przedłużenie odstępu QT
Przedłużenie odstępu QT to zaburzenie elektrokardiograficzne charakteryzujące się wydłużeniem czasu repolaryzacji komór serca. Odstęp QT mierzony jest od początku zespołu QRS do końca załamka T i odzwierciedla czas potrzebny na depolaryzację i repolaryzację mięśnia komór. Za przedłużony uznaje się odstęp QT skorygowany (QTc) wynoszący >450 ms u mężczyzn i >460 ms u kobiet.
Wydłużenie odstępu QT może być wrodzone (zespół długiego QT – LQTS) lub nabyte. Przyczyny nabyte obejmują stosowanie leków (np. niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne, przeciwarytmiczne), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), choroby serca (niewydolność, niedokrwienie), zaburzenia endokrynologiczne oraz choroby neurologiczne.
Kliniczna istotność przedłużenia odstępu QT wiąże się z ryzykiem wystąpienia groźnych dla życia arytmii komorowych, szczególnie torsade de pointes (TdP), która może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci sercowej. Szczególnie niebezpieczne jest QTc >500 ms lub wzrost QTc o >60 ms od wartości wyjściowej.
Postępowanie obejmuje identyfikację i eliminację czynników wywołujących, monitorowanie EKG, korektę zaburzeń elektrolitowych oraz w wybranych przypadkach stosowanie beta-blokerów. U pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego może być konieczne wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Anafranil SR 75 75 mg
Przedawkowanie chlorowodorku klomipraminy, substancji czynnej Anafranil SR 75, manifestuje się typowymi objawami trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, z dominującymi powikłaniami kardiologicznymi i neurologicznymi. Pierwsze symptomy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia, osiągając szczyt nasilenia po 24 godzinach, a okres zagrożenia trwa od 4 do 6 dni ze względu na przedłużone wchłanianie, długi okres półtrwania oraz enterohepaticzne krążenie metabolitów. Klinicznie obserwuje się zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, ataksję, pobudzenie psychoruchowe, wzmożone odruchy, napady drgawkowe oraz poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, przedłużenie QT, niedociśnienie, wstrząs i niewydolność serca. Dodatkowo mogą wystąpić depresja oddechowa, wymioty, gorączka, rozszerzenie źrenic, potliwość oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
ataksja, bezmocz, bradykardia, chlorowodorek klomipraminy, częstoskurcz, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipertermia, intubacja dotchawicza, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie kardiologiczne, powikłanie neurologiczne, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, sinica, skąpomocz, torsades de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Auroxetyn 18 mg
Auroxetyna (atomoksetyna) w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jaskra z wąskim kątem, ze względu na ryzyko nagłego zamknięcia kąta przesączania i wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, hemodynamicznie istotne wady serca, kardiomiopatie, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, groźne zaburzenia rytmu serca oraz kanałopatie. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia naczyń mózgowych, w tym tętniaki i udar mózgu, oraz rozpoznany guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
ADHD, atomoksetyna, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kanałopatia, kardiomiopatia, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przedłużenie odstępu QT, przełom nadciśnieniowy, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rywastygmina Aurovitas
System transdermalny rywastygminy (Rywastygmina Aurovitas, plaster) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na zależność częstości i nasilenia działań niepożądanych od dawki. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni, wznowienie leczenia powinno odbywać się od dawki początkowej 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie, takie jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub jednoczesne stosowanie wielu plastrów, może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie z hospitalizacją i zgonem. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie u kobiet i pacjentów z odwodnieniem, które mogą wymagać dożylnego nawodnienia lub modyfikacji dawki. Zaleca się regularne monitorowanie masy ciała, ze względu na ryzyko jej zmniejszenia u chorych na chorobę Alzheimera. Bradykardia wywołana rywastygminą zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niedawnym zawałem, bradyarytmiami, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wydłużające QT.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, grudka, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, pęcherz, przedłużenie odstępu QT, rumień, substancja cholinergiczna, system transdermalny rywastygminy, torsade de pointes, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przedawkowanie
Przedawkowanie klomipraminy (Anafranil, Anafranil SR 75) stanowi poważne zagrożenie życia, manifestując się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku, z maksymalnym nasileniem po około 24 godzinach, a ze względu na działanie antycholinergiczne i długi okres półtrwania, ryzyko powikłań utrzymuje się nawet 4-6 dni. Do najgroźniejszych należą zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), ataksja, drgawki, tachykardia, niemiarowość, przedłużenie odstępu QT/QTc, torsades de pointes, wstrząs, niewydolność serca oraz bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, sinicę, wymioty, gorączkę, rozszerzenie źrenic, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
antidotum, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, drgawka, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipowentylacja, intubacja dotchawicza, klomipramina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, mydriaza, niedociśnienie, niemiarowość, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, osłupienie, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, ruch mimowolny, sinica, skąpomocz, śpiączka, sztywność mięśni, tachykardia zatokowa, torsades de pointes, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anafranil 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku klomipraminy, substancji czynnej Anafranilu, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych i kardiologicznych. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki, z maksymalnym nasileniem po 24 godzinach, a zagrożenie może utrzymywać się nawet 4-6 dni z powodu przedłużonego wchłaniania, długiego okresu półtrwania i krążenia wątrobowo-jelitowego metabolitów. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów, w tym senność, osłupienie, śpiączkę, ataksję, drgawki, a także poważne zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz >100/min, przedłużenie QTc, torsades de pointes), niedociśnienie, wstrząs, niewydolność serca i zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, termoregulacji oraz funkcji nerek, np. skąpomocz lub bezmocz.
antidotum, ataksja, bezmocz, bradykardia, chlorowodorek klomipraminy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, hipoksja, intubacja dotchawicza, krążenie wątrobowo-jelitowe, leczenie przeciwdrgawkowe, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie, niemiarowość serca, niewydolność serca, okres półtrwania, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie kardiologiczne, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, ruchy mimowolne, sinica, skąpomocz, sztywność mięśniowa, torsades de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie przedłużone, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie oddychania, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia