skurcze Braxtona-Hicksa
Skurcze Braxtona-Hicksa to nieregularne, bezbolesne lub słabo odczuwalne skurcze macicy, które mogą występować podczas ciąży, szczególnie w jej drugim i trzecim trymestrze. Zostały one po raz pierwszy opisane przez brytyjskiego lekarza Johna Braxtona Hicksa w 1872 roku.
Fizjologicznie, skurcze Braxtona-Hicksa stanowią naturalny mechanizm przygotowujący macicę do porodu. Charakteryzują się one twardnieniem i napinaniem macicy, które trwa od kilkunastu sekund do nawet kilku minut, po czym następuje całkowite rozluźnienie. W przeciwieństwie do skurczów porodowych, nie prowadzą one do rozwierania szyjki macicy ani nie układają się w regularny wzorzec.
Klinicznie, skurcze te mogą być czasem mylone z początkiem porodu, szczególnie przez pierwiastki. Różnicowanie opiera się na ocenie regularności, intensywności i lokalizacji skurczów. Skurcze Braxtona-Hicksa zazwyczaj ustępują po zmianie pozycji ciała lub podczas odpoczynku, w przeciwieństwie do skurczów porodowych, które nasilają się z czasem.
Warto podkreślić, że skurcze Braxtona-Hicksa są zjawiskiem całkowicie fizjologicznym i nie wymagają interwencji medycznej. Jednak w przypadku nasilenia bólu, regularnych skurczów występujących częściej niż co 10 minut, krwawienia lub odpływania płynu owodniowego konieczna jest pilna konsultacja położnicza w celu wykluczenia przedwczesnej akcji porodowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atosiban Mercapharm 6,75 mg/0,9 ml
Atosiban Mercapharm, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 6,75 mg/0,9 ml, jest antagonistą receptorów oksytocynowych stosowanym w położnictwie do zahamowania przedwczesnej czynności porodowej u dorosłych pacjentek. Lek charakteryzuje się klarownym, bezbarwnym roztworem o pH 4,0-5,0 i osmolarności 265-320 mosmol/kg. Wskazaniem do terapii jest obecność co najmniej 4 regularnych skurczów macicy trwających minimum 30 sekund w ciągu 30 minut, rozwarcie szyjki macicy od 1 do 3 cm (0-3 cm u pierworódek) oraz skrócenie szyjki o co najmniej 50%, wiek ciążowy między 24 a 33 tygodniem oraz prawidłowe tętno płodu potwierdzające jego dobry stan. Diagnostyka przed leczeniem obejmuje kardiotokografię, badanie ginekologiczne oraz dokładne ustalenie wieku ciążowego na podstawie daty ostatniej miesiączki i ultrasonografii.
atosiban, atozyban, badanie ginekologiczne, badanie ultrasonograficzne, czynność skurczowa macicy, kardiotokografia, octan, położnik, poród przedwczesny, przedwczesna czynność porodowa, roztwór do wstrzykiwań, rozwarcie szyjki macicy, skrócenie szyjki macicy, skurcz macicy, skurcze Braxtona-Hicksa, stan kliniczny, tętno płodu - Leksykon chorób i schorzeń
Słabość szyjki macicy – Objawy
Niedomykalność szyjki macicy (niewydolność szyjki macicy) to stan charakteryzujący się bezbolesnym, przedwczesnym rozwarciem i skróceniem szyjki macicy, najczęściej w drugim trymestrze ciąży (14-27 tydzień), co stanowi około 1% wszystkich ciąż i odpowiada za około 25% poronień w tym okresie. Klinicznie objawia się bezbolesnym rozwarciem szyjki, uwypukleniem błon płodowych oraz ewentualnym lekkim krwawieniem, plamieniem, uczuciem nacisku w miednicy, bólem dolnej części pleców i łagodnymi skurczami brzucha. Diagnostyka opiera się na monitorowaniu długości szyjki macicy (<25 mm w 24. tygodniu ciąży zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu czterokrotnie) oraz wykrywaniu lejkowatego rozwarcia (funneling). Niedomykalność może przebiegać bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie i wymaga regularnych badań ultrasonograficznych u pacjentek z grup ryzyka, zwłaszcza po zabiegach na szyjce macicy (konizacja, LEEP) lub z wrodzonymi anomaliami macicy.
badanie ultrasonograficzne, ból pleców, cerklaż szyjki macicy, konizacja, krwawienie dokomorowe, krwawienie z pochwy, macica dwurożna, mózgowe porażenie dziecięce, niedomykalność szyjki macicy, niewydolność szyjki macicy, poronienie w drugim trymestrze, PPROM, procedura LEEP, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przedwczesny poród, przegroda macicy, rozwarcie szyjki macicy, skurcze Braxtona-Hicksa, skurcze brzucha, stan bezobjawowy, suplementacja progesteronu, uwypuklenie błon płodowych, wydzielina pochwowa, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół zaburzeń oddychania