utajone zakażenie gruźlicą

Utajone zakażenie gruźlicą (LTBI – Latent Tuberculosis Infection) to stan, w którym pacjent jest zakażony prątkami gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis), ale nie wykazuje objawów klinicznych choroby. Bakterie pozostają nieaktywne (uśpione), ale żywe w organizmie osoby zakażonej. Osoby z LTBI nie są zakaźne i nie mogą przenosić bakterii na innych.

Diagnostyka utajonego zakażenia gruźlicą opiera się głównie na testach immunologicznych: tuberkulinowym teście skórnym (TST) oraz testach IGRA (Interferon-Gamma Release Assay), takich jak QuantiFERON-TB Gold Plus czy T-SPOT.TB. Testy te wykrywają odpowiedź immunologiczną organizmu na antygeny prątka gruźlicy.

Ryzyko progresji utajonego zakażenia do aktywnej gruźlicy wynosi około 5-10% w ciągu życia, przy czym największe jest w pierwszych dwóch latach od zakażenia. Czynniki zwiększające to ryzyko obejmują: zakażenie HIV, niedawną infekcję (do 2 lat), zmiany włókniste w płucach, terapię immunosupresyjną, niewydolność nerek, cukrzycę, niedożywienie oraz młody wiek.

Leczenie profilaktyczne LTBI jest zalecane dla osób z grup wysokiego ryzyka rozwoju aktywnej gruźlicy. Standardowe schematy obejmują: izoniazyd przez 6-9 miesięcy, rifampicynę przez 4 miesiące, lub kombinację izoniazydu z rifampicyną przez 3 miesiące. Nowsze schematy wykorzystują również rifapentynę w połączeniu z izoniazydem w terapii cotygodniowej przez 3 miesiące.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl