczurów dawka 100 mg/kg mc./dobę podawana doustnie przed i po okresie godowym oraz w ciąży i laktacji powodowała zmniejszenie liczby ciąż i obniżenie przeżywalności potomstwa, przy czym dawka ta jest wielokrotnie wyższa od stosowanych u ludzi.