kanał sodowy wrażliwy na napięcie
Kanał sodowy wrażliwy na napięcie (voltage-gated sodium channel, Nav) to białko błonowe, które odgrywa kluczową rolę w generowaniu i przewodzeniu potencjałów czynnościowych w komórkach pobudliwych, takich jak neurony i miocyty. Kanały te selektywnie przepuszczają jony sodu (Na+) przez błonę komórkową w odpowiedzi na depolaryzację błony.
Strukturalnie kanały sodowe wrażliwe na napięcie składają się z dużej podjednostki alfa (która tworzy por) oraz jednej lub więcej mniejszych podjednostek beta o funkcji regulacyjnej. Podjednostka alfa zawiera cztery domeny (I-IV), każda z sześcioma segmentami transbłonowymi (S1-S6). Segment S4 każdej domeny pełni funkcję czujnika napięcia, zawierając naładowane dodatnio reszty aminokwasowe, które reagują na zmiany potencjału błonowego.
W komórkach ludzkich zidentyfikowano 9 izoform kanałów sodowych (Nav1.1-Nav1.9), kodowanych przez geny SCN1A-SCN11A. Poszczególne izoformy różnią się dystrybucją tkankową, właściwościami biofizycznymi oraz wrażliwością na toksyny i leki. Mutacje w genach kodujących kanały sodowe są związane z licznymi chorobami, w tym z zespołami bólu neuropatycznego, padaczką, zaburzeniami rytmu serca czy chorobami nerwowo-mięśniowymi.
Farmakologiczna modulacja kanałów sodowych stanowi ważny mechanizm działania wielu leków, w tym miejscowych anestetyków (np. lidokaina), leków przeciwarytmicznych (np. prokainamid), przeciwpadaczkowych (np. karbamazepina, fenytoina) oraz niektórych leków przeciwbólowych. Badania nad selektywnymi modulatorami specyficznych izoform kanałów sodowych są obiecującym kierunkiem w poszukiwaniu nowych terapii neurologicznych i przeciwbólowych.